Waarom trek ik toch steeds een ‘foute’ man of vrouw aan?

 

 
 
Van diverse vrijgezellen krijg ik de vraag: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ man aan, die in het begin zo lief is?”.
En uiteraard had dit ook de vraag kunnen zijn: “Waarom trek ik toch steeds een dominante, oneerlijke, controlerende, beperkende, agressieve en ‘foute’ vrouw aan, die in het begin zo lief is? “.

Uiteraard wil jij als Bewuste Ik geen dominante, oneerlijke, beperkende, controlerende, agressieve en ‘foute’ man.
En een ontmoeting met zo’n man kan jou veel ellende en pijn bezorgen. Daarover bestaat geen enkele twijfel.
Tegelijkertijd bepaalt in mijn ogen niet jouw Bewuste Ik maar jouw Onbewuste Ik welke mensen en welke gebeurtenissen jij aantrekt.
Met je “Onbewuste Ik” bedoel ik het deel van jezelf waar jij je nog niet (helemaal) bewust van bent.
En je Onbewuste Ik kiest er blijkbaar voor om jou regelmatig met zulke mannen in contact te brengen.

Niet om jou te straffen of omdat ze een hekel aan jou heeft. Integendeel! Want ze wil niets liever dan dat jij als Bewuste Ik zo goed mogelijk kunt overleven.
Maar omdat dit voor haar de enige manier is om jou te laten zien wat er in haar omgaat.
Net als jij wil ze graag gezien, gehoord, begrepen, erkend en gewaardeerd worden.
En omdat jij je niet van haar bewust bent, probeert ze zich via je buitenwereld aan jou te laten zien.
Net zolang tot je met haar de dialoog aangaat.

Eén mogelijkheid is dat zo’n foute man een flink uitvergrote spiegel is van wat je onbewust op kleine schaal met jezelf doet.
Dat je onbewust bijvoorbeeld eerst ook altijd even lief tegen jezelf doet. Maar dat je dan al gauw jezelf in de gaten houdt, onder controle houdt, boos toespreekt of inperkt.
Of dat je bijvoorbeeld onbewust van mensen houdt die ingaan tegen de maatschappij, tegen wat hoort, tegen burgerlijkheid of truttigheid, of tegen grijze muizen. En dan kan het zijn dat je onbewust van jezelf eist dat je altijd rebels bent, en dat je boos op jezelf wordt zodra je bij jezelf merkt dat jij je aanpast aan andere mensen.
Een manier om er achter te komen of zo’n soort man inderdaad een onbewuste spiegel voor jou is, is om ongecensureerd op te schrijven wat je zo’n soort man allemaal verwijt.
En om dan overal in die tekst “hij” te vervangen door “ik”, en eerlijk te kijken wat je dan op kleinere schaal bij jezelf herkent.
Mocht je dit gaan doen, neem daar dan uitgebreid de tijd voor, want dit kan aardig confonterend zijn.

Ook, of daarnaast, zijn er nog allerlei andere mogelijkheden.
Ik noem ze even kort en als jullie erom vragen ga ik volgende keren wel dieper in op een of meer van die mogelijkheden:

  1. Je Onbewuste Ik wil graag zichzelf en andere mensen verbeteren, en trekt daarom steeds mensen aan die ‘fout’ zijn.
  2. Je Onbewuste Ik wil graag een verschil maken in het leven van andere mensen, en trekt daarom steeds mensen aan die persoonlijk, maatschappelijk of sociaal gezien in de problemen zitten.
  3. Je Onbewuste Ik wil graag succesvol zijn, en probeert een succes te maken van relaties met moeilijke mensen.
  4. Je Onbewuste Ik wil graag intense emoties voelen, omdat ze vindt dat ze dan pas echt leeft. Daarom trekt ze steeds mensen aan die intense emoties bij je oproepen.
  5. Je Onbewuste Ik wil graag zelfredzaam zijn en alles wat je in je buitenwereld doet zorgvuldig voorbereiden en plannen. Daarom trek je steeds mannen aan die eveneens zelfredzaam zijn en graag controle over hun buitenwereld willen.
  6. Je Onbewuste Ik is ontzettend objectief en verstandelijk, maar verlangt diep in haar hart ook erg naar contact met haar subjectieve oordelen, meningen en emoties. Daarom trekt ze steeds mannen aan die door die objectiviteit heen kunnen breken, en oordelen, meningen en emoties oproepen.
  7. Je Onbewuste ik voelt zich onveilig, angstig en onzeker. Daarom trekt ze steeds mannen aan die heel sterk, zeker en onbevreesd zijn, en daarin kunnen doorschieten.
  8. Je Onbewuste Ik vind het heel leuk om het voor iedereen licht en luchtig te houden, en om mensen op te beuren. Daarom trekt ze steeds mensen aan die het zwaar hebben, of die zich vaak serieus, somber of verdrietig voelen.
  9. Je Onbewuste Ik is alleen bezig met plezier maken en lol trappen, maar verlangt er diep in haar hart ook erg naar om haar eigen pijn serieus te nemen. Daarom trekt ze steeds mensen aan die herinneringen aan haar eigen onverwerkte pijn en pijn in het hier-en-nu bij haar oproepen.
  10. Je Onbewuste Ik wil zich sterk en krachtig voelen, en zich door niets en niemand laten tegenhouden. Daarom trekt ze steeds mensen aan die een flink weerwoord geven, die zich niet gauw gewonnen geven, die een confrontatie en (woorden)strijd niet schuwen, die tegenwicht durven te geven en die aan jou gewaagd zijn.
  11. Je Onbewuste Ik houdt zich continu in om maar geen onrust en conflicten in de buitenwereld op te roepen. Maar ze verlangt er diep in haar hart ook erg naar om zichzelf ongecensureerd te uiten en te laten zien. Daarom trekt ze steeds mensen aan die haar met hun woorden en daden dwingen om profiel aan te nemen en grenzen aan te geven.

In de loop van de tijd kun je gaan merken dat je nog steeds zo’n soort man aantrekt, maar dat hij steeds minder onweerstaanbaar wordt voor je Bewuste Ik.
Dat betekent in mijn ogen dat er in je binnenwereld iets begint te verschuiven, en dat je bewust en onbewust steeds meer doorkrijgt dat zo’n man niet voor jou werkt.
Maar pas als dat soort mannen helemaal niet meer op je pad verschijnt, is je Onbewuste Ik er volledig van overtuigd dat zo’n soort man jou niets oplevert.
En om dat stadium te bereiken is het noodzakelijk om als Bewuste Ik eerlijk en respectvol in gesprek te gaan met je Onbewuste Ik over haar gehechtheid (of beter gezegd: verslaving) aan zo’n soort man …

 

Alles stap voor stap doen in het hier-en-nu of altijd vijf stappen vooruit denken?

 

 
 
Altijd vijf stappen vooruit denken kan heel efficïent en effectief zijn.
En het geeft je een stuk helderheid wat je kunt verwachten en wat je precies gaat doen.
Maar alles heel strak vijf stappen vooruit plannen kan ook tot gevolg hebben dat je niet meer openstaat voor nieuwe mogelijkheden en voor onverwachte kansen om je doel te bereiken. Met andere woorden, dat je dan meer met je aandacht bent bij je ideaalbeeld en de toekomst dan bij je hier-en-nu.
En het is al moeilijk om jezelf onder controle te houden, laat staan je buitenwereld. Want plannen gebeurt onbewust vaak uit een stukje onzekerheid, en helpt dan om overzicht en grip te krijgen op het onbekende en om onaangename verrassingen te voorkomen. De kans is dan ook groot dat dingen toch weer heel anders gaan lopen dan je tijdens het plannen had gedacht en verwacht. Kijk maar eens hoe vaak iets van begin tot eind helemaal precies zo gegaan is als je had gedacht en verwacht. Wat vervolgens allerlei frustraties oplevert en jou stimuleert om nog eerder, nog meer en nog gedetailleerder te plannen.

Pas als je één stap gezet hebt, wordt in de praktijk vaak de volgende handige stap zichtbaar. Het lijkt dan ook geen zin te hebben om altijd vijf stappen vooruit te willen kijken.
Maar doe je alles altijd stapje voor stapje, dan loop je het risico dat je nauwelijks of geen aandacht besteed aan de gevolgen en consequenties. Met andere woorden, dat je teveel in het hier-en-nu bent en te weinig oog hebt voor de toekomst. Waardoor je bij de volgende stappen onnodige problemen, gevaren en bedreigingen kunt tegenkomen.
Als je bijvoorbeeld in het hier-en-nu besluit om nu op reis te gaan, zonder te kijken op welke vliegvelden je welke vluchten kunt nemen en in welke vakantieplaatsen je kunt overnachten, dan kom je ook niet zo ver.
Ook kan het dan gebeuren dat je teveel bezig bent met je verlangens op de korte termijn, en uit het oog verliest wat je graag op lange termijn zou willen bereiken.

Mijn advies is dan ook:
Kijk in het hier-en-nu wat je graag wil doen (wat je doel is), en wat je eerste stap gaat worden. In mijn voorbeeld hierboven is bijvoorbeeld “op reis gaan” het doel en “reisgidsen bekijken” de eerste stap. En dingen die je in je persoonlijke leven graag wil bereiken kun je eveneens als een reis zien.
Kijk tegelijkertijd ook even globaal vijf stappen vooruit. Bij op reis gaan bijvoorbeeld: een bestemming zoeken, overnachtingsplekken bekijken, een vlucht boeken, je koffer inpakken, en op tijd naar het vliegveld vertrekken. Zodat je wel het totaaloverzicht hebt wat er verder in grote lijnen nog bij komt kijken. Dit geldt zowel bij grote dingen (een huis kopen of een relatie aangaan) of kleine dingen (je huishouden doen).

Zie die vijf stappen als een richtlijn en niet als iets wat koste wat het kost moet gebeuren. Dat voorkomt later veel onnodige frustraties bij tegenvallers en onverwachte gebeurtenissen.
Laat vervolgens die 5 stappen vooruit in je hoofd los. En zet dan in het hier-en-nu steeds één stap die op dat moment voor je gevoel nodig is en waar jij je goed bij voelt. Je zult dan gaan merken dat je steeds meer in een flow terechtkomt, en dat dingen steeds makkelijker gaan lopen. De mensen en dingen die je nodig hebt om je doel te bereiken, lijken dan automatisch op je pad te verschijnen.
Voordat je er erg in hebt, merk je dan op een gegeven moment ineens dat je jouw doel al bereikt hebt. En dat de weg ernaar toe jou ook nog eens veel energie en voldoening heeft gegeven …

 

Hoe je onbewust je lichaam zo blokkeert dat je nog maar weinig energie overhoudt

 

 
Als persoon heb jij allerlei behoeftes. Maar als lichaam mag je die van jezelf niet allemaal bevredigen.
Je lichaam mag van jou bepaalde dingen niet doen en niet zeggen, om bepaalde risico’s (bijvoorbeeld op falen of afwijzing) te voorkomen.
En je lichaam moet van jou bepaalde dingen doen en zeggen om jezelf te verdedigen tegen oncomfortabele gebeurtenissen (bijvoorbeeld zich beheersen, zich aanpassen, zich verontschuldigen of zich terugtrekken).

Onbewust blokkeer je jouw lichaam dan ook met allerlei geboden (“Je moet …”) en verboden (“Je mag niet”).
En het kost jou zonder dat je het doorhebt veel energie om de hele dag door je lichaam tegen te houden en tot dingen te dwingen. Energie die je niet meer kunt stoppen in je dagelijkse leven. Waardoor het kan lijken alsof je elke dag te weinig energie hebt om je zelfstandig te kunnen redden.
Door allerlei gebeurtenissen te vermijden en af te weren, blijft bovendien een (groot) deel van jouw leven ongeleefd: je doet geen dingen meer waarbij de kans op risico’s te groot is of waarbij het nodig is om (een beetje) uit je comfortzone te stappen. Daardoor bevredig jij je behoeftes slechts gedeeltelijk, of ontzeg jij je zelfs bepaalde behoeftes. Met als gevolg dat je minder dingen doet die jou energie geven en dat je minder levenslust hebt.

Op de eerste verdieping van je vrijgezellenleven mag jouw lichaam alleen dingen doen die geen risico voor je overleving zijn, of waarbij jij je op alle mogelijke scenario’s voorbereid hebt.
Je houdt je lichaam steeds tegen, en trekt jezelf uit angst of onzekerheid het liefst terug in je binnenwereld. Het kost je dan al veel energie om je op je lichaam en buitenwereld te concentreren. En nog meer energie om je continu voor te bereiden op alles wat er mis kan gaan.
Of je dwingt je lichaam om zo hard te werken om te overleven, dat je jezelf opoffert en jezelf alle pleziertjes ontzegt. Je lichaam raakt uitgeput en na verloop van tijd ligt een burn-out op de loer.

Op de tweede verdieping mag jouw lichaam alleen aangename dingen doen. Ook moet jouw lichaam stoppen met dingen zodra ze onaangenaam worden of aan de lopende band leuke dingen doen.
Je krijgt in eerste instantie veel energie van de leuke dingen die je doet. Maar je gejaagdheid, je ongeduld, je opgekropte pijn, je genegeerde verplichtingen en je uit de hand gelopen problemen vergen vervolgens alsnog veel energie.

Op de derde verdieping mag jouw lichaam zich bepaalde gebeurtenissen uit het verleden niet meer herinneren, en het onderdrukken van die herinneringen kost jou ongemerkt de hele dag door veel energie.
Je lichaam moet de behoeftes van andere mensen vervullen. Zodat er niet of nauwelijks meer energie overblijft voor de vervulling van je eigen behoeftes. En op den duur geef je jezelf leeg.
Of je lichaam moet van jou aan de lopende band doelen bereiken. Op den duur wordt je daardoor bekaf en brand je op.

Op de vierde verdieping van je vrijgezellenleven mag jouw lichaam geen dingen doen waar jij een negatief oordeel over hebt. En dwing jij je lichaam continu om aan je normen te voldoen. Je wordt steeds zo geleefd door je oordelen en normen dat er nog nauwelijks dingen overblijven waar je energie van krijgt.
Of je vindt alles best en maakt alles even onbelangrijk. Waardoor er niets meer overblijft waar je voor wil gaan en wat jou energie geeft.

Op de vijfde verdieping mag jouw lichaam geen dingen doen of zeggen die onrust en conflicten in je buitenwereld kunnen oproepen. Je houdt je lichaam steeds tegen en wordt op den duur futloos.
Of je lichaam mag zich van jou door niets en niemand meer laten tegenhouden. Je overschat je draagkracht en laat je lichaam over haar grenzen gaan. Waardoor je op den duur ziek kunt worden, blessures kan krijgen of opgebrand kan raken. Ook creëer je dan vaak weinig draagvlak in je omgeving, zodat je veel energie kwijt bent aan de weerstand en emoties van andere mensen.

En op de zevende verdieping moet je lichaam te vaak iemand anders helpen, waardoor je uitgeput raakt en jezelf op den duur leeg geeft.
Of je lichaam mag van jou geen andere mensen om hulp vragen. Je lichaam werkt zich vervolgens extra uit de naad om het dan maar op eigen kracht te proberen en gaat daarbij steeds meer over z’n eigen grenzen.
 

Hoe open sta jij voor contact en nabijheid?

 

 
 
Zodra je iemand voor de eerste keer ontmoet, heb je geen idee hoe het contact gaat verlopen en hoe goed het gaat klikken.
Zo’n eerste contact is onbewust dan ook best wel spannend: je voelt je wat nerveus, kijkt eerst de kat uit de boom, en begint dan voorzichtig en aarzelend dingen over jezelf te vertellen.

Als je open staat voor andere mensen, dan word je steeds nieuwsgieriger naar de persoon tegenover je. En ook al weet je nog niet zeker of het een comfortabel of een oncomfortabel gesprek gaat worden, je geeft je gesprekspartner wel een kans.
In de loop van het gesprek gaat je nieuwsgierigheid het dan ook meer en meer winnen van je terughoudendheid. En al gauw loopt het gesprek van jouw kant steeds makkelijker, soepeler en ongedwongener.

In plaats van openheid kun je ook wantrouwen voelen naar andere mensen toe. Je verwacht dat andere mensen je vroeg of laat vanzelf wel een keer pijn gaan doen, jou zullen teleurstellen of je iets zullen flikken. En dus zie je jouw gesprekspartner meteen al als een potentiële bedreiging. Voordat jullie ook nog maar één woord hebben gewisseld.
Het vooruitzicht dat dit gesprek weleens uit zou kunnen gaan lopen op pijn, teleurstelling of gekwetstheid, en je groeiende onzekerheid wanneer en hoe dit gaat gebeuren, maken het gesprek steeds onbehaaglijker. En als je er bij voorbaat al vanuit gaat dat iemand hoogstwaarschijnlijk niet te vertrouwen is en maar lang genoeg kijkt, dan zie en hoor je steeds meer dingen bij de ander die dit lijken te bevestigen.
Om uit te testen hoe betrouwbaar je gesprekspartner is, stel je steeds meer kritische vragen en misschien zelfs strikvragen. Ook weeg je in je hoofd meer en meer af wat je wel en niet moet zeggen, wat er mis kan gaan als je iets zegt, en hoe je met zo min mogelijk risico’s iets kan zeggen.
Het gesprek vreet dan ook steeds meer energie en maakt je steeds vermoeider. Ook gaat je gesprekspartner steeds minder vriendelijk kijken, omdat hij of zij continu jouw kritische, wantrouwende en afstandelijke blik op zich gericht ziet. Wat jij op jouw beurt weer kunt gaan vertalen als een signaal dat de ander jou niet mag of kwaad in de zin heeft.
Met als gevolg dat het gesprek steeds stroever en moeizamer verloopt.
Het duurt dan ook niet lang voordat je het gesprek abrupt beëindigt en weggaat, in je hoofd gaat zitten en afwezig bent in het gesprek, of in de tegenaanval gaat. En als de ander voortijdig het gesprek beëindigt (bijvoorbeeld om een andere afspraak na te komen), dan vat je dat persoonlijk op en zie je dat als een afwijzing, een gebrek aan interesse of als een teken van onbetrouwbaarheid.

Jouw wantrouwen (je angst voor andere mensen én onbewust ook voor jezelf) is één van de angsten die je op de 4e verdieping van je vrijgezellenleven gaat loslaten om je voor alles en iedereen open te leren stellen.
En je wantrouwen loslaten helpt je om jezelf op de 5e verdieping te laten zien en te laten horen zoals je bent.
 

5 redenen om de ideale partner voor jezelf te worden

 

 
Heb je er als vrijgezel weleens over gedacht om de ideale partner voor jezelf te worden? Waarschijnlijk niet. Toch heeft dat wel allerlei voordelen:

  1. Je vindt gegarandeerd je ideale partner!
    Het kan veel tijd, geld en moeite kosten om regelmatig te daten met een leuk iemand buiten jezelf. En dan nog heb je geen enkele zekerheid of en wanneer je de man of vrouw van je dromen tegenkomt.
    Vind je uiteindelijk wel een geweldige partner buiten jezelf, dan is hij of zij nooit helemaal precies zoals je wil. En je partner veranderen is een onbegonnen zaak.
    Door zelf jouw ideale partner te worden, is dit probleem definitief voorbij. Je kunt precies zo worden als je zelf wil. En je hoeft nooit meer op zoek te gaan naar dates in je buitenwereld …
  2. ideale partner is er wanneer je maar wil!
    Elke week loop je wel tegen momenten aan dat je behoefte hebt aan een luisterend oor, advies, steun, aandacht, warmte, tederheid, erkenning of waardering.
    En hoe geweldig een partner buiten jezelf ook is, hij of zij is lang niet altijd aanwezig of bereikbaar op zulke momenten.
    Word je zelf jouw ideale partner, dan kun je er op zulke momenten wel altijd voor jezelf zijn en jezelf geven wat je nodig hebt. Want je bent altijd en overal in je eigen gezelschap …
  3. Je raakt je ideale partner nooit kwijt!
    Zolang je een partner buiten jezelf hebt, ben je onbewust altijd bang om hem of haar kwijt te raken. Helemaal als dit je ideale partner is.
    Je partner kan op je uitgekeken raken, iemand anders tegenkomen, of weer op zichzelf gaan wonen. En ook al loopt de relatie op rolletjes, dan nog kan je partner eerder overlijden dan jij.
    Word je zelf jouw ideale partner, dan hoef je nooit meer bang te zijn dat deze dingen zullen gebeuren: je blijft bij jezelf zolang je leeft. En dat beseft geeft jou onbewust veel opluchting en rust …
  4. Je wordt nooit afhankelijk van je ideale partner!
    Van een partner buiten jezelf word je in een relatie afhankelijk, of je nou wil of niet. Je hebt die ander nodig, en zonder hem of haar word je leven een stuk minder leuk. Verdient je partner het meeste geld, woon je in zijn of haar huis, neemt hij of zij klusjes voor z’n rekening waar jij niet zo goed in bent, of is hij of zij je steun en toeverlaat, dan word je extra afhankelijk.
    Word je zelf jouw ideale partner, dan heb je daar nooit last van …
  5. Je hoeft jezelf nooit weg te cijferen voor je ideale partner!
    Een partner buiten jezelf is een ander iemand dan jij, en kan hele andere voorkeuren en afkeren hebben dan jij. Toch zul je om de relatie in stand te houden wel rekening met hem of haar moeten houden. Zeker als jullie samenwonen. En in de praktijk betekent dit dat jullie vaak compromissen sluiten: voor jullie beiden is het steeds geven en nemen.
    Word je zelf jouw ideale partner, dan zijn al die compromissen definitief verleden tijd. Zelfs al zit je op een bepaald moment in een tweestrijd met jezelf, dan nog maakt het niet uit wat je kiest: in beide gevallen vervul je een verlangen van jezelf, en cijfer jij jezelf dus niet weg …
  6.  

Door welke comfortbril kijk jij naar je (vrijgezellen)leven?

 

 
 
Zonder dat je het doorhebt kijk je elk moment van de dag met een bepaalde mentale bril naar jezelf, je omgeving en je (vrijgezellen)leven.
Bepaalde situaties wil je wel en keur je goed. En andere situaties wil je juist niet en keur je af.
Elke keer dat je deze bril opzet beoordeel je, oordeel je en veroordeel je. Ben je de ene keer tevreden en de andere keer weer ontevreden. En blijf je continu in je comfortzone zitten.
Hoe langer en hoe vaker je deze bril afzet, hoe meer je alles en iedereen kunt aanvaarden, en hoe meer innerlijke vrede, tevredenheid en keuzevrijheid je voelt.

Net als een bril die je bij de opticien kunt krijgen, heeft je mentale bril 2 brilleglazen. Door het rechterglas van je mentale bril heen zie je alle comfortabele kanten van een situatie. En door het linkerglas heen alle oncomfortabele kanten van een situatie. Door beide brilleglazen tegelijk zie je dus hoe comfortabel je een bepaalde situatie vindt.
Wat je precies met comfortabel bedoelt, hangt af van wat voor iemand je bent. Comfortabel kan voor jou zijn: veilig (bruin), plezierig (geel), succesvergrotend (rood), harmonieus / rustig (wit), krachtgevend / energiegevend (oranje), onafhankelijkheid bevorderend / redelijk (blauw), authentiek / intens (paars), juist / goed (groen) of toevoegend / bijdragend (roze).
De praktijk wijst uit dat we als mens alleen deze 9 varianten van “comfortabel” kennen. In totaal zijn er dus 9 soorten persoonlijke brillen, elk met hun eigen kleur.
Met bijvoorbeeld een rode bril op kijk je de hele dag door alleen of jijzelf en je omgeving jouw succes vergroten of verkleinen. En met een witte bril op kijk je de hele dag door alleen of jijzelf en je omgeving wel of niet voor rust en harmonie zorgen. Daarom noem ik deze mentale bril: jouw comfortbril.

Eén van de twee brilleglazen van je comfortbril is dun: je kunt er makkelijk doorheen kijken en dingen zien. Het andere brilleglas is dik: het kost je moeite om er doorheen te kijken en om dingen te zien.
Het kan zijn dat het rechterglas van je comfortbril dun is: dat je het altijd makkelijker vindt om comfortabele kanten van een situatie onder ogen te zien dan oncomfortabele kanten.
Maar dat hoeft niet: als je eerder verschillen ziet dan overeenkomsten, eerder risico’s dan kansen, en eerder wat er ontbreekt dan wat er wel is, dan zie je ook eerder wat je oncomfortabel vindt dan wat je comfortabel vindt. En in dat geval is het linkerglas van je comfortbril dun.

Je zou verwachten dat je in de ene situatie de ene kleur comfortbril opzet (bijvoorbeeld een blauwe bril om te zien hoeveel iets of iemand je onafhankelijkheid bevordert) en in een andere situatie weer een andere kleur comfortbril (bijvoorbeeld een roze bril om te zien hoeveel iets of iemand toevoegt/bijdraagt aan het leven van anderen).
Maar in de praktijk blijkt opvallend genoeg dat we ons hele leven lang dezelfde mentale bril blijven dragen. Dat we vanaf onze geboorte aan dezelfde comfortbril gehecht blijven.
Met het woord “comfortabel” bedoel je onbewust altijd slechts 1 van de 9 varianten (bijvoorbeeld “plezierig”). Deze variant is het allerbelangrijkst voor jou en dat blijft zo. Maar in de loop van je leven kun je wel andere varianten steeds meer gaan waarderen, en dus steeds comfortabeler gaan vinden (zoals “harmonieus / rustig”).
In de loop van de tijd kunnen er dus wel stippen met andere kleuren op je comfortbril verschijnen, maar de hoofdkleur van je bril blijft altijd hetzelfde.

In het montuur van je comfortbril zitten alle meningen en oordelen verstopt die je over alles en iedereen hebt.
Hoe meer meningen en oordelen je hebt over jezelf, je omgeving en je leven, hoe zwaarder je montuur, en dus ook je bril, aanvoelt. Je kunt je dan gaan storen en ergeren aan de manier waarop je tegen alles en iedereen aankijkt.
Hoe minder meningen en oordelen je hebt over jezelf, je omgeving en je leven, hoe lichter je montuur aanvoelt. Door open te leren staan voor alle ervaringen, en in de loop van de tijd al je meningen en oordelen te neutraliseren, blijft er steeds minder van je montuur over. Tot je montuur verkruimelt en uit elkaar valt, en je comfortbril van je neus afglijdt. Vanaf dat moment ben je bevrijd van je comfortbril en zie je elke situatie zoals die werkelijk is. Zonder ‘m nog door je eigen comfortbril te laten filteren, kleuren en vertekenen …

 

Je hebt slechts 1 angst in je (vrijgezellen)leven

 

 
 
In totaal zijn er maar 9 basisangsten waar je in je vrijgezellenleven en liefdesleven tegenaan kunt lopen:

  1. Onzekerheid (over wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe je daarmee het beste om kan gaan)
  2. Falen (je doelen niet bereiken, imagoschade oplopen, dingen zien mislukken)
  3. Pijn (zwaarte, beperking, verveling, lichamelijke pijn, emotionele pijn)
  4. Conflicten (ruzie, onderlinge verschillen, mensen of dingen die te belangrijk gemaakt worden)
  5. Kwetsbaarheid (tegen je zin in beïnvloed worden, gekwetst worden, benadeeld/misbruikt/bedrogen worden)
  6. Afhankelijkheid (te emotioneel gehecht zijn aan iets of iemand, niet zonder iets of iemand kunnen, verslaafd aan iets of iemand zijn, meegesleept worden door je emoties)
  7. Alledaagsheid (onzichtbaar zijn, niet opvallen, opgaan in de massa of in het geheel, een grijze muis zijn, een kuddedier zijn)
  8. Imperfectie (fouten maken, het onjuiste doen, doen wat niet hoort)
  9. Behoeftigheid (hulp/steun/ondersteuning van anderen nodig hebben, het niet alleen kunnen doen, jezelf niet in je eentje kunnen redden)

Je zou dan ook verwachten dat je regelmatig tegen al deze angsten aanloopt. En dat je al deze angsten zult moeten leren overwinnen om echt gelukkig te zijn.
Maar ik kan je geruststellen: van slechts 1 van deze 9 angsten heb je in je leven last.
Elke keer dat je iemand niet mag, iets niet wil, ergens tegenop ziet, weerstand voelt, ergens mee wil stoppen, ergens boos of verdrietig over bent, je tegen iets of iemand verzet, iets weigert, iets uitstelt, stress hebt, bezorgd bent, ongerust bent, twijfelt, zenuwachtig bent, frustraties voelt, van streek bent, in paniek raakt, wanhoop voelt, of depressief bent, loop je tegen een en dezelfde angst aan: jouw vermijding.
Je vermijding is de basisangst die voor jou het allergrootst is: datgene wat je nooit en te nimmer wil ervaren.
Zodra je ontdekt wat jouw vermijding is, weet je altijd waar je angst, twijfel, weerstand, antipathie en tegenzin vandaan komt, in welke situatie dan ook. En vanaf dat moment hoef je in je leven nog slechts met 1 angst om te leren gaan. Of je nou vrijgezel bent, of weer een relatie hebt. En dat maakt je leven een stuk eenvoudiger.
Meer over je vermijding wordt uitgelegd in blog Door de vervulling van jouw basisbehoefte zit je in een vicieuze cirkel. En blog 5 stappen om met moeilijke momenten om te gaan kan jou wellicht helpen om met die ene angst om te gaan …