Als vrijgezel heb je al behoorlijk wat levenservaringen achter de rug. En hoe meer levenservaringen je opdoet, hoe beter je jezelf leert kennen. Je kent jezelf inmiddels dan ook al behoorlijk goed. Toch?
Nou, om eerlijk te zijn: Nee.
Alles wat je al van jezelf weet, is ongeveer 5 procent van alles wat er over jezelf te weten valt. En alles wat je in de toekomst nog over jezelf te weten gaat komen valt waarschijnlijk ook nog steeds binnen diezelfde 5 procent.
Ga maar na. Weet jij:
- Waarom en wanneer je verliefd wordt op mensen?
- Waarom je de emoties voelt die je voelt?
- Waarom je de meningen en overtuigingen hebt die je hebt, en waar ze vandaan komen?
- Waarom je doet wat je doet, en waarom op die manier?
- Waarom je zegt wat je zegt, en waarom op die manier?
- Waarom je nalaat wat je nalaat?
- Waarom je regelmatig in dezelfde soort reacties terecht komt?
- Waarom je in situaties vaak op dezelfde soort manier reageert?
- Waarom je het karakter hebt dat je hebt?.
- Waarom je nieuwe voornemens vaak niet van de grond komen?
- Waarom je bij nieuwe stappen in je ontwikkeling regelmatig weer terugvalt?
- Wat je allergrootste behoefte is?
- Wat je allergrootste angst?
- Wat je allergrootste passie is?
- Wat je levensdoel is?
Terwijl er altijd een heel duidelijke reden is waarom je bent wat je bent, doet wat je doet, nalaat wat je nalaat, denkt wat je denkt, voelt wat je voelt, vindt wat je vindt, verlangt wat je verlangt, en haat wat je haat. En diep van binnen ken je die reden heel goed.
Dat klinkt misschien als een tegenspraak: eerst zeg ik dat je maar 5 procent van jezelf kent, en dan dat je diep van binnen precies weet hoe je in elkaar zit. Maar dat is het niet.
Je kunt jezelf namelijk op elk moment van de dag haarfijn beschrijven alsof je jezelf van buiten ziet en hoort: hoe je eruit ziet, wat je aan hebt, wat je doet, wat je zegt en wat je nalaat. En door naar binnen te kijken, lukt het ook nog wel om een beetje aan te geven hoe jij je voelt, wat je wil en wat je vindt. Je bent je dus goed bewust van je gedrag. En in dat opzicht ken je jezelf goed.
Tegelijkertijd ben je onbewust altijd heel berekenend bezig: bij alles wat je doet en ervaart, controleer je of het je dichter bij je verleiding (je allergrootste behoefte) brengt, of verder weg bij je vermijding (je allergrootste angst). En onbewust laat je alleen die dingen gebeuren die jou zoveel mogelijk van je verleiding en zo min mogelijk van je vermijding opleveren. Tot verliefd worden aan toe. Omdat dit voortdurende proces achter de schermen gebeurt (net als de aansturing van je lichaam) ben jij je er niet van bewust. En door je te verdiepen in dit onbewuste proces, gaat er een hele nieuwe wereld voor je open: je ontdekt waarom je bent zoals je bent, en waarom je leeft zoals je leeft. En dat is de 95 procent zelfkennis en zelfinzicht waar jij je op dit moment nog niet of nauwelijks bewust van bent.
Die ontbrekende 95 procent zelfkennis en zelfinzicht ligt als een volledig nieuw vakantiegebied op je te wachten. En het is helemaal aan jou of en wanneer je deze reis naar jezelf wil gaan maken.
Als vrijgezel zit je in een bevoorrechte positie. Je vrijgezellenleven is namelijk de meest ideale periode in je leven om deze reis te ondernemen.
Zodra je een relatie hebt, houd je grofweg nog maar een derde van je tijd over voor jezelf: een derde van je tijd besteed je aan je partner, en een derde aan het in stand houden en verbeteren van jullie gezamenlijke relatie. En bij eventuele kinderen blijft er van die tijd voor jezelf nog maar een fractie over.
Kies je ervoor om deze vakantiereis in je binnenwereld aan te gaan, dan levert jou dat een flinke dosis zelfkennis en zelfinzicht op. Daardoor weet je wat je aan jezelf hebt, en waar je met jezelf aan toe bent. Je gaat jezelf vertrouwen. Ook krijg je begrip voor jezelf, en ga je jezelf accepteren zoals je bent. In je eigen gezelschap zijn wordt dan een feest. En daar heb je niet alleen profijt van in je vrijgezellenleven, maar ook in een eventuele nieuwe relatie …
