Continu zekerheid zoeken
Beantwoorden
Categorie archieven: Veiligheid
Je binnenwereld beïnvloedt je buitenwereld
Waarom trek ik toch steeds een ‘foute’ man of vrouw aan?
Van diverse vrijgezellen krijg ik de vraag: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ man aan, die in het begin zo lief is?”.
En uiteraard had dit ook de vraag kunnen zijn: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ vrouw aan, die in het begin zo lief is? “.
Uiteraard wil jij als Bewuste Ik geen dominante, oneerlijke, beperkende, controlerende, agressieve en ‘foute’ man.
En een ontmoeting met zo’n man kan jou veel ellende en pijn bezorgen. Daarover bestaat geen enkele twijfel.
Tegelijkertijd bepaalt in mijn ogen niet jouw Bewuste Ik maar jouw Onbewuste Ik welke mensen en welke gebeurtenissen jij aantrekt.
Met je “Onbewuste Ik” bedoel ik het deel van jezelf waar jij je nog niet (helemaal) bewust van bent.
En je Onbewuste Ik kiest er blijkbaar voor om jou regelmatig met zulke mannen in contact te brengen.
Niet om jou te straffen of omdat ze een hekel aan jou heeft. Integendeel! Want ze wil niets liever dan dat jij als Bewuste Ik zo goed mogelijk kunt overleven.
Maar omdat dit voor haar de enige manier is om jou te laten zien wat er in haar omgaat.
Net als jij wil ze graag gezien, gehoord, begrepen, erkend en gewaardeerd worden.
En omdat jij je niet van haar bewust bent, probeert ze zich via je buitenwereld aan jou te laten zien.
Net zolang tot je met haar de dialoog aangaat.
Eén mogelijkheid is dat zo’n foute man een flink uitvergrote spiegel is van wat je onbewust op kleine schaal met jezelf doet.
Dat je onbewust bijvoorbeeld eerst ook altijd even lief tegen jezelf doet. Maar dat je dan al gauw jezelf in de gaten houdt, onder controle houdt, boos toespreekt of inperkt.
Of dat je bijvoorbeeld onbewust van mensen houdt die ingaan tegen de maatschappij, tegen wat hoort, tegen burgerlijkheid of truttigheid, of tegen grijze muizen. En dan kan het zijn dat je onbewust van jezelf eist dat je altijd rebels bent, en dat je boos op jezelf wordt zodra je bij jezelf merkt dat jij je aanpast aan andere mensen.
Een manier om er achter te komen of zo’n soort man inderdaad een onbewuste spiegel voor jou is, is om ongecensureerd op te schrijven wat je zo’n soort man allemaal verwijt.
En om dan overal in die tekst “hij” te vervangen door “ik”, en eerlijk te kijken wat je dan op kleinere schaal bij jezelf herkent.
Mocht je dit gaan doen, neem daar dan uitgebreid de tijd voor, want dit kan aardig confonterend zijn.
Ook, of daarnaast, zijn er nog allerlei andere mogelijkheden.
Ik noem ze even kort en als jullie erom vragen ga ik volgende keren wel dieper in op een of meer van die mogelijkheden:
- Je Onbewuste Ik wil graag zichzelf en andere mensen verbeteren, en trekt daarom steeds mensen aan die ‘fout’ zijn.
- Je Onbewuste Ik wil graag een verschil maken in het leven van andere mensen, en trekt daarom steeds mensen aan die persoonlijk, maatschappelijk of sociaal gezien in de problemen zitten.
- Je Onbewuste Ik wil graag succesvol zijn, en probeert een succes te maken van relaties met moeilijke mensen.
- Je Onbewuste Ik wil graag intense emoties voelen, omdat ze vindt dat ze dan pas echt leeft. Daarom trekt ze steeds mensen aan die intense emoties bij je oproepen.
- Je Onbewuste Ik wil graag zelfredzaam zijn en alles wat je in je buitenwereld doet zorgvuldig voorbereiden en plannen. Daarom trek je steeds mannen aan die eveneens zelfredzaam zijn en graag controle over hun buitenwereld willen.
- Je Onbewuste Ik is ontzettend objectief en verstandelijk, maar verlangt diep in haar hart ook erg naar contact met haar subjectieve oordelen, meningen en emoties. Daarom trekt ze steeds mannen aan die door die objectiviteit heen kunnen breken, en oordelen, meningen en emoties oproepen.
- Je Onbewuste ik voelt zich onveilig, angstig en onzeker. Daarom trekt ze steeds mannen aan die heel sterk, zeker en onbevreesd zijn, en daarin kunnen doorschieten.
- Je Onbewuste Ik vind het heel leuk om het voor iedereen licht en luchtig te houden, en om mensen op te beuren. Daarom trekt ze steeds mensen aan die het zwaar hebben, of die zich vaak serieus, somber of verdrietig voelen.
- Je Onbewuste Ik is alleen bezig met plezier maken en lol trappen, maar verlangt er diep in haar hart ook erg naar om haar eigen pijn serieus te nemen. Daarom trekt ze steeds mensen aan die herinneringen aan haar eigen onverwerkte pijn en pijn in het hier-en-nu bij haar oproepen.
- Je Onbewuste Ik wil zich sterk en krachtig voelen, en zich door niets en niemand laten tegenhouden. Daarom trekt ze steeds mensen aan die een flink weerwoord geven, die zich niet gauw gewonnen geven, die een confrontatie en (woorden)strijd niet schuwen, die tegenwicht durven te geven en die aan jou gewaagd zijn.
- Je Onbewuste Ik houdt zich continu in om maar geen onrust en conflicten in de buitenwereld op te roepen. Maar ze verlangt er diep in haar hart ook erg naar om zichzelf ongecensureerd te uiten en te laten zien. Daarom trekt ze steeds mensen aan die haar met hun woorden en daden dwingen om profiel aan te nemen en grenzen aan te geven.
In de loop van de tijd kun je gaan merken dat je nog steeds zo’n soort man aantrekt, maar dat hij steeds minder onweerstaanbaar wordt voor je Bewuste Ik.
Dat betekent in mijn ogen dat er in je binnenwereld iets begint te verschuiven, en dat je bewust en onbewust steeds meer doorkrijgt dat zo’n man niet voor jou werkt.
Maar pas als dat soort mannen helemaal niet meer op je pad verschijnt, is je Onbewuste Ik er volledig van overtuigd dat zo’n soort man jou niets oplevert.
En om dat stadium te bereiken is het noodzakelijk om als Bewuste Ik eerlijk en respectvol in gesprek te gaan met je Onbewuste Ik over haar gehechtheid (of beter gezegd: verslaving) aan zo’n soort man …
Je hebt slechts 1 angst in je (vrijgezellen)leven
In totaal zijn er maar 9 basisangsten waar je in je vrijgezellenleven en liefdesleven tegenaan kunt lopen:
- Onzekerheid (over wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe je daarmee het beste om kan gaan)
- Falen (je doelen niet bereiken, imagoschade oplopen, dingen zien mislukken)
- Pijn (zwaarte, beperking, verveling, lichamelijke pijn, emotionele pijn)
- Conflicten (ruzie, onderlinge verschillen, mensen of dingen die te belangrijk gemaakt worden)
- Kwetsbaarheid (tegen je zin in beïnvloed worden, gekwetst worden, benadeeld/misbruikt/bedrogen worden)
- Afhankelijkheid (te emotioneel gehecht zijn aan iets of iemand, niet zonder iets of iemand kunnen, verslaafd aan iets of iemand zijn, meegesleept worden door je emoties)
- Alledaagsheid (onzichtbaar zijn, niet opvallen, opgaan in de massa of in het geheel, een grijze muis zijn, een kuddedier zijn)
- Imperfectie (fouten maken, het onjuiste doen, doen wat niet hoort)
- Behoeftigheid (hulp/steun/ondersteuning van anderen nodig hebben, het niet alleen kunnen doen, jezelf niet in je eentje kunnen redden)
Je zou dan ook verwachten dat je regelmatig tegen al deze angsten aanloopt. En dat je al deze angsten zult moeten leren overwinnen om echt gelukkig te zijn.
Maar ik kan je geruststellen: van slechts 1 van deze 9 angsten heb je in je leven last.
Elke keer dat je iemand niet mag, iets niet wil, ergens tegenop ziet, weerstand voelt, ergens mee wil stoppen, ergens boos of verdrietig over bent, je tegen iets of iemand verzet, iets weigert, iets uitstelt, stress hebt, bezorgd bent, ongerust bent, twijfelt, zenuwachtig bent, frustraties voelt, van streek bent, in paniek raakt, wanhoop voelt, of depressief bent, loop je tegen een en dezelfde angst aan: jouw vermijding.
Je vermijding is de basisangst die voor jou het allergrootst is: datgene wat je nooit en te nimmer wil ervaren.
Zodra je ontdekt wat jouw vermijding is, weet je altijd waar je angst, twijfel, weerstand, antipathie en tegenzin vandaan komt, in welke situatie dan ook. En vanaf dat moment hoef je in je leven nog slechts met 1 angst om te leren gaan. Of je nou vrijgezel bent, of weer een relatie hebt. En dat maakt je leven een stuk eenvoudiger.
Meer over je vermijding wordt uitgelegd in blog Door de vervulling van jouw basisbehoefte zit je in een vicieuze cirkel. En blog 5 stappen om met moeilijke momenten om te gaan kan jou wellicht helpen om met die ene angst om te gaan …
Hoe veilig maak jij het voor jezelf?
Tot mijn 18e voelde ik me heel onveilig in mijn buitenwereld.
Ik werd bekritiseerd bij alles wat ik deed. Zelfs als ik rustig op een stoel zat, kreeg ik bijvoorbeeld te horen dat ik ‘op de verkeerde manier’ keek.
Ik werd uitgelachen om onder andere mijn kleding.
Ik werd uitgescholden voor van alles en nog wat, zoals ‘vissekop’ en ‘blijhoofd’.
En in dingen die ik heel graag wilde doen werd ik ontmoedigd: “Dat kun je helemaal niet!” en “Dat loopt op niets uit!”.
Lange tijd was ik boos op de mensen die mij dat in mijn beleving zo onterecht ‘geflikt hadden’. En ik voelde me een slachtoffer.
Totdat het op een gegeven moment tot mij doordrong dat ik eigenlijk de hele dag door hetzelfde bij mezelf en met mezelf deed.
In mijn eigen ogen deed ik dingen nooit goed genoeg of nooit snel genoeg.
Ik lachte mezelf uit zodra ik in mijn ogen ‘iets stoms’ zei of een ‘domme vraag’ stelde.
Ik schold mezelf regelmatig uit voor bijvoorbeeld ‘mislukkeling’ en ‘zeurpiet’.
En ik dacht al gauw bij mezelf dat ik niet genoeg wist of niet genoeg kon om de dingen te doen die ik graag wilde.
Ik trakteerde mezelf dus regelmatig op kritiek, hoongelach, scheldwoorden en ontmoediging.
Daardoor voelde ik me achteraf gezien even onveilig bij mezelf als bij die ‘gemeneriken’ in mijn buitenwereld.
En eigenlijk nog onveiliger. Want de mensen om mij heen zagen mij maar een deel van de tijd en konden mij dus maar een deel van de tijd ‘iets aandoen’. Terwijl ik mezelf elk moment van de dag zag en hoorde, en mezelf dus de hele dag door ‘het leven zuur’ kon maken. Ook kon ik mezelf veroordelen om wat ik dacht, voelde, vond en wilde. Terwijl de mensen om mij heen geen benul hadden wat zich in mijn binnenwereld afspeelde (daar zorgde ik wel voor).
Toen ik eindelijk besefte hoe onverdraagzaam ik eigenlijk al die tijd naar mezelf toe was geweest, heb ik geleerd om respectvoller, vriendelijker en milder naar mezelf te worden.
En mijn vraag aan jou is: hoe verdraagzaam, respectvol, vriendelijk en mild ben jij eigenlijk naar jezelf?
Met andere woorden, hoe veilig voel jij je eigenlijk bij jezelf?
Als je wil zou je daar de komende week eens naar kunnen kijken …
Als vrijgezel heb je een onbekende ik: je Innerlijke Overlever
Ook al heb je als vrijgezel geen partner, een kluizenaar ben je niet.
Want in deze samenleving ontkom je niet aan het gezelschap van andere mensen. Je komt ze tegen in je woonomgeving, in het winkelcentrum, op je werk, tijdens het uitgaan, in de (sport)verenigingen of clubs waar je lid van bent, en als je ergens naartoe onderweg bent. En je hebt eens in de zoveel tijd contact met je familie, vrienden of je kinderen.
In de ideale wereld kun je in het gezelschap van andere mensen altijd jezelf zijn, krijg je van mensen alle aandacht, interesse, begrip, steun en genegenheid die je wil, en gaan jij en de mensen om je heen altijd respectvol met elkaar om.
Maar jammer genoeg is de werkelijkheid helaas wat minder ideaal. Mensen gaan niet altijd even aardig, liefdevol, begripvol en meelevend met elkaar om. Ze hebben soms tegenstrijdige behoeftes en andere belangen, of meer aandacht voor zichzelf dan voor anderen. En er zijn kanten van jezelf die je noodgedwongen liever voor andere mensen verborgen houdt.
Dit soort dingen zul je in je relaties vast ook wel hebben ervaren.
In je leven ben je dan ook een aantal keren teleurgesteld geraakt in je contacten met andere mensen. En als dat in jouw ogen te vaak of te erg is gebeurd, ben je misschien zelfs het vertrouwen in (bepaalde) mensen kwijtgeraakt.
Het omgaan met die teleurstellingen deed pijn. En je wil graag voorkomen dat je die pijn in de toekomst nog een keer moet doormaken, Ook wil je het liefst de garantie dat je in de toekomst wel de aandacht, interesse, begrip, steun of genegenheid van mensen krijgt waar je naar snakt.
Daarom heb je van jongs af aan onbewust een manier ontwikkeld om met dit soort teleurstellingen om te gaan: een overlevingsstrategie. En het bijzondere is dat jij als vrijgezel een hele andere overlevingsstrategie kunt hebben dan andere vrijgezellen.
Bepaalde vrijgezellen worden verdrietig door deze teleurstellingen. En ze krijgen de indruk dat ze de aandacht, genegenheid en steun van andere mensen pas verdienen als ze daar eerst zelf iets voor hebben gedaan. Dus presteren ze eerst bepaalde dingen, helpen ze eerst de ander, of laten ze eerst zien hoe bijzonder ze als persoon zijn. In de hoop dat de ander daarvan zo onder de indruk is, dat ie hen geeft wat ze nodig hebben.
Andere vrijgezellen worden door deze teleurstellingen juist boos. Ze krijgen de indruk dat ze zichzelf of hun omgeving zo onder controle moeten houden dat er voortaan wel aan hun eisen voldaan zal worden. Ze proberen in het gezelschap van andere mensen de dingen perfect te doen of te zeggen, of ze bewaken en bewaren continu de rust, het respect en de harmonie, Of ze zorgen ervoor dat andere mensen voortaan geen invloed meer op hen en hun leven kunnen hebben.
En weer andere vrijgezellen worden ongerust en onzeker door de teleurstellingen. Ze gaan zich voorbereiden op wat er in het gezelschap van andere mensen kan gebeuren, en bedenken een tactiek om te krijgen wat ze willen. Ze zorgen ervoor dat ze niet afhankelijk worden van andere mensen, sluiten zich aan bij loyale en betrouwbare mensen om hen heen, of zorgen ervoor dat ze prettig gezelschap voor andere mensen zijn.
In totaal zijn er 3 groepen van 3 overlevingsstrategieën, en dus 9 in totaal. Eén daarvan is de jouwe. Diverse vrijgezellen om je heen hebben 1 van de 8 andere. En elke vrijgezel vindt dat zijn of haar overlevingsstrategie het effectiefst is.
Dat komt doordat we allemaal een overlever in onszelf hebben zitten: onze Innerlijke Overlever. Dit deel van onszelf heeft ervoor gezorgd dat we onszelf ons hele leven lang staande konden houden: in onze jeugd, in onze woonwijk, op school, in ons werk, in relaties, in ons huidige vrijgezellenleven en in alle moeilijke situaties.
Je Innerlijke Overlever is een heel sterk en overheersend deel van jou: het wil koste wat het kost overleven, en laat zich hierbij door niets en niemand tegenhouden. Elke keer dat je een beslissing neemt die jouw overleving in gevaar brengt volgens je Innerlijke Overlever, werkt ze jou dan ook tegen en saboteert ze jou. En kies je juist voor iets wat je overleving ten goede komt, dan staat je Innerlijke Overlever volledig achter je, en zet ze alles op alles om je te helpen.
Het meewerken en tegenwerken doet je Innerlijke Overlever op de achtergrond. Zonder dat jij je echt bewust van haar bent. Alleen in onveiligere situaties merk je normaal gesproken op dat ze bestaat. Terwijl ze een enorme invloed heeft op je leven. Want elk moment van de dag zorgt ze ervoor dat jij kunt overleven.
Ken je jouw Innerlijke Overlever, dan begrijp je waarom bepaalde dingen in je leven wel gelukt zijn, en andere dingen niet. En dan weet je hoe je steeds meer fijne momenten en steeds minder moeilijke momenten in je leven kunt brengen. In plaats van steeds maar weer in dezelfde valkuilen te stappen en tegen dezelfde muren aan te blijven lopen.
Zodra je haar eenmaal leert kennen, begin je steeds meer begrip voor haar op te brengen. Zodat jullie elkaar steeds minder in de wielen gaan rijden, en meer en meer met elkaar gaan samenwerken, Jullie komen steeds meer op dezelfde lijn te staan en gaan steeds meer op dezelfde golflengte zitten. Je innerlijke strijd wordt dan ook minder en minder, en gaat steeds meer over in een innerlijke rust. Ook maak jij je steeds minder zorgen over je overleving en krijg je steeds meer zelfvertrouwen.
Op deze manier wordt je Innerlijke Overlever meer en meer je Innerlijke Partner (zie ook blog Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner).
En om haar te leren kennen hoef je niet eens je deur uit, zoals je kunt zien in de blog Je Innerlijke Partner staat vlak voor je neus …
Hoe je kunt stoppen met alleen maar overleven
Zoals ik in blog Wat is jouw dilemma met willen en moeten? al aangaf, zitten we als vrijgezel continu in een dilemma met willen en moeten. En daardoor kan het lijken alsof we alleen maar bezig zijn met overleven.
Ben jij als vrijgezel in je eigen ogen alleen maar bezig met overleven? Dan is de kans groot dat je jarenlang in die situatie blijft hangen. En dat je uiteindelijk overspoeld wordt door een flinke brok onvrede, frustratie en vermoeidheid, waar je geen raad mee weet.
Dit kun je voorkomen door te leren hoe jij jezelf met alles kunt helpen wat je nodig hebt.
Continu aan het overleven
Je hebt moeite om financieel rond te komen. Elke cent moet je omkeren. En elke maand kom je geld tekort voor noodzakelijke dingen.
Je probeert genoeg geld te verdienen voor jezelf, en wellicht voor je kind(eren) en voor de alimentatie. Je hebt dan ook elke week lange werkdagen, en werkt regelmatig tot in de late uurtjes. En als het tegenzit heb je verschillende baantjes nodig om de financiële eindjes aan elkaar te knopen.
Zodra je eindelijk thuis bent, ga je meteen koken, de was doen en afwassen. De rest van je vrije uurtjes heb je nodig voor het huishouden, de administratie, het klussen en het tuinieren.
Voordat je het doorhebt is de tijd allang weer aangebroken om nog wat uurtjes nachtrust te pakken. En alweer veel te gauw gaat de wekker voor je volgende werkdag.
Goed beschouwd ben je eigenlijk alleen maar bezig met werken, eten en slapen. Je werkt continu om in leven te blijven. En je leeft om te werken: zowel buitenshuis als binnenshuis.
Gevolgen
De hele dag door ben je bezig in je buitenwereld, om alles te doen wat nodig is om te overleven. Voor je binnenwereld heb je dan ook geen tijd. En dus ook niet voor je gevoelswereld en fantasiewereld.
Je doet alleen wat verstandig is om te overleven, en probeert dingen zo snel en zo goed mogelijk te doen. Je vraagt je niet af hoe je het vindt om dit alles te doen. Wat je voelt als je dit doet, en of je dit wel echt wil. Want je hebt in jouw ogen geen keus: dit alles is gewoon nodig om in leven te blijven. Punt uit, en discussie gesloten.
Je onderdrukt jouw boosheid dat je zo hard moet werken. Jouw vermoeidheid. Jouw machteloosheid dat je niets aan de situatie kunt veranderen. En jouw gevoel dat je leven op deze manier voorspelbaar en zinloos is. Ook ontzeg jij jezelf de dingen die je zo graag zou willen: je dromen, wensen en doelen. Per slot van rekening heb je nog niet eens genoeg tijd voor de dingen die nodig zijn om te overleven. Laat staan voor je verlangens en behoeftes.
Je negeert je onvrede, frustratie, uitputting en je diepste verlangens: de dingen die jou zouden kunnen stimuleren om te veranderen. Daardoor blijf je maar in deze situatie zitten. Jaren en jaren. Zo nu en dan kijk je terug op de afgelopen tijd, en schrik je bij het besef dat er alweer (bijna een jaar voorbij is gevlogen.
In deze periode van hard werken stapelt jouw onvrede en frustratie over je (financiële) situatie zich ongemerkt steeds meer op. Evenals je vermoeidheid. Totdat uiteindelijk een keer de bom barst, en alle onvrede, frustratie en uitputting van al die jaren er ineens in 1 keer uitkomt. Doordat jij je al die tijd alleen maar op je buitenwereld gericht hebt, heb je geen idee wat je met al die onvrede en frustratie in je binnenwereld aan moet. Daardoor is dit zo heftig voor jou dat je de eerstkomende tijd niet meer (goed) je werk kunt doen. Met als gevolg dat je alsnog moeite krijgt om te overleven.
Door al die inspanningen in je leven om te kunnen blijven overleven, bereik je dus juist het tegenovergestelde: je werkt jezelf zo uit de naad, dat je niet (goed) meer in staat bent om alles te doen wat nodig is om te overleven …
Oplossing
Er moet brood op de plank komen, en je rekeningen moeten betaald worden.
Uitgebreid de tijd nemen om je hart bij jezelf te luchten en om jezelf in je eentje te vermaken lukt voorlopig dus helaas even niet.
Wat je wel kunt doen is jezelf leren helpen met overleven. Voor een deel doe je dat al: je kijkt elke keer wat er nodig om te overleven, en probeert dat zo snel en zo goed mogelijk te doen. Maar dit gebeurt voor een groot deel routinematig en op de automatische piloot. En in de waan van de dag. Vooral met je gezonde verstand, en met weinig oog voor jouw gevoelens en behoeftes van dat moment.
In plaats van op de automatische piloot te leven, kun je meerdere keren per dag BEWUST kijken wat je op dat moment wilt doen om te overleven (wat je behoeftes op dat moment zijn). Vooral als je onderweg bent, of ergens op zit te wachten.
Zodra je dat weet, kun je jezelf begeleiden om dat voor elkaar te krijgen. Voel na afloop of je tevreden of ontevreden bent over het resultaat. Ben je tevreden, ga dan door op de ingeslagen weg. Ben je ontevreden, overleg dan met jezelf wat je anders kunt doen. En kom opnieuw in actie.
Op het eerste gezicht merk je misschien weinig verschil met anders: je zet nog steeds de hele dag prestaties neer om te overleven. Maar dat doe je dit keer wel door rekening te houden met je behoeftes en gevoelens. En daardoor voorkom je dat je in de toekomst overspoeld wordt door opgestapelde pijn en vermoeidheid.
En er gebeurt nog iets anders. Doordat je contact maakt met je gevoelens, maak je ook contact met je onvrede en ontevredenheid. Vervolgens kijk je aan welke nieuwe aanpak je behoefte hebt, kom je in actie, en pak je de zaken anders aan. Daardoor leer jij jezelf aan om iets aan je onvrede en ontevredenheid te doen.
Dat merk je in eerste instantie tijdens het overleven: je zult de dingen steeds sneller en beter gaan doen. Waardoor je meer tijd overhoudt. Maar je merkt het ook in je vrijgezellenleven. Op de momenten dat je ervan baalt dat je als vrijgezel zo druk bezig bent met overleven, sta jij jezelf dat gevoel toe en kan je makkelijker in actie komen. Want dat heb jij jezelf de afgelopen tijd geleerd.
Daardoor voorkom je dat je jarenlang in dezelfde onbevredigende situatie blijft hangen. En ben je meer en meer in staat om jezelf te helpen met alles wat je maar nodig hebt.
Een extra voordeel is dat je op deze manier een steeds betere relatie krijgt met het deel van jezelf dat zoveel belang hecht aan overleven: je Innerlijke Overlever. Meer over dit deel van jezelf kun je vinden in blog Als vrijgezel heb je een onbekende ik: je Innerlijke Overlever …
Meer fijne momenten door: alleen zijn en samenzijn af te wisselen
Als wij als vrijgezel net zo graag in ons eentje zijn als in het gezelschap van andere mensen, wisselen wij het alleen zijn en samen zijn regelmatig af en voelen we onszelf daar fijn bij.
We kunnen dan goed met onszelf opschieten en onszelf goed alleen vermaken, en genieten ervan om in ons eentje de dingen te doen waar we behoefte aan hebben.
Zie ook blog Weetjes over: Dingen in je eentje doen.
Hoe goed de relatie met onszelf ook is, op een gegeven moment krijgen we even genoeg van ons eigen gezelschap, hebben we alles in ons eentje gedaan wat we op dat moment willen, of is het weer nodig om onder de mensen te komen (bijvoorbeeld om te werken of om boodschappen te doen).
Vervolgens zoeken we het gezelschap op van andere mensen, en genieten we een tijdje van mensen om ons heen hebben, van dingen delen met andere mensen, en/of van dingen samen doen met andere mensen.
Hoe goed we ook met andere mensen kunnen opschieten, er komt toch weer een moment dat we gaan verlangen naar tijd voor onszelf of dat het nodig is om dingen alleen te doen (bijvoorbeeld het huishouden).
We trekken onszelf weer terug uit het gezelschap waarin we zaten, genieten er weer een tijdje van om in ons eentje te zijn en de cirkel is rond …
Eenzaamheid in ons eentje
Op het moment dat we in ons eentje zijn en onszelf eenzaam voelen, zitten we tussen alleen zijn en samen zijn in.
We genieten dan niet meer van ons eigen gezelschap en verlangen naar het gezelschap van andere mensen.
Tegelijkertijd zijn we ook bang om het gezelschap van andere mensen op te zoeken en deze angst is groter dan het verlangen om weg te gaan uit ons eigen gezelschap.
Eenzaamheid in gezelschap van anderen
We kunnen onszelf ook eenzaam voelen als we mensen om ons heen hebben, en zitten dan tussen samen zijn en alleen zijn in.
We genieten dan niet meer van het gezelschap van andere mensen.
Tegelijkertijd zijn we bang om in ons eentje te zijn en deze angst is groter dan het verlangen om weg te gaan uit het gezelschap van andere mensen.
De oplossing voor beide soorten eenzaamheid: je eigen behoeftes ontdekken en vervullen
Als we eenzaam zijn in ons eentje, verlangen we naar het gezelschap van andere mensen.
Als we eenzaam zijn in gezelschap van andere mensen, verlangen we ook naar het gezelschap van andere mensen omdat we onszelf anders wel hadden terug getrokken uit het gezelschap.
Blijkbaar kunnen andere mensen ons in beide gevallen dus iets bieden wat wij onszelf op dat moment niet kunnen bieden.
In plaats van te blijven hunkeren naar het gezelschap van andere mensen, kunnen we ook nagaan wat het contact met andere mensen ons oplevert en wat we kunnen doen om onszelf te geven wat we bij andere mensen proberen te halen.
Als we dat doen gaan we weer meer genieten van het alleen zijn omdat we dan lekker onze eigen behoeftes aan het vervullen zijn.
Ook durven we dan eerder het gezelschap van andere mensen op te zoeken en onszelf minder aan te passen aan de mensen in ons gezelschap, omdat we weten dat we bij een tegenvallend contact altijd nog zelf onze eigen behoeftes kunnen vervullen.
Met andere woorden: we gaan het alleen zijn en samen zijn weer afwisselen, in plaats van er tussenin te blijven hangen met een vervelend gevoel.
Op deze manier bevrijden wij onszelf meer van eenzame momenten en geven wij onszelf meer fijne momenten kado …