Mijn partner ging vreemd

 

 
 
Het zal je maar gebeuren. Je denkt een stabiele relatie te hebben, en voelt je veilig en zeker.
Misschien vielen je de laatste tijd wel wat dingetjes op die anders dan anders waren. Maar je vertrouwde je partner en besteedde daar niet al teveel aandacht aan.
Totdat je plotseling als een donderslag bij heldere hemel ontdekt dat je partner vreemd is gegaan. Via via, door bijvoorbeeld een smsje of mailtje, door een geur of een kledingstuk van degene met wie je partner vreemd ging, of nog erger: doordat je hen samen betrapt.

Alle plannen en dromen die jullie samen hadden, storten ineens als een kaartenhuis in elkaar. Je ziet plotseling een onaangename verborgen kant van je partner en je vertrouwen in je partner verkruimelt in 1 keer. Je vraagt je af of jullie relatie al die tijd eigenlijk wel wat voorgesteld heeft. En in plaats van aan een toekomst te bouwen met elkaar, moet je nu tegen je zin allerlei dingen regelen voor een toekomst zonder elkaar.
Het lijkt alsof de grond onder je voeten wegzakt. En je vraagt jezelf vertwijfeld af hoe het ooit zo ver heeft kunnen komen.
Waarom heeft je partner dit nou gedaan? Waarom heeft hij/zij het niet eerlijk opgebiecht, het van tevoren uitgemaakt, of van tevoren aangegeven dat ie weer aan het rondkijken was? En hoe kan het dat je dit niet aan hebt zien komen?
 

Waarom is je ex vreemd gegaan?

De kans is groot dat je ex om een van de volgende redenen vreemd ging:

  1. De relatie (of de seks) was volgens hem/haar in de loop van de tijd te saai of te voorspelbaar geworden. In plaats van hier samen met jou wat aan te doen, zocht hij/zij iemand met wie het allemaal weer nieuw (en daardoor afwisselender en verfrissender) was. Zodra bij deze affaire de nieuwigheid er weer af ging, is ie zich hoogstwaarschijnlijk weer gaan vervelen en op zoek gegaan naar een ander.
  2. De intense verliefdheid en liefde die jullie in het begin voelden is na verloop van tijd minder geworden. In plaats van hier samen met jou wat aan te doen, zocht hij/zij iemand met wie het allemaal weer nieuw was, zodat die intense gevoelens weer terugkwamen. Zodra bij deze affaire de intense gevoelens weer minder werden, is ie hoogstwaarschijnlijk weer op zoek gegaan naar iemand anders die meer intense gevoelens opriep. Of met hangende pootjes naar jou teruggegaan omdat ie je intens miste.
  3. Het lustgevoel was zo sterk dat hij/zij het hoofd er niet meer bij kon houden om bij de consequenties stil te staan. Dat gebeurt vooral bij mensen die van nature meer vanuit hun gevoel dan vanuit hun hoofd leven. Misschien is dit een harde les geweest voor ‘m om dit nooit meer in een relatie te doen. En als dat niet zo is, dan is de kans op herhaling groot.
  4. Je ex wilde graag weten hoe goed hij/zij nog in de markt lag.
  5. Je ex vond dat mensen niet gemaakt zijn voor monogamie en wilde graag een open relatie. Degene met wie hij/zij de affaire had zal ie hoogstwaarschijnlijk ook niet trouw gebleven zijn.
  6. Je ex wilde baas zijn over zijn/haar eigen leven (de touwtjes zelf in handen houden), en zich niet laten beperken/tegenhouden door de relatie met jou. Hoogstwaarschijnlijk deed hij/zij hetzelfde bij degene met wie ie een affaire had.
  7. Hij/zij wilde jou jaloers maken of om een of andere reden wraak op je nemen.
  8. Je ex liep onverwachts iemand tegen het lijf bij wie hij/zij meer verliefdheid (meer vlinders in de buik) voelde dan bij jou. Hoe goed je relatie ook met iemand is, je kunt altijd iemand in deze wereld tegenkomen die je nog leuker vindt. En blijkbaar heeft ie ervoor gekozen om die persoon niet te laten lopen en in die verliefdheid mee te gaan.

 

Waarom heeft je ex dit zo stiekem gedaan?

Dit zijn redenen waarom je partner het zo stiekem gedaan kan hebben:

  1. Hij/zij durfde zich, net als met alle andere dingen in jullie relatie, niet te uiten.
  2. Je ex was bang om jou pijn te doen of af te wijzen als hij/zij dit opbiechtte. Daarbij ging ie er wel aan voorbij dat het jou nog meer pijn zou doen als je er zelf op een of andere manier achter zou komen.
  3. Hij/zij was bang dat het te heftig en emotioneel zou worden als hij hierover zou beginnen.
  4. Hij/zij was bang voor de onrust die dit zou oproepen en voor het conflict dat hieruit zou voortkomen.
  5. Hij/zich kon niet kiezen tussen jou en de ander, en besloot daarom om maar geen keuze te maken.
  6. Hij/zij wilde geen mislukte relatie (of een scheiding), uit angst voor wat de buitenwereld daarover zou zeggen.

 

Waarom heb je dit niet aan zien komen?

De relatie waar je in zat leverde je iets op wat naast liefde het allerbelangrijkste in je leven is: veiligheid/zekerheid, plezier, het gevoel dat je succesvol was, harmonie/gezelligheid, energie/kracht, steun, het gevoel dat je jezelf kon zijn, het gevoel dat je het juiste deed, of het gevoel dat je iets voor iemand betekende. Ook als je niet helemaal tevreden meer was over de relatie.
Op het moment dat je signalen opvangt dat je partner weleens vreemd zou kunnen gaan, besef je onbewust dat je deze relatie (en dus alles wat deze relatie jou oplevert) aan het kwijtraken bent. Ook ga je onbewust al gauw denken dat er iets aan jou ontbreekt wat die onbekende ander blijkbaar wel heeft. Als dit te pijnlijk voor je is, dan kan je Innerlijke Overlever (een deel van jezelf waar jij je niet bewust van bent en dat maar 1 ding wil: koste wat het kost overleven) jou gaan beschermen tegen je grootste angst en besluiten dat het beter voor je is om deze signalen te negeren.

 

Je (onbewuste) angst overschaduwt alweer gauw je dankbaarheid voor wat je hebt

 

 
 
Tegen een leven vol tevredenheid, voldoening of bevrediging zeg je vast geen “Nee”. En de weg naar zo’n geweldig leven lijkt erg voor de hand te liggen: zorg ervoor dat je hebt wat je wil, bent wat je wil en doet wat je wil.

Maar is dat wel echt de weg naar het geluk?
Stel je eens voor dat er vannacht als je in bed ligt een wonder gebeurt, en dat je vanaf morgenochtend alles hebt wat je wil, alles bent wat je wil en alles kan doen wat je wil.
Dat zou geweldig zijn hè. Heerlijk! Al het geld, de gezondheid, het karakter, de mensen om je heen en alles wat je nog meer nodig hebt om het leven te leiden dat je wil. Als dat geen voldoening geeft!
En denk nu eens terug aan een moment in je leven dat je enorm blij was met iets wat je had, wat je was of wat je deed. Probeer dat moment weer even helemaal her te beleven. Wat was dat genieten hè! En nu de hamvraag: kijk eens hoeveel minuten of uren je toen achter elkaar van dat mooie moment hebt genoten.

Het zou me verbazen als je dat fijne gevoel toen langer dan een uur achter elkaar hebt gevoeld. En de kans is groot dat je dat geluksgevoel in totaal maar enkele minuten (of zelfs korter dan een minuut) doorvoeld hebt.
Want onbewust komt er tussen dat bevredigende gevoel door al gauw iets anders naar boven: een angst dat je weer kwijt zult raken wat je net met misschien veel pijn en moeite voor elkaar hebt weten te krijgen. Als een wolk voor een stralende zon.
En dus ga je al snel weer aan de slag om dat gelukzalige gevoel zo lang mogelijk vast te houden. En om ervoor te zorgen dat je de volgende keren ook weer datzelfde voldane gevoel gaat ervaren. Het leven is namelijk veranderlijk, en dat weet je onbewust maar al te goed.

Die onbewuste angst om te verliezen wat je hebt zorgt er dan ook voor dat je niet al te lang achter elkaar dankbaar kunt zijn voor wat je hebt.
De weg naar het geluk waar we het eerder over hadden is dus niet: zo snel mogelijk zorgen dat je hebt, bent en doet wat je wil.
Maar: om leren gaan met je angst om al het moois kwijt te raken dat je hebt, bent of doet. Hoe langer je kunt uitstellen dat deze angst voor verlies naar boven komt, hoe langer je kunt genieten van je blijheid.
De weg naar een tevreden, voldaan of bevredigend leven is dus eigenlijk: de weg naar dankbaarheid voor wat je hebt …

 

Jouw Innerlijke Overlever bepaalt hoe lang je last blijft houden van je verbroken relaties

 

 
 
Jouw Innerlijke Overlever (het deel van jouzelf dat koste wat het kost wil overleven: zie ) ziet een relatie als iets wat overleefd moet worden. En “in een relatie overleven” is voor haar: ervoor zorgen dat deze relatie eeuwig blijft duren, of dat jij je staande kunt houden zolang je nog tegen je zin in deze relatie zit.
Zodra jij en je partner uit elkaar gaan, is dat voor je Innerlijke Overlever een vloek of een zegen. Al haar inspanningen om in deze relatie te blijven zijn op niets uitgelopen. Dat is frustrerend en kan zelfs voelen als ‘doodgaan’. Of ze kan eindelijk weer meer gaan leven nu deze knellende band verbroken is en dat is voor haar een bevrijding.
Maar in beide gevallen is ze boos, verdrietig of teleurgesteld. En om met de situatie en de pijn om te gaan heeft ze verschillende mogelijkheden …
 

De breuk wel of niet onder ogen zien?

Dat je relatie verbroken is, is een feit en dus iets wat je niet meer kunt ontkennen. Toch?
Nou, dat ligt eraan. Het kan zijn dat je Innerlijke Overlever inderdaad objectief kijkt wat er gebeurd is, en eerlijk erkent dat de relatie afgelopen is. In dat geval vecht jij dankzij je Innerlijke Overlever niet meer tegen de realiteit.
Maar de kans is groot dat ze er toch voor probeert te zorgen dat jij de breuk niet onder ogen hoeft te zien. Bijvoorbeeld door jou af te leiden met leuke dingen of met veel klusjes, of door te doen alsof het uitmaken nooit is gebeurd en jullie nog steeds een relatie hebben. Of door jou voor te spiegelen dat de relatie op zich best goed ging en jou daarom aan te sporen om het weer zo snel mogelijk goed te maken met je partner. Of door de hele relatie, en dus ook de breuk, onbelangrijk te maken.
En zolang je de relatiebreuk niet onder ogen ziet, kun je haar niet verwerken.
 

Wie of wat is de zondebok?

Het is misschien niet leuk om toe te geven. Maar als mens, en dus ook als vrijgezel, zoeken we onbewust bij (bijna) alles wat er fout gaat een zondebok.
En zo is het ook bij een verbroken relatie. Je Innerlijke Overlever geeft de ander de schuld, zodat jij niet je eigen beperkingen, onprettige kanten en onvolkomenheden onder ogen hoeft te zien. Of ze geeft jou de schuld, zodat je niet de confrontatie met een ander hoeft aan te gaan. Of, als ze helemaal voor veilig wil gaan, dan geeft ze de omstandigheden de schuld: bijvoorbeeld de financiële crisis, het leeftijdsverschil of jullie cultuurverschil.
Met als gevolg dat je zo vast blijft zitten in je woede naar de ‘zondebok’ toe, dat je jezelf niet de ruimte geeft om jouw verdriet en het gemis te verwerken.
 

Wie is het grootste slachtoffer?

Als jij degene bent die ‘gedumpt’ is, dan kan je Innerlijke Overlever je een slachtoffer laten voelen door te zeggen: “Jij bent zomaar afgewezen of in de steek gelaten, zonder dat je daar ook maar iets aan kon doen”.
Maar als het voor jou te moeilijk is om te verdragen dat je ‘gedumpt’ bent, dan kan je Innerlijke Overlever ook tegen je zeggen dat jouw ex juist het grootste slachtoffer is: hij of zij loopt nu namelijk mis wat jij allemaal te bieden hebt, ontzegt zichzelf een leuke of succesvolle relatie, of weet niet hoe het in een relatie hoort of werkt.
En als je het niet kan verdragen dat jij iemand ‘gedumpt’ hebt, dan kan je Innerlijke Overlever tegen je zeggen dat jij juist zelf het grootste slachtoffer bent: je loopt nu namelijk mis wat je ex allemaal te bieden had, je ontzegt jezelf de kans op een leuke of succesvolle relatie, je weet niet hoe het in een relatie hoort of werkt, of je was je partner gewoon niet waard.
Door jezelf als een slachtoffer te blijven zien, kijk je niet (of juist alleen) naar je eigen aandeel in de relatie. Maar waar 2 mensen kijven, hebben er 2 ‘schuld’. Ook zoek je dan onbewust de oplossing bij je ex: hij of zij moet nog iets zeggen, doen of nalaten (bijvoorbeeld jou vergeven of jou genoegdoening geven) voordat je weer verder denkt te kunnen met je leven.
 

Je ongewenste emoties negeren of toelaten?

Een relatiebreuk roept altijd emoties bij je op die je liever niet hebt, zoals: wrok, jaloezie, schaamte, opluchting of pijn. Of het nou met jou uitgemaakt is, of dat je het zelf met je ex hebt uitgemaakt.
Als je Innerlijke Overlever graag intens wil voelen en vanuit haar gevoel wil leven, dan laat ze jou de ongewenste emoties doorvoelen. Daarbij maakt ze die emoties zo groot, dat andere mensen jou al gauw hysterisch, overgevoelig, of te dramatisch vinden. En in plaats van die doorvoelde emoties los te laten, heeft ze vaak de neiging om ze te blijven koesteren.
In alle andere gevallen ziet je Innerlijke Overlever je ongewenste emoties als een gevaar voor je dagelijkse functioneren (je dagelijkse leven). En ze heeft dan een heel arsenaal aan ‘wapens’ tot haar beschikking waarmee ze kort metten kan maken met die emoties: bijvoorbeeld onderdrukken, ontkennen, negeren, beheersen, wegredeneren, afvlakken, relativeren, sussen, op de buitenwereld projecteren, of op de buitenwereld afreageren.
Maar of je het nou wil of niet, je relatiebreuk roept gewoon emoties bij je op. En zolang je die niet verwerkt, blijven ze er zitten en houd je er op de achtergrond last van. En als het tegenzit stapelen ze meer en meer op, totdat je emmertje overvol is.
 

De breuk in je eentje verwerken of met anderen?

Als je relatie verbroken is, voel je je rot.
Als je Innerlijke Overlever intens wil voelen en vanuit haar gevoel wil leven, als ze jou als een slachtoffer ziet, of als ze weg blijft lopen voor deze breuk, dan kun je maandenlang, jarenlang of zelfs de rest van je leven in je verbroken relatie(s) blijven hangen.
Wil je de situatie wel verwerken en er wel mee om leren gaan, dan heb je 2 mogelijkheden: óf je doet het helemaal zelf, óf je doet het met de hulp van andere mensen. En in het laatste geval betekent dit dat jij je zult moeten uiten naar andere mensen toe. Wat je doet, hangt af van je Innerlijke Overlever. Heeft zij meer vertrouwen in de mensen om je heen dan in jou, dan spoort ze jou aan om geruststelling, bevestiging of steun te zoeken bij andere mensen. Maar ze kan ook bang zijn om afhankelijk te worden, om zwak en kwetsbaar over te komen, om met lege handen achter te blijven, om de sfeer te verpesten, om in de schuld te staan, om eeuwig je dankbaarheid te moeten laten zien, of om imagoschade op te lopen. En in dat geval zal ze jou erop wijzen dat je dit toch echt in je eentje moet kunnen en moet doen.

 

Wel of niet een relatie met jezelf opbouwen?

 

 
 
Of je nou wel of niet de rest van jouw leven vrijgezel wil blijven, op dit moment ben je wél vrijgezel. Dat is de realiteit en een gegeven waar je op dit moment niet omheen kunt.
Uiteraard kun je van alles en nog wat doen om de kans te vergroten dat je in de (nabije) toekomst een partner tegen het lijf loopt. Maar je weet nooit zeker of en wanneer je een partner zult vinden.
Tot het moment dat je een eventuele partner ontmoet, sta je er dan ook regelmatig alleen voor. Misschien heb je wel vrienden, familie of kinderen om jou heen op wie je kunt terugvallen. Maar uiteindelijk ben jezelf degene die jouw huishouden runt, en die dus de knoop moet doorhakken.
Ook dat is de realiteit en een gegeven waar je op dit moment niet omheen kunt. Hoeveel weerstand en tegenzin je daarbij misschien ook voelt.

 

Omgaan met jouw vrijgezelzijn

Hoe je ermee omgaat dat je op dit moment vrijgezel bent en er regelmatig alleen voor staat, heb je zelf in de hand :

  1. Eén mogelijkheid is om je continu te blijven focussen op die mooie toekomst met die ideale partner die in de toekomst vast wel een keer aan de horizon zal verschijnen. Bij het idee alleen al zwijmel je helemaal weg, en je kunt niet wachten tot het zover is.
  2. Een andere mogelijkheid is om tegen jezelf te zeggen: “Oké, ik ben nu dus vrijgezel. Voor een korte of lange tijd. Laat ik maar eens kijken hoe ik zoveel mogelijk geluk uit mijn vrijgezellenleven kan halen. Ongeacht wat er verder nog in mijn liefdesleven gebeurt”.

 

Mogelijkheid 1

Als jij voor de eerste mogelijkheid kiest, dan ben je met jouw hele wezen gericht op de toekomst in plaats van op het hier en nu. Je investeert dan zoveel tijd en energie in de relatie die je graag in de toekomst wil, dat er nog maar weinig tijd en energie overblijft om hier en nu iets van jouw vrijgezellenleven te maken.
Ook vestig je dan al jouw hoop op een ‘verlosser’ buiten jouzelf: iemand die jou geeft wat jij nodig hebt of die jou komt verlossen van jouw onbevredigende vrijgezellenleven. In plaats van jouw hoop op jezelf te vestigen, en erop te vertrouwen dat jij jezelf ook kunt leren geven wat je nodig hebt.

 

Mogelijkheid 2

Kies jij voor de tweede mogelijkheid, dan aanvaard of verduur je dat je op dit moment vrijgezel bent. En dat geeft jou meteen een stuk rust, verlichting en ontspanning. Je hoeft nu namelijk geen tijd en energie meer te stoppen in het verzet tegen jouw vrijgezellenleven. En de tijd en energie die dan vrijkomt, kun je gebruiken om jouw leven verder op te bouwen.
Daarnaast valt ook meteen de druk weg om zo snel mogelijk een partner te vinden. Wat jou ook rust, verlichting en ontspanning oplevert. Kom je een partner tegen, dan is dat leuk. En anders maar niet. Jouw geluk hangt nu niet langer meer af van het wel of niet vinden van een partner.
Bovendien maak je nu een bewuste keuze om voor jouw vrijgezellenleven te gaan: om er alles uit te halen, ongeacht hoe lang het gaat duren. Alleen al dit voornemen geeft jou meer levenslust. En na wat vallen en opstaan zorgt dit voor meer blijvend geluk in jouw vrijgezellenleven.

 

Een relatie met jezelf

Mogelijkheid 2

Kies jij voor mogelijkheid 2, dan ontkom je er in mijn ogen niet aan om een relatie met jouzelf op te bouwen. Hoe fijner je het namelijk met jezelf hebt, hoe gelukkiger je jezelf als vrijgezel voelt. Zie ook blog De sleutel tot een losgelaten verleden, een gelukkig heden en een mooie toekomst. En het omgekeerde geldt ook: hoe minder je met jezelf kunt opschieten, hoe vaker jij op jezelf schiet en hoe ongelukkiger je jezelf als vrijgezel voelt.

Mogelijkheid 1

Kies jij voor mogelijkheid 1, dan loop je in mijn ogen het risico dat je zo door het dolle heen raakt als je een partner vindt, dat je met hem of haar wil samensmelten en jezelf gaat wegcijferen. De persoon op wie jij al zo lang gewacht hebt is nu namelijk eindelijk binnen handbereik, en wil jij koste wat het kost nooit meer laten gaan. In het geval dat jij jezelf wegcijfert, raak je op een gegeven moment het contact met jezelf kwijt. En na verloop van tijd ontkom je er dan niet meer aan om alsnog een relatie met jezelf op te bouwen om het contact met jezelf te herstellen.
Mocht je ondanks al jouw hoop en inspanningen niet snel genoeg een partner vinden, dan kun je teleurgesteld, gefrustreerd en gedesillusioneerd raken. In dat geval wordt je flink op jezelf en op jouw binnenwereld teruggeworpen. En een relatie met jezelf opbouwen kan jou dan helpen om daar weer uit op te krabbelen.

 

Samengevat

Of je het nou wil of niet, op dit moment ben je wel degelijk vrijgezel en sta je er regelmatig alleen voor. Dat is de realiteit en een gegeven waar je op dit moment niet omheen kunt.
Wel heb je als vrijgezel zelf in de hand hoe je hiermee omgaat: blijf je continu vurig hopen op en fantaseren over jouw ideale relatie, of haal je zoveel mogelijk geluk uit jouw vrijgezellenleven totdat je eventueel een partner tegen het lijf loopt?
Kies je ervoor om je met heel jouw wezen op een toekomstige relatie te richten, dan loop je het risico dat jij jezelf gaat wegcijferen in een relatie of dat je gefrustreerd raakt over die (ideale) partner die maar niet verschijnt. En in beide gevallen kan een relatie met jezelf jou dan helpen om daaruit op te krabbelen.
Kies je voor een gelukkig vrijgezellenleven ongeacht jouw verdere liefdesleven, dan geldt: hoe gelukkiger jouw relatie met jezelf is, hoe gelukkiger jij als vrijgezel wordt. Met welk deel van jezelf je dan precies een relatie op kunt bouwen, kun je lezen in blog Met welk deel van jezelf kun je eigenlijk een relatie opbouwen?. En hoe je met dat deel van jezelf een vriendschap op kunt bouwen, staat in blog Recept voor vriendschap met jezelf.

 

Soms heb je een diep dal nodig voordat je weer omhoog kunt klimmen

 

 
 
Als vrijgezel heb jij zonder dat je het doorhebt 1 behoefte die je altijd (24 uur per dag, 7 dagen in de week) bevredigd wil hebben: jouw basisbehoefte (zie ook: De sleutel en oplossing voor elk moeilijk moment: jouw verborgen basisbehoefte.
En daardoor heb jij automatisch ook 1 angst waar je nooit (geen enkel moment van de dag) mee geconfronteerd wil worden: jouw basisangst.
Wil je bijvoorbeeld altijd plezier, dan wil je nooit pijn. En wil je altijd onafhankelijkheid, dan wil je nooit afhankelijk worden van iets of iemand.
Onbewust ben je dan ook continu bezig om elk moment van de dag 100% weg te blijven bij jouw basisangst. En dus om jouw basisbehoefte voor 100% te bevredigen. Want jouw basisbehoefte voor 99% bevredigen betekent dat je 1% van jouw basisangst moet toelaten. En dat wil je koste wat het kost vermijden.

 

Het leven daagt jou regelmatig uit met moeilijke momenten

Het vervelende is alleen dat je (vrijgezellen)leven jou keer op keer uitdaagt om te accepteren dat jij nooit elk moment van de dag 100% blij, onafhankelijk, succesvol, sterk, rustig, veilig, perfect, authentiek of onmisbaar kunt zijn (en dus nooit jouw basisbehoefte 100% kunt bevredigen).
En dat ze jou uitdaagt om steeds minder bang te worden voor jouw basisangst: pijn, afhankelijkheid, falen, kwetsbaarheid, onrust, onzekerheid, imperfectie, onechtheid of behoeftigheid. Door jou regelmatig situaties voor te schotelen waarin jij niet meer om jouw basisangst heen kunt. Net zolang tot je eindelijk jouw verzet opgeeft.
Veel dingen die jij namelijk niet wil, willen andere mensen juist wel. Het leven bestaat dan ook uit dingen die jij wel wil én uit dingen die jij niet wil. En door het leven te dwingen om jou alleen de dingen te geven die jij wel wil, ga jij de strijd aan met het leven en druis jij tegen het leven in.

 

Op moeilijke momenten heb jij een eerste natuurlijke reactie

Jouw natuurlijke eerste reactie op zulke momenten in jouw leven is om meteen zo snel mogelijk weg te vluchten van die vervelende en confronterende situatie. Bijvoorbeeld door te stoppen met die confronterende relatie of met dat confronterende werk.
Lukt dat om wat voor reden dan ook niet, dan trek je onbewust allerlei afweermechanismes uit de kast om je minder ongemakkelijk te voelen. En mensen hebben er nogal wat. Denk bijvoorbeeld aan het ontkennen, relativeren, wegredeneren of verfraaien van de situatie: “Ach, zo erg is het nou ook weer niet hoor”. Zie ook: 9 soorten omgang met moeilijke momenten.

 

Door deze eerste reactie kun je in een diep dal terecht komen

Voordat jij eindelijk de ernst van een situatie begint in te zien, en die situatie serieus gaat nemen, kun je dan ook al gauw weer een tijdje verder zijn. En in die tijd is de situatie steeds meer verergerd.
Als je zelfs dan nog weigert om jouw basisangst onder ogen te zien en te verduren, dan kun je in een diep dal terecht komen. In zo’n diep dal dat vluchten en ontkennen niet meer mogelijk is. En in zo’n diep dal dat je echt niet meer weet waar je het moet zoeken.
De situatie is dan inmiddels al helemaal uit de hand gelopen. En bijvoorbeeld uitgelopen op een verbroken relatie, ontslag of een faillissement.

 

Maar gelukkig is er altijd weer een weg omhoog

Op het moment dat je het gewoon echt niet meer weet, en alle mogelijkheden uitgeput zijn, geef je eindelijk jouw verzet op. Noodgedwongen verduur je jouw basisangst in deze donkere periode.
En wonderlijk genoeg begin je dan op een gegeven moment ineens als sterren aan de hemel allerlei mogelijkheden te zien om met jouw basisangst om te gaan. Jouw angst voor het onbekende begint plaats te maken voor de creativiteit die ook in jou zit. Want pas als je de realiteit erkent, kun je haar veranderen.
Vanaf dat moment krabbel je weer op uit het dal, weet jij jezelf weer te herpakken, en kan de weg alleen nog maar naar boven gaan. Met vallen en opstaan. En dankzij alle levenservaring die jij op deze manier tegen jouw zin opdoet, zal jij nooit meer zo diep in een soortgelijk dal vallen. Een eventuele volgende keer weet jij namelijk wat jou te wachten kan staan, en hoe je weer sneller uit de situatie op kunt krabbelen. Je hebt als het ware al een stukje plattegrond voor dit soort situaties.
Met als gevolg dat je tijdens het opkrabbelen weer wat meer zelfvertrouwen krijgt. En dat je weer wat minder bang wordt voor jouw basisangst. Zodat je als het moet ook genoegen kan nemen met een basisbehoefte die bijvoorbeeld maar 90% vervuld is in plaats van 100%. Door op deze manier de lat wat lager voor jezelf te leggen, wordt jouw vrijgezellenleven minder hard werken en voel jij je als vrijgezel eerder gelukkig …

 

Hoe je aan iets nieuws kunt beginnen door het oude niet meer te herhalen

 

 

 
 
Als vrijgezel heb je een bewustzijn: het deel van jouw geest dat waarneemt, denkt, voelt, fantaseert en herinnert. En daarmee kun je bewust het besluit nemen om vanaf nu aan een nieuw hoofdstuk van jouw levensverhaal te beginnen.
Maar je hebt ook een onderbewustzijn: het deel van jouw geest dat je karakter bepaalt en je lichaam aanstuurt, zonder dat je dat zelf doorhebt. Dit wordt uitgelegd in blog Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner. En je onderbewustzijn doet dag in dag uit haar best om jouw allergrootste behoefte (je basisbehoefte) te vervullen. Hoe dat zit, legt blog Je Innerlijke Partner helpt je continu om je allergrootste behoefte te vervullen uit.
Daarvoor heeft ze in de loop van jouw leven haar favoriete manier ontwikkeld, die zich al in de praktijk heeft bewezen. En door die vaste manier kom je in een vicieuze cirkel terecht. Welke vicieuze cirkel dat is, kun je achterhalen in blog In welke vicieuze cirkel zit jij de hele dag?.

 
Het kan zijn dat je jezelf op een bepaald moment voorneemt om een nieuw hoofdstuk in je levensverhaal te beginnen. Bijvoorbeeld een andere woonplaats, ander werk of een andere aanpak dan anders.
Sluit dit hoofdstuk WEL aan bij je basisbehoefte, dan denkt je onderbewustzijn bij zichzelf: “Waarom zou ik een nieuw hoofdstuk uitproberen? Het oude hoofdstuk heeft tot nu toe prima gewerkt.”. En dus blijft ze in haar eigen cirkeltje ronddraaien, en blijf je het vorige hoofdstuk in jouw levensverhaal herhalen.
Sluit jouw nieuwe hoofdstuk NIET aan bij je basisbehoefte, dan zegt het onderbewustzijn tegen jouw bewustzijn: “Ja, ho eens. Dit nieuwe hoofdstuk helpt je niet om jouw allerbelangrijkste behoefte te vervullen. Dus dat gaan we niet doen.”. Jouw bewustzijn is weliswaar de kapitein van je lichaam, maar jouw onderbewustzijn is de stuurman van jouw lichaam. Met als gevolg dat jij ook nu weer achter het net vist en jouw vorige hoofdstuk blijven herhalen.
Terwijl jij dus met frisse moed bezig bent om het nieuwe hoofdstuk van jouw levensverhaal te schrijven, blijft jouw onderbewustzijn lekker op haar oude vertrouwde manier doorgaan.

 
Hoe kun je dan stoppen met het blijven herhalen van jouw vorige hoofdstuk?
Nou, door jouw onderbewustzijn met je bewustzijn in te laten zien dat dit nieuwe hoofdstuk echt helpt om jouw basisbehoefte te vervullen. En dat dit nieuwe hoofdstuk een mooie aanvulling is op het vorige hoofdstuk van jouw levensverhaal.
Zodra jouw onderbewustzijn inziet dat het klopt wat jij met je bewustzijn zegt, zet ze alles op alles om jou daarbij te helpen. En vanaf dat moment lijkt het schrijven van het nieuwe hoofdstuk van jouw levensverhaal vanzelf te gaan: de mensen, dingen en gebeurtenissen die je daarvoor nodig hebt verschijnen vanzelf op je levenspad. Zie ook blog Je Innerlijke Partner kan je helpen om grote of lastige beslissingen te nemen

 

Met een doelgericht onderbewustzijn kun je nooit ontspannen en brand je op

 

 
 
Als vrijgezel draai je (bijna) overal alleen voor op en heb je het elke dag erg druk.
Eens in de zoveel tijd heb je dan ook dringend behoefte aan ontspanning. Tenminste, dat denk je.

 

Wil jij eigenlijk wel echt ontspanning?

Jouw lichaam wil die ontspanning in ieder geval wel. En jouw bewustzijn ook: het deel van jouw geest dat de hele dag door waarneemt, denkt, voelt en beslissingen neemt. Dit is de kapitein van jouw lichaam.
Maar of jouw onderbewustzijn ook ontspanning wil, is nog maar de vraag. Jouw onderbewustzijn (ook wel “onbewuste” genoemd) is het deel van jouw geest dat alles op de automatische piloot doet, inclusief de aansturing van jouw lichaam. Ze is dan ook de stuurman van jouw lichaam.

 

Een opjuttend onderbewustzijn

Is jouw onderbewustzijn doelgericht, dan kan jij je ontspanning wel vergeten. Tijdens bijvoorbeeld het fietsen of hardlopen jaagt jouw onderbewustzijn je namelijk op om snel een bepaalde afstand af te leggen. Zelfs als jij je met jouw bewustzijn voorneemt om het dit keer nu toch echt eens rustig aan te doen. Na afloop ben je bekaf in plaats van uitgerust, en ga je vermoeid verder met de dagelijkse bezigheden die op jou liggen te wachten.
Zelfs tijdens het ‘niets doen’ zegt jouw onderbewustzijn al van te voren hoe lang jij mag blijven zitten. En als het even kan laat ze jou toch nog iets in weinig tijd doen: bijvoorbeeld het doorlezen van de krant of het checken van jouw mail, mobieltje of Facebook.

 

Het gevolg is uitputting

Het verraderlijke is dat het na afloop kan lijken alsof je weer volop energie hebt gekregen. Of dat je een bevredigend gevoel hebt overgehouden aan het halen van je doel.
Maar in werkelijkheid heb jij jezelf flink ingespannen in plaats van ontspannen. En daarna jut jouw onderbewustzijn je weer op dezelfde manier op tijdens jouw dagelijkse bezigheden.
Zodat je nooit even een moment hebt waarop je echt op adem komt, op krachten komt, je energie aanvult, en tot rust komt. En vroeg of laat komt er een moment dat je opbrandt.

 

Waarom jut ze jou op?

Jouw doelgerichte onderbewustzijn jut jou niet op omdat ze jou je ontspanning misgunt. Integendeel, ze doet het om jou te helpen.
Is ze een Krachtzoeker, dan wil ze jou uitdagen zodat je weer lekker in je energie en kracht komt. Ze stelt dan een ambitieus doel, dat op het eerste gezicht onhaalbaar is. Bijvoorbeeld een wel heel grote afstand of een wel heel krappe tijd tijdens het fietsen of hardlopen.
Is jouw onderbewustzijn een Succeszoeker, dan wil ze jou zoveel mogelijk successen bezorgen in een zo kort mogelijke tijd. Ze stelt dan een doel dat voor jou bij voorbaat al haalbaar is, maar dat voor andere mensen niet zo makkelijk haalbaar is. Bijvoorbeeld een marathon (die voor relatief weinig mensen weggelegd is) in een tijd die voor jou bij voorbaat wel haalbaar is.

 

Ga de dialoog aan met haar

Nogmaals, jouw doelgerichte onderbewustzijn heeft het goede met jou voor. Maar ondanks haar goeie bedoelingen put ze jou wel de hele dag door uit. Zodat je op een gegeven moment opbrandt, en zonder energie en kracht komt te zitten.
Door met haar de dialoog aan te gaan, gaat ze dat zelf ook inzien. Als ze een Krachtzoeker is, kun je haar leren inzien dat die ambitieuze doelen op korte termijn inderdaad energie en kracht opleveren. Maar op langere termijn juist niet.
En als ze een Succeszoeker is, kun je haar leren inzien dat ze niet is wat ze presteert. En dat ze dus niet elk moment van de dag hoeft te presteren.
En vanaf dat moment kun jij je eindelijk echt ontspannen! Lekker even helemaal niets doen en weer lekker energie bijtanken. Zodat je daarna weer met frisse moed verder kunt gaan met je bezigheden als vrijgezel …

 

Zijn jouw zelfverwijten wel terecht nadat jouw partner het uitmaakte?

 

 
 
Ik heb een hekel aan liegen. Toch heb ik in het verleden een keer flink gelogen tegen de ouders van mijn toenmalige vriendin. Ik was namelijk doodsbang dat ze anders het huis uitgezet zou worden. Met mijn hart in de keel, en met enorme tegenzin, loog ik hen op een dag keihard voor.
Ik dacht (en hoopte vurig) dat dit onze relatie, en haar contact met haar ouders, zou redden. En daar had ik veel voor over. Maar het tegendeel was waar. Kort daarvoor bleek ze de waarheid namelijk al aan haar ouders opgebiecht te hebben! Mijn leugen betekende dan ook het einde van onze relatie. En jarenlang bleef ik mezelf maar verwijten maken dat ik die bewuste dag zo gelogen had.

Misschien herken jij dat ook: dat jij jezelf een hele tijd maar verwijten bleef maken nadat jouw toenmalige partner het uitmaakte. En misschien maak jij jezelf als vrijgezel nu nog steeds wel verwijten.
In mijn geval was het terecht dat ik mezelf verwijten maakte: ik had per slot van rekening haar ouders voorgelogen. En liegen was iets wat ik anders niet gauw deed. Hier heb ik dan ook flink van geleerd.
Maar het kan ook onterecht zijn dat jij jezelf maar verwijten blijft maken. Bijvoorbeeld in de volgende gevallen:

  1. Je bent nooit tevreden over jezelf

    Je bent iemand die eerder ziet wat er niet (goed) gedaan is dan wat er wel (goed) gedaan is. Zowel door jouzelf als door andere mensen.
    Achteraf gezien vind je dan ook altijd dat je het nog wel beter had kunnen doen. Mensen om jou heen zeggen dat jij veel te streng en veel te kritisch naar jezelf bent. Maar zelf vind je dat zij de lat gewoon veel te laag leggen.
    Hoe goed jij het ook in die verbroken relatie(s) gedaan hebt, je zult jezelf altijd verwijten blijven maken. Want je ziet altijd wel weer iets anders wat je beter (minder fout) had kunnen doen. En zelfs als de relatie niet verbroken was, had jij jezelf nu nog steeds van alles en nog wat verweten.
    Jouw uitdaging is in mijn ogen dan ook om in je (vrijgezellen)leven eerst de lat lager te leren leggen. Bijvoorbeeld door meer te leren genieten van de dingen die je doet. En om dan te kijken of jij jezelf nog steeds verwijten maakt over de dingen die jij jezelf nu kwalijk neemt.

  2. Je hebt geen zelfvertrouwen

    Je bent iemand die eerder ziet wat er mis kan gaan dan wat er goed kan gaan. En daardoor heb je geen vertrouwen in jezelf. Want zodra je ook maar iets begint te doen of te zeggen, kan er van alles misgaan. Je twijfelt dan ook altijd of je iets moet doen, hoe je dat moet aanpakken, en wat er dan in je omgeving zal gebeuren. Zowel voordat je iets doet of zegt als daarna.
    Hoe goed jij het ook in die verbroken relatie(s) gedaan hebt, je zult jezelf altijd in twijfel blijven trekken. Want er is per slot van rekening iets misgegaan: je relatie is verbroken. En in jouw ogen had je dat moeten zien aankomen, en het moeten voorkomen. Je blijft in je hoofd dan ook allerlei scenario’s afspelen wat er was gebeurd in je relatie als je dit gedaan, dat gezegd of dit nagelaten had. In plaats van wat je destijds deed, zei of naliet. En zelfs als de relatie niet verbroken was, had jij jezelf nu nog steeds bij van alles en nog wat in twijfel getrokken.
    Jouw uitdaging is in mijn ogen dan ook om in je (vrijgezellen)leven eerst je zelfvertrouwen te leren vergroten. Bijvoorbeeld door minder te leren luisteren naar de mensen om jou heen, en meer naar jouzelf. En om dan te kijken of jij nog steeds twijfels hebt over de dingen die jij jezelf nu kwalijk neemt.

  3. Je vindt altijd dat je mensen tekort doet

    Je bent iemand die altijd en overal voor andere mensen klaarstaat. Je ziet en voelt automatisch wat andere mensen nodig hebben. En je biedt uit jezelf aan om hen te geven wat ze tekort komen. Maar er zijn zoveel mensen om jou heen die je hulp wel zouden kunnen gebruiken.
    Achteraf gezien vind je dan ook altijd wel weer dat je iemand tekort gedaan hebt. Mensen om jou heen zeggen dat jij jezelf teveel wegcijfert, en weleens wat meer voor jezelf mag zorgen. Maar zelf vind je dat zij wat meer oog moeten hebben voor wat de mensen om hen heen nodig hebben.
    Hoe goed jij het ook in die verbroken relatie(s) gedaan hebt, je zult jezelf altijd verwijten blijven maken. Want jouw partner kwam per slot van rekening iets bij jou tekort. Anders was ie in jou ogen niet weggegaan. Je ziet dan ook altijd wel weer iets anders wat je nog voor hem of haar had kunnen betekenen. En zelfs als de relatie niet verbroken was, had jij nu nog steeds bij van alles en nog wat gevonden dat je tekortschoot.
    Jouw uitdaging is in mijn ogen dan ook om in je (vrijgezellen)leven eerst evenveel te leren nemen als geven. Bijvoorbeeld door je eigen behoeftes belangrijker te leren maken en meer prioriteit te geven.En om dan te kijken of jij nog steeds vindt dat je tekortschoot met de dingen die jij jezelf nu kwalijk neemt.

     

Recept voor vriendschap met jezelf

 

 
 
Ons bewustzijn (het enige deel van onze geest dat we kennen en dat we daarom “ik” noemen) is de kapitein van ons lichaam. En ons onderbewustzijn (het deel van onze geest waarvan we ons niet bewust zijn, en dat kan meewerken óf saboteren) is de stuurman van ons lichaam. Zie ook de blogs Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner en Je Innerlijke Partner helpt je continu om je allergrootste behoefte te vervullen.
Zitten ze samen op 1 lijn, dan voel jij als vrijgezel innerlijke harmonie en innerlijke vrede. Zijn ze het samen oneens, dan voel jij innerlijke tweestrijd, en misschien zelfs innerlijke verscheurdheid. Zie ook mijn artikel “Met welk deel van jezelf kun je eigenlijk een relatie opbouwen?”.
De vraag is nu: “Hoe krijg je jouw bewustzijn en jouw onderbewustzijn op 1 lijn?”.
Nou, door er bijvoorbeeld op de onderstaande manier voor te zorgen dat ze vriendschap met elkaar gaan sluiten, in plaats van steeds met elkaar de strijd aan te gaan.

 

Luisteren

Het begint met LUISTEREN naar jouw onderbewustzijn, op het moment dat jij met jouw bewustzijn zegt: “Ik ga …”.
Kom niet meteen in actie, maar luister eerst naar je opvattingen en je gedachtes hierover. De eerste dingen die jij jezelf hoort zeggen, komen hoogstwaarschijnlijk van jouw bewustzijn: het zijn bekende opvattingen en gedachtes, die vooral vertellen waarom je wel moet doen wat jij je voorgenomen hebt.
Hoe meer jij bij jezelf doorvraagt, hoe meer opvattingen en gedachtes je ontdekt die jij nog niet (zo goed) kende. En dat zijn over het algemeen de opvattingen en gedachtes van jouw onderbewustzijn. Onder elk gevoel, elk stukje weerstand, en elk stukje onzekerheid dat je voelt, zitten nog opvattingen en gedachtes van jezelf (en meestal van je onderbewustzijn) verborgen.

 

Begrip, respect, genegenheid, vertrouwen en geheimen

Hoe meer tijd en rust jij met jouw bewustzijn neemt om naar jouw onderbewustzijn te luisteren, hoe meer BEGRIP jij voor jouw onderbewustzijn leert op te brengen. Daardoor wordt je steeds milder naar je onderbewustzijn toe, en ga jij je onderbewustzijn met meer RESPECT en GENEGENHEID behandelen.
Met als gevolg dat jouw onderbewustzijn er steeds meer VERTROUWEN in krijgt dat ze met haar verhaal bij jouw bewustzijn terecht kan. Daardoor begin je op een gegeven moment met jezelf te praten over je eigen GEHEIMEN, die jouw onderbewustzijn een groot deel van je leven weggestopt heeft omdat jouw bewustzijn zich ervoor schaamde. En er ontstaan gesprekken met je onderbewustzijn over onprettige gebeurtenissen, die jouw bewustzijn tot dan toe liever niet onder ogen zag. Ook durf je vaker en vaker aan jezelf toe te geven wat jou wel bevalt en wat jou niet bevalt.

 

Plezier

Na verloop van tijd zegt jouw onderbewustzijn over het algemeen eerlijk tegen jouw bewustzijn wat haar wel en niet bevalt aan jouzelf, aan andere mensen, aan gebeurtenissen en aan je omgeving.
Dat zijn dingen waar jij te tot nu toe altijd onbewust van was. Je krijgt daardoor steeds meer door wat je graag wilt. En dat maakt het steeds makkelijker om leuke dingen te doen. Je vermaakt je dan ook meer en meer in je eentje, en dat zorgt voor steeds meer PLEZIER in jouw vrijgezellenleven.

 

Zorgzaamheid en gemeenschappelijk belang

Op de momenten dat er iets vervelends gebeurt, krijg je een stuk ZORGZAAMHEID naar jezelf toe. Je gaat jezelf helpen om met moeilijke momenten om te gaan, om problemen op te lossen, en om jouw wensen, doelen en behoeftes te vervullen.
Doordat jouw bewustzijn en onderbewustzijn niet meer met elkaar overhoop liggen, houd jij meer tijd en ruimte over om jezelf te helpen met de dingen die je wilt bereiken. En jouw onderbewustzijn begint met jouw bewustzijn samen te werken. Op het moment dat je nu met jouw bewustzijn “Ik ga …” zegt, is het niet meer iets wat alleen jouw bewustzijn wil, maar ook iets wat jouw onderbewustzijn wil. Alles wat je vanaf dat moment onderneemt, zien jouw bewustzijn en onderbewustzijn als een GEMEENSCHAPPELIJK BELANG. Waardoor jij jezelf steeds minder saboteert, steeds sneller bereikt wat je wilt, en steeds minder vaak terugvalt in jouw oude gewoontes en patronen …

 

Met welk deel van jezelf kun je eigenlijk een relatie opbouwen?

 

 
 

Inleiding:

“Ik ga een relatie opbouwen met mezelf” klinkt op het eerste gezicht belachelijk. Want dat suggereert dat jij uit 2 delen bestaat: een “ik” die er bewust voor kan kiezen om wel of niet een relatie aan te gaan, en een “ik” met wie je een relatie aan kunt gaan. En het is duidelijk dat jij één geheel bent: 1 lichaam met 1 geest. Toch?

 

Ik ben toch 1 geheel?

Nou, niet helemaal.
Fysiek ben je inderdaad maar 1 lichaam, en dus ondeelbaar. Maar jouw geest kan wel uit verschillende delen (persoonlijkheden) bestaan. Kijk bijvoorbeeld maar naar mensen met een “Meervoudig Persoonlijkheids Syndroom” (MPS).
Schrik niet hoor, ik suggereer nu niet dat jij ook MPS hebt! Maar in mijn ogen bestaat jouw geest wel uit 2 delen: uit 2 persoonlijkheden of 2 ikken. Namelijk uit jouw bewustzijn en uit jouw onderbewustzijn (ook wel “je onbewuste” genoemd).

 

Jouw bewustzijn als kapitein:

Jouw bewustzijn is de bestuurder van jouw lichaam, en dus de kapitein op het schip. Hij of zij bepaalt bewust wat er moet gebeuren, en zegt continu “Ik ga …”. Bijvoorbeeld: ik ga werken, het huishouden doen, afvallen, gezond leven, carrière maken, aardiger doen, meer helpen, of rustiger aan doen. Het is ook dat deel van jezelf dat op Nieuwjaarsdag (of op andere dagen van het jaar) nieuwe voornemens maakt.

 

Jouw onderbewustzijn als stuurman:

Maar er is ook een deel van jezelf dat tegen kan spartelen, tegen kan werken of jou zelfs kan saboteren.
Die bijvoorbeeld zegt “Neem dat lekkere gebakje nou maar”, als jouw bewustzijn zich heeft voorgenomen om af te slanken. Of die zegt “Niet zeuren, maar doorgaan” als jouw bewustzijn graag even gas terug wil nemen of wil uitrusten.
En dat deel van jezelf is jouw onderbewustzijn. Dit is de stuurman van het schip. En dus degene die daadwerkelijk het roer in handen heeft.
Jouw bewustzijn kan als kapitein zo hard roepen als ie wil, en desnoods op z’n kop gaan staan. Maar jouw onderbewustzijn bepaalt als stuurman uiteindelijk wat er daadwerkelijk gebeurt. En kan er dus voor zorgen dat jij iets heel anders doet of zegt dan je wil. Wat heel pijnlijk kan zijn voor jezelf, voor andere mensen, of voor dieren.

 

Wil jij een innerlijke tweestrijd?

Eén manier om met jouw onwillige onderbewustzijn om te gaan, is om ‘m continu onder controle te houden.
Door tegen jouw onderbewustzijn te schelden en te tieren. Door ‘m te bedreigen of een schuldgevoel aan te praten. Of door ‘m continu te bekritiseren en te corrigeren.
Maar ik denk dat jij vast wel gemerkt hebt dat dit op de lange termijn niet werkt als je dat bij mensen om jou heen doet. En om diezelfde reden werkt dat ook niet bij jouw onderbewustzijn.
Jouw bewustzijn leeft dan namelijk continu op voet van oorlog met jouw onderbewustzijn. En als persoon zit je daardoor continu in een innerlijke tweestrijd. Waardoor je zelfs innerlijk verscheurd kunt raken.

 

Of wil jij innerlijke harmonie?

Een andere manier om met jouw onwillige onderbewustzijn om te gaan, is om ‘m respectvol te behandelen.
Door ‘m beter te leren kennen, en meer begrip voor ‘m op te leren brengen. En door ‘m meer te leren aanvaarden, en beter met ‘m samen te leren werken.
Met jouw bewustzijn kun je dus leren om een relatie met jouw onderbewustzijn op te bouwen. Zodat je bewustzijn en je onderbewustzijn steeds beter met elkaar op kunnen schieten, en steeds meer in harmonie met elkaar gaan samenleven. Met als gevolg dat ze steeds meer op één lijn komen te staan, en meer en meer met elkaar gaan samenvloeien en samenvallen.
Dat levert jou als persoon innerlijke vrede en innerlijke harmonie op.
En dit alles is nou precies wat ik bedoel met: een relatie met jezelf opbouwen!