Verbroken relaties: van boosheid naar mildheid (video)
Beantwoorden
Categorie archieven: Echtheid
Je binnenwereld beïnvloedt je buitenwereld
Waarom trek ik toch steeds een ‘foute’ man of vrouw aan?
Van diverse vrijgezellen krijg ik de vraag: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ man aan, die in het begin zo lief is?”.
En uiteraard had dit ook de vraag kunnen zijn: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ vrouw aan, die in het begin zo lief is? “.
Uiteraard wil jij als Bewuste Ik geen dominante, oneerlijke, beperkende, controlerende, agressieve en ‘foute’ man.
En een ontmoeting met zo’n man kan jou veel ellende en pijn bezorgen. Daarover bestaat geen enkele twijfel.
Tegelijkertijd bepaalt in mijn ogen niet jouw Bewuste Ik maar jouw Onbewuste Ik welke mensen en welke gebeurtenissen jij aantrekt.
Met je “Onbewuste Ik” bedoel ik het deel van jezelf waar jij je nog niet (helemaal) bewust van bent.
En je Onbewuste Ik kiest er blijkbaar voor om jou regelmatig met zulke mannen in contact te brengen.
Niet om jou te straffen of omdat ze een hekel aan jou heeft. Integendeel! Want ze wil niets liever dan dat jij als Bewuste Ik zo goed mogelijk kunt overleven.
Maar omdat dit voor haar de enige manier is om jou te laten zien wat er in haar omgaat.
Net als jij wil ze graag gezien, gehoord, begrepen, erkend en gewaardeerd worden.
En omdat jij je niet van haar bewust bent, probeert ze zich via je buitenwereld aan jou te laten zien.
Net zolang tot je met haar de dialoog aangaat.
Eén mogelijkheid is dat zo’n foute man een flink uitvergrote spiegel is van wat je onbewust op kleine schaal met jezelf doet.
Dat je onbewust bijvoorbeeld eerst ook altijd even lief tegen jezelf doet. Maar dat je dan al gauw jezelf in de gaten houdt, onder controle houdt, boos toespreekt of inperkt.
Of dat je bijvoorbeeld onbewust van mensen houdt die ingaan tegen de maatschappij, tegen wat hoort, tegen burgerlijkheid of truttigheid, of tegen grijze muizen. En dan kan het zijn dat je onbewust van jezelf eist dat je altijd rebels bent, en dat je boos op jezelf wordt zodra je bij jezelf merkt dat jij je aanpast aan andere mensen.
Een manier om er achter te komen of zo’n soort man inderdaad een onbewuste spiegel voor jou is, is om ongecensureerd op te schrijven wat je zo’n soort man allemaal verwijt.
En om dan overal in die tekst “hij” te vervangen door “ik”, en eerlijk te kijken wat je dan op kleinere schaal bij jezelf herkent.
Mocht je dit gaan doen, neem daar dan uitgebreid de tijd voor, want dit kan aardig confonterend zijn.
Ook, of daarnaast, zijn er nog allerlei andere mogelijkheden.
Ik noem ze even kort en als jullie erom vragen ga ik volgende keren wel dieper in op een of meer van die mogelijkheden:
- Je Onbewuste Ik wil graag zichzelf en andere mensen verbeteren, en trekt daarom steeds mensen aan die ‘fout’ zijn.
- Je Onbewuste Ik wil graag een verschil maken in het leven van andere mensen, en trekt daarom steeds mensen aan die persoonlijk, maatschappelijk of sociaal gezien in de problemen zitten.
- Je Onbewuste Ik wil graag succesvol zijn, en probeert een succes te maken van relaties met moeilijke mensen.
- Je Onbewuste Ik wil graag intense emoties voelen, omdat ze vindt dat ze dan pas echt leeft. Daarom trekt ze steeds mensen aan die intense emoties bij je oproepen.
- Je Onbewuste Ik wil graag zelfredzaam zijn en alles wat je in je buitenwereld doet zorgvuldig voorbereiden en plannen. Daarom trek je steeds mannen aan die eveneens zelfredzaam zijn en graag controle over hun buitenwereld willen.
- Je Onbewuste Ik is ontzettend objectief en verstandelijk, maar verlangt diep in haar hart ook erg naar contact met haar subjectieve oordelen, meningen en emoties. Daarom trekt ze steeds mannen aan die door die objectiviteit heen kunnen breken, en oordelen, meningen en emoties oproepen.
- Je Onbewuste ik voelt zich onveilig, angstig en onzeker. Daarom trekt ze steeds mannen aan die heel sterk, zeker en onbevreesd zijn, en daarin kunnen doorschieten.
- Je Onbewuste Ik vind het heel leuk om het voor iedereen licht en luchtig te houden, en om mensen op te beuren. Daarom trekt ze steeds mensen aan die het zwaar hebben, of die zich vaak serieus, somber of verdrietig voelen.
- Je Onbewuste Ik is alleen bezig met plezier maken en lol trappen, maar verlangt er diep in haar hart ook erg naar om haar eigen pijn serieus te nemen. Daarom trekt ze steeds mensen aan die herinneringen aan haar eigen onverwerkte pijn en pijn in het hier-en-nu bij haar oproepen.
- Je Onbewuste Ik wil zich sterk en krachtig voelen, en zich door niets en niemand laten tegenhouden. Daarom trekt ze steeds mensen aan die een flink weerwoord geven, die zich niet gauw gewonnen geven, die een confrontatie en (woorden)strijd niet schuwen, die tegenwicht durven te geven en die aan jou gewaagd zijn.
- Je Onbewuste Ik houdt zich continu in om maar geen onrust en conflicten in de buitenwereld op te roepen. Maar ze verlangt er diep in haar hart ook erg naar om zichzelf ongecensureerd te uiten en te laten zien. Daarom trekt ze steeds mensen aan die haar met hun woorden en daden dwingen om profiel aan te nemen en grenzen aan te geven.
In de loop van de tijd kun je gaan merken dat je nog steeds zo’n soort man aantrekt, maar dat hij steeds minder onweerstaanbaar wordt voor je Bewuste Ik.
Dat betekent in mijn ogen dat er in je binnenwereld iets begint te verschuiven, en dat je bewust en onbewust steeds meer doorkrijgt dat zo’n man niet voor jou werkt.
Maar pas als dat soort mannen helemaal niet meer op je pad verschijnt, is je Onbewuste Ik er volledig van overtuigd dat zo’n soort man jou niets oplevert.
En om dat stadium te bereiken is het noodzakelijk om als Bewuste Ik eerlijk en respectvol in gesprek te gaan met je Onbewuste Ik over haar gehechtheid (of beter gezegd: verslaving) aan zo’n soort man …
Een pijnlijke gebeurtenis is een uitnodiging om je masker af te zetten en je ware gezicht te laten zien
Als kind merkte je waarschijnlijk al gauw dat het leven niet altijd gaat zoals je wil: je kreeg en krijgt lang niet altijd de invloed, de zekerheid en de waardering die je zoekt.
Elke keer dat je niet krijgt wat je verwacht, voel je emoties die je niet wil hebben: teleurstelling, frustratie en gekwetstheid.
En om die pijn niet te hoeven voelen verborg en verberg je die pijn onbewust voor jezelf en voor de mensen om je heen: door je pijn bijvoorbeeld te onderdrukken, te ontkennen, af te zwakken, goed te praten, onbelangrijk te maken of te verdoven.
Je pijn verbergen helpt je op het moment zelf: het voorkomt dat je iets moet voelen wat je niet aankunt of waarmee je niet om weet te gaan.
Maar daarna gaat het verbergen van die pijn tegen je werken. Want elke keer dat er iets gebeurt wat je aan die vervelende gebeurtenis doet herinneren, rijt dat die oude wond weer open. En je voelt dan niet alleen de verse pijn van de nieuwe gebeurtenis, maar ook de onverwerkte pijn van de oude gebeurtenis, en van alle vergelijkbare gebeurtenissen tussen de oude en nieuwe gebeurtenis in.
Met andere woorden, in plaats van de pijn van een oude gebeurtenis te doorvoelen en los te laten, laat je die pijn in de loop van de tijd meer en meer opstapelen. Waarna je elke keer weer extra hard je best doet om die grotere opgestapelde pijn te verbergen voor jezelf en anderen. Totdat de pijnemmer zo vol is dat ie overstroomt. En meestal op een heel ongeschikt moment komt de pijn er dan alsnog uit, en voel jij je erdoor overmeesterd en overspoeld.
Door jezelf en anderen wijs te maken dat je niet of nauwelijks geraakt wordt door een pijnlijke gebeurtenis, doe je jezelf anders voor dan je bent en zet je als het ware een masker op: bijvoorbeeld een stoer, onbewogen, objectief, beleefd of vrolijk gezicht.
En zolang je dat masker draagt, blijf je onbewust bang dat iemand (zoals een nieuwe partner) toch een keer door je masker heen prikt, en de pijn ziet die eronder weggestopt zit. Want hoe vertrouwd, comfortabel en natuurlijk dit masker op den duur ook lijkt te voelen, diep in je hart weet je maar al te goed dat dit een masker en niet je ware gezicht is.
Maar het hoeft niet eindeloos zo te blijven gaan.
Zodra er weer iets vervelends gebeurt kun je er ook voor kiezen om te stoppen met het verbergen van je pijn. Om je pijn serieus te nemen en er met jezelf of een ander over te praten.
Dat voelt zeker in het begin onwennig en oncomfortabel. Maar op dat moment is het makkelijker te doen dan wanneer je er weer pijn bovenop laat stapelen van soortgelijke gebeurtenissen. En hoe goed je de pijn ook tegen probeert te houden, vroeg of laat komt die pijn er toch wel een keer uit. Op een ongecontroleerde manier, terwijl je nu de kans hebt om het op een gecontroleerde manier te laten gebeuren.
Door je masker stukje bij beetje af te zetten, en met jezelf en andere mensen te leren praten over pijnlijke gebeurtenissen, krijg je een steeds beter contact met jezelf en de mensen om je heen.
Ook helpt dit je om de pijn die je onder je masker hebt weggestopt te verwerken, een plekje te geven en los te laten. Zodat vergelijkbare gebeurtenissen je niet of nauwelijks meer zullen raken, en je meer van je vrijgezellenleven gaat genieten.
Verder raak je hierdoor je angst voor oude pijn, voor nieuwe pijn en voor het verliezen van je masker kwijt, en durf jij je steeds meer voor jezelf en andere mensen open te stellen. Zodat jij je steeds minder eenzaam voelt.
En tijdens het verwerken van je pijn ontdek je eveneens welke dingen belangrijk voor je zijn, zodat je als vrijgezel steeds makkelijker je behoeftes, wensen en dromen kunt vervullen.
Pijnlijke gebeurtenissen worden vanaf dat moment dan niet alleen maar vervelend, maar ook nuttig: ze maken je bewust van je masker en helpen je om in je eigen tempo scheurtjes in je masker te maken. Zodat je steeds meer contact krijgt met je ware gezicht, dat er onder je masker naar smacht om gezien, gehoord, erkend en begrepen te worden …
Tips voor dit alles kun je vinden in mijn gratis E-book “Van onvrede naar totale bevrediging en innerlijke vrede!”, over de 7 verdiepingen van je vrijgezellenleven.
Op de tweede verdieping leer je om je pijn steeds minder te verbergen en steeds meer toe te laten.
Op de derde verdieping ontdek je hoe je jouw pijn blijvend kunt verwerken, en hoe je alsnog de behoeftes kunt vervullen die onvervuld bleven tijdens pijnlijke gebeurtenissen.
Op de vierde verdieping leer je om je angst voor oude pijn, voor nieuwe pijn en voor het verliezen van je masker kwijt te raken.
En op de vijfde verdieping van je vrijgezellenleven kom je erachter hoe je jouw masker in je eigen tempo stap voor stap af kunt zetten.
Je boosheid is een onbewust signaal dat je meer invloed in je (vrijgezellen)leven wil
Boosheid is een emotie die in je omgeving meestal niet zo erg gewaardeerd wordt: als je bijvoorbeeld boos uitvalt naar je leidinggevende, partner, huisbaas of een winkelmedewerker dan maak je in je eigen ogen waarschijnlijk meer kapot dan je lief is.
Toch is boosheid een heel belangrijk signaal uit je binnenwereld: op de momenten dat je boos bent vind je onbewust dat je te weinig invloed hebt op jezelf, op je buitenwereld, of op jezelf én je buitenwereld.
Je wordt in je eigen ogen dan teveel beïnvloed door mensen, dingen of omstandigheden buiten je. Of door beperkingen en tekortkomingen van jezelf. Met als gevolg dat jij je kwetsbaar, onmachtig, machteloos of zelfs een slachtoffer voelt.
Je hebt te weinig invloed op jezelf (te weinig controle over jezelf). En bent er daardoor van overtuigd zijn dat je teveel beïnvloed wordt door je eigen fouten: dat je te vaak verkeerde dingen doet en dingen verkeerd doet, en daar last van hebt.
Of je vindt dat je door bemoeienis of veranderingen in je buitenwereld niet meer zelfstandig, zelfredzaam, onafhankelijk, vrij, jezelf, loyaal aan jezelf of succesvol kunt zijn.
Het kan ook zijn dat de sfeer of de reacties in jouw buitenwereld altijd bepalen hoe jij je voelt. En zodra iemand in jouw ogen de sfeer verpest of verkeerd reageert, vind je dat hij of zij niet alleen onrust in jouw buitenwereld veroorzaakt maar ook nog eens onrust in jouw binnenwereld.
Onbewust maken deze dingen je boos.
En als reactie daarop probeer je onbewust nog meer controle over jezelf en/of je omgeving te krijgen.
Door nog strenger naar jezelf te worden.
Door je omgeving nog duidelijker te maken dat er niet met je te sollen valt, en dat jij je door niets en niemand tegen laat houden.
Door nog meer het goede voorbeeld te geven, in de hoop dat anderen je voorbeeld zullen volgen.
Of door heel subtiel de dingen nog meer naar je hand te zetten.
Je boosheid is een onbewuste noodkreet naar jezelf toe: “Ik word nu teveel beïnvloed en wil meer invloed hebben!”.
Onderdruk of negeer je die boosheid, dan onderdruk of negeer je een belangrijke behoefte van jezelf.
Dat wil niet zeggen dat je dan maar in woede moet uitbarsten. Dat je een heel offensief moet starten om jezelf en/of je omgeving alsnog naar je pijpen te laten dansen. Of dat jij je buitenwereld op een andere manier moet opzadelen met je eigen boosheid. Want op die manier kun je inderdaad meer kapot maken dan je lief is.
Het is genoeg om in je binnenwereld je boosheid aan jezelf toe te geven. En om deze boosheid serieus te nemen en er met jezelf over te praten.
Je boosheid is namelijk een onvervulde behoefte in je binnenwereld en niet in je buitenwereld. En een gevolg van je eigen norm in je eigen binnenwereld over jezelf of je buitenwereld. Hoe eerder je iets met je boosheid doet, hoe minder die boosheid opkropt, opstapelt en tot ontploffing kan komen.
Met andere woorden: Doe lief tegen jezelf, als er in jouw ogen iets kapot is aan jou of je buitenwereld …
Je hebt slechts 1 angst in je (vrijgezellen)leven
In totaal zijn er maar 9 basisangsten waar je in je vrijgezellenleven en liefdesleven tegenaan kunt lopen:
- Onzekerheid (over wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe je daarmee het beste om kan gaan)
- Falen (je doelen niet bereiken, imagoschade oplopen, dingen zien mislukken)
- Pijn (zwaarte, beperking, verveling, lichamelijke pijn, emotionele pijn)
- Conflicten (ruzie, onderlinge verschillen, mensen of dingen die te belangrijk gemaakt worden)
- Kwetsbaarheid (tegen je zin in beïnvloed worden, gekwetst worden, benadeeld/misbruikt/bedrogen worden)
- Afhankelijkheid (te emotioneel gehecht zijn aan iets of iemand, niet zonder iets of iemand kunnen, verslaafd aan iets of iemand zijn, meegesleept worden door je emoties)
- Alledaagsheid (onzichtbaar zijn, niet opvallen, opgaan in de massa of in het geheel, een grijze muis zijn, een kuddedier zijn)
- Imperfectie (fouten maken, het onjuiste doen, doen wat niet hoort)
- Behoeftigheid (hulp/steun/ondersteuning van anderen nodig hebben, het niet alleen kunnen doen, jezelf niet in je eentje kunnen redden)
Je zou dan ook verwachten dat je regelmatig tegen al deze angsten aanloopt. En dat je al deze angsten zult moeten leren overwinnen om echt gelukkig te zijn.
Maar ik kan je geruststellen: van slechts 1 van deze 9 angsten heb je in je leven last.
Elke keer dat je iemand niet mag, iets niet wil, ergens tegenop ziet, weerstand voelt, ergens mee wil stoppen, ergens boos of verdrietig over bent, je tegen iets of iemand verzet, iets weigert, iets uitstelt, stress hebt, bezorgd bent, ongerust bent, twijfelt, zenuwachtig bent, frustraties voelt, van streek bent, in paniek raakt, wanhoop voelt, of depressief bent, loop je tegen een en dezelfde angst aan: jouw vermijding.
Je vermijding is de basisangst die voor jou het allergrootst is: datgene wat je nooit en te nimmer wil ervaren.
Zodra je ontdekt wat jouw vermijding is, weet je altijd waar je angst, twijfel, weerstand, antipathie en tegenzin vandaan komt, in welke situatie dan ook. En vanaf dat moment hoef je in je leven nog slechts met 1 angst om te leren gaan. Of je nou vrijgezel bent, of weer een relatie hebt. En dat maakt je leven een stuk eenvoudiger.
Meer over je vermijding wordt uitgelegd in blog Door de vervulling van jouw basisbehoefte zit je in een vicieuze cirkel. En blog 5 stappen om met moeilijke momenten om te gaan kan jou wellicht helpen om met die ene angst om te gaan …
Hoe je onprettige emoties op een prettige manier kunt toelaten
Als vrijgezel krijg je eens in de zoveel tijd slecht nieuws voor je kiezen.
Nieuws dat meteen onprettige emoties in je losmaakt zodra je het hoort: verdriet, teleurstelling, woede, machteloosheid, verbijstering of iets anders.
En die losgemaakte emoties kunnen zo sterk zijn, dat negeren niet meer helpt. Er blijft dan niets anders meer over dan ze serieus te nemen en toe te laten.
Zo’n moment had ik afgelopen donderdag. Toen hoorde ik na een drukke werkdag dat een dierbaar iemand met spoed opgenomen was in het ziekenhuis.
Op het toelaten van onprettige emoties zit jij waarschijnlijk net als ik niet echt te wachten.
Maar dat je die emoties onprettig vindt, betekent niet automatisch dat het toelaten ervan ook onprettig hoeft te zijn.
Zoals ik de afgelopen dagen zelf nog eens extra merkte.
Als je dan toch ergens je onprettige emoties toe gaat laten, dan kun je dat net zo goed doen op een plek waar jij je prettig en op je gemak voelt. En waar je door niemand gestoord kan worden.
Voor mij is dat meestal mijn gezellige woonkamer, met de luxaflex dicht en mijn mobieltje uit of op stil.
Kijk zodra je een fijne plek hebt gevonden, wat jou verder kan helpen om het toelaten van je emoties prettiger te maken. Zet bijvoorbeeld een bijpassend muziekje op, steek een kaars of wierookstokje aan, pak iets lekkers uit je (koel)kast (zoals een zak chips of een pak koekjes), of ga gezellig bij je huisdier zitten (als je geen woede voelt).
Je mag jezelf namelijk best weleens belonen dat je bereid bent om je onprettige emoties toe te laten!
En laat dan je emoties maar komen …
Schep orde in de chaos van je emoties
Een groot deel van mijn leven wist ik niet wat ik met mijn emoties aan moest.
Ze konden me ineens, onverwachts en op een ongelegen moment, overvallen. En soms waren ze zo heftig dat ik me overspoeld voelde, of er verstrikt in raakte.
Meestal had ik geen idee wat ik precies voelde. Ik voelde wel iets, maar kon dat niet precies thuisbrengen. Of ik voelde verschillende emoties door elkaar heen, waardoor ik er helemaal geen wijs meer uit kon worden.
In de loop van de tijd is het met vallen en opstaan gelukkig steeds makkelijker geworden om orde te scheppen in die chaotische emoties. Zodat ik meer overzicht heb wat er in mijn gevoelswereld gaande is, en me beter staande kan houden op de momenten dat mijn emoties de kop opsteken. En dat maakt mijn vrijgezellenleven een stuk fijner!
Weet ik niet precies wat ik voel, dan kijk ik eerst alleen welke van de volgende 2 hoofdemoties het is: tevredenheid of ontevredenheid. Ook met mijn gebrekkige ervaring met emoties van destijds kon ik dat onderscheid maken.
Onder tevredenheid zit altijd de basisemotie “Blijheid”.
En onder ontevredenheid bleken tot mijn geruststelling uiteindelijk maar maximaal drie basisemoties te zitten: Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid.
In totaal zijn er dus maar 4 Basisemoties: Blijheid, Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid. Net als het woord “Basisemotie” beginnen ze allemaal met de letter ‘b’. En dat maakt het al een stuk overzichtelijker. Voel ik nu meerdere emoties door elkaar, dan hoef ik alleen nog maar te kijken welke van de 4 basisemoties ik voel.
Verder ontdekte ik dat elke basisemotie maar 1 oorzaak heeft. En dat ik daardoor een stuk makkelijker kan achterhalen waarover ik ontevreden ben.
Bangheid (bezorgdheid, ongerustheid, twijfel, angst of onzekerheid) is een signaal dat je geen zekerheid hebt over wat er gaat gebeuren, of over wat je moet zeggen of doen.
Boosheid is een signaal dat je in je eigen ogen te weinig invloed hebt of had op jezelf, andere mensen, je omgeving of een situatie.
En bedroefdheid is meestal een signaal dat je van jezelf, van mensen of van dieren niet (meer) de aandacht, de liefde, erkenning of waardering krijgt die je graag wil hebben. En in ieder geval een signaal dat je iets of iemand mist.
Als je bang bent, dan is dat voor iets of iemand in de toekomst. Als je verdrietig bent, dat is dat over iets of iemand in het verleden. En als je boos bent, dan is dat op iets of iemand in het heden of in het verleden.
Ben ik bang, dan weet ik dat ik niet boos en niet verdrietig ben. Als iets nog niet gebeurd is, kun je er namelijk nog niet boos op zijn of verdrietig over zijn.
Als ik boos ben op iets of iemand in het verleden, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje verdriet onder verscholen zit: over datgene wat ik destijds graag had willen ervaren en toen ben misgelopen.
En als ik verdrietig ben over iets of iemand die ik mis, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje boosheid onder zit: op datgene wat er in mijn ogen voor gezorgd heeft dat ik dat iets of die iemand kwijtgeraakt ben …
Soms heb je een diep dal nodig voordat je weer omhoog kunt klimmen
Als vrijgezel heb jij zonder dat je het doorhebt 1 behoefte die je altijd (24 uur per dag, 7 dagen in de week) bevredigd wil hebben: jouw basisbehoefte (zie ook: De sleutel en oplossing voor elk moeilijk moment: jouw verborgen basisbehoefte.
En daardoor heb jij automatisch ook 1 angst waar je nooit (geen enkel moment van de dag) mee geconfronteerd wil worden: jouw basisangst.
Wil je bijvoorbeeld altijd plezier, dan wil je nooit pijn. En wil je altijd onafhankelijkheid, dan wil je nooit afhankelijk worden van iets of iemand.
Onbewust ben je dan ook continu bezig om elk moment van de dag 100% weg te blijven bij jouw basisangst. En dus om jouw basisbehoefte voor 100% te bevredigen. Want jouw basisbehoefte voor 99% bevredigen betekent dat je 1% van jouw basisangst moet toelaten. En dat wil je koste wat het kost vermijden.
Het leven daagt jou regelmatig uit met moeilijke momenten
Het vervelende is alleen dat je (vrijgezellen)leven jou keer op keer uitdaagt om te accepteren dat jij nooit elk moment van de dag 100% blij, onafhankelijk, succesvol, sterk, rustig, veilig, perfect, authentiek of onmisbaar kunt zijn (en dus nooit jouw basisbehoefte 100% kunt bevredigen).
En dat ze jou uitdaagt om steeds minder bang te worden voor jouw basisangst: pijn, afhankelijkheid, falen, kwetsbaarheid, onrust, onzekerheid, imperfectie, onechtheid of behoeftigheid. Door jou regelmatig situaties voor te schotelen waarin jij niet meer om jouw basisangst heen kunt. Net zolang tot je eindelijk jouw verzet opgeeft.
Veel dingen die jij namelijk niet wil, willen andere mensen juist wel. Het leven bestaat dan ook uit dingen die jij wel wil én uit dingen die jij niet wil. En door het leven te dwingen om jou alleen de dingen te geven die jij wel wil, ga jij de strijd aan met het leven en druis jij tegen het leven in.
Op moeilijke momenten heb jij een eerste natuurlijke reactie
Jouw natuurlijke eerste reactie op zulke momenten in jouw leven is om meteen zo snel mogelijk weg te vluchten van die vervelende en confronterende situatie. Bijvoorbeeld door te stoppen met die confronterende relatie of met dat confronterende werk.
Lukt dat om wat voor reden dan ook niet, dan trek je onbewust allerlei afweermechanismes uit de kast om je minder ongemakkelijk te voelen. En mensen hebben er nogal wat. Denk bijvoorbeeld aan het ontkennen, relativeren, wegredeneren of verfraaien van de situatie: “Ach, zo erg is het nou ook weer niet hoor”. Zie ook: 9 soorten omgang met moeilijke momenten.
Door deze eerste reactie kun je in een diep dal terecht komen
Voordat jij eindelijk de ernst van een situatie begint in te zien, en die situatie serieus gaat nemen, kun je dan ook al gauw weer een tijdje verder zijn. En in die tijd is de situatie steeds meer verergerd.
Als je zelfs dan nog weigert om jouw basisangst onder ogen te zien en te verduren, dan kun je in een diep dal terecht komen. In zo’n diep dal dat vluchten en ontkennen niet meer mogelijk is. En in zo’n diep dal dat je echt niet meer weet waar je het moet zoeken.
De situatie is dan inmiddels al helemaal uit de hand gelopen. En bijvoorbeeld uitgelopen op een verbroken relatie, ontslag of een faillissement.
Maar gelukkig is er altijd weer een weg omhoog
Op het moment dat je het gewoon echt niet meer weet, en alle mogelijkheden uitgeput zijn, geef je eindelijk jouw verzet op. Noodgedwongen verduur je jouw basisangst in deze donkere periode.
En wonderlijk genoeg begin je dan op een gegeven moment ineens als sterren aan de hemel allerlei mogelijkheden te zien om met jouw basisangst om te gaan. Jouw angst voor het onbekende begint plaats te maken voor de creativiteit die ook in jou zit. Want pas als je de realiteit erkent, kun je haar veranderen.
Vanaf dat moment krabbel je weer op uit het dal, weet jij jezelf weer te herpakken, en kan de weg alleen nog maar naar boven gaan. Met vallen en opstaan. En dankzij alle levenservaring die jij op deze manier tegen jouw zin opdoet, zal jij nooit meer zo diep in een soortgelijk dal vallen. Een eventuele volgende keer weet jij namelijk wat jou te wachten kan staan, en hoe je weer sneller uit de situatie op kunt krabbelen. Je hebt als het ware al een stukje plattegrond voor dit soort situaties.
Met als gevolg dat je tijdens het opkrabbelen weer wat meer zelfvertrouwen krijgt. En dat je weer wat minder bang wordt voor jouw basisangst. Zodat je als het moet ook genoegen kan nemen met een basisbehoefte die bijvoorbeeld maar 90% vervuld is in plaats van 100%. Door op deze manier de lat wat lager voor jezelf te leggen, wordt jouw vrijgezellenleven minder hard werken en voel jij je als vrijgezel eerder gelukkig …
Wat is jouw dilemma met willen en moeten?
De blog Wat voor soort vrijgezel ben jij? gaf jou een indicatie welk soort vrijgezel jij weleens zou kunnen zijn.
Nu je dit weet, heb je meteen een indicatie wat jouw dilemma is met willen en moeten.
Welke dilemma hieronder herken jij het meest?
En staat dit dilemma bij de soort vrijgezel waarop jij in de bovenstaande blog bent uitgekomen?
Weetjes over dingen in je eentje doen kun je vinden op: Weetjes over: Dingen in je eentje doen.
Vrijgezel 1:
Ik moet van mezelf de hele dag door dingen doen en zeggen die volgens mijn normen en waarden juist zijn en horen, op de manier die in mijn ogen perfect is.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen en te zeggen die ik graag wil, op de manier die ik graag wil.
Vrijgezel 2:
Ik moet van mezelf de hele dag door dingen doen die de behoeftes van andere mensen vervullen.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen die mijn eigen behoeftes vervullen, ook al zijn er nog mensen om mij heen met onvervulde behoeftes.
Vrijgezel 3:
Ik moet van mezelf de hele dag door dingen presteren die in de ogen van mijn omgeving een (groot) succes zijn.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen en te zeggen die ik graag wil, of ze nou wel of niet een doel hebben en of ze nou wel of geen succes opleveren (bijvoorbeeld even niksen).
Vrijgezel 4:
De hele dag door wil ik alleen dingen doen, ervaren en zeggen die intense emoties bij mezelf (en bij anderen) oproepen, en moet ik van mezelf dingen doen en zeggen waarmee ik mezelf onderscheid van de mensen om mij heen.
Mijn uitdaging is om ook de oppervlakkige dingen te doen, te zeggen en te ervaren die moeten, en om de alledaagse dingen te doen en te zeggen die ik graag wil.
Vrijgezel 5:
Ik moet van mezelf de hele dag door dingen doen en zeggen die nuttig zijn, op een objectieve, redelijke en gestructureerde manier.
Mijn uitdaging is om ook de nutteloze, subjectieve en spontane dingen te doen en te zeggen die ik graag wil.
Vrijgezel 6:
Ik moet van mezelf de hele dag door dingen doen en zeggen die mijn veiligheid vergroten, op een manier die volgens de regels is.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen en te zeggen die ik graag wil en risico’s met zich meebrengen.
Vrijgezel 7:
Ik wil de hele dag door alleen dingen doen die mij plezier geven.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen die moeten.
Vrijgezel 8:
Ik wil de hele dag door alleen dingen doen, ervaren en zeggen die mij energie opleveren, op een krachtige manier.
Mijn uitdaging is om ook de dingen te doen, te ervaren en te zeggen die moeten en mij energie kosten, en om dingen die ik graag wil op een kwetsbare manier te doen en te zeggen.
Vrijgezel 9:
Ik moet van mezelf alles nalaten wat onrust bij mezelf of bij andere mensen kan oproepen.
Mijn uitdaging is om ook de onrustgevende dingen te doen en te zeggen die ik graag wil.