Je boosheid is een onbewust signaal dat je meer invloed in je (vrijgezellen)leven wil

 

 
 
Boosheid is een emotie die in je omgeving meestal niet zo erg gewaardeerd wordt: als je bijvoorbeeld boos uitvalt naar je leidinggevende, partner, huisbaas of een winkelmedewerker dan maak je in je eigen ogen waarschijnlijk meer kapot dan je lief is.
Toch is boosheid een heel belangrijk signaal uit je binnenwereld: op de momenten dat je boos bent vind je onbewust dat je te weinig invloed hebt op jezelf, op je buitenwereld, of op jezelf én je buitenwereld.
Je wordt in je eigen ogen dan teveel beïnvloed door mensen, dingen of omstandigheden buiten je. Of door beperkingen en tekortkomingen van jezelf. Met als gevolg dat jij je kwetsbaar, onmachtig, machteloos of zelfs een slachtoffer voelt.

Je hebt te weinig invloed op jezelf (te weinig controle over jezelf). En bent er daardoor van overtuigd zijn dat je teveel beïnvloed wordt door je eigen fouten: dat je te vaak verkeerde dingen doet en dingen verkeerd doet, en daar last van hebt.
Of je vindt dat je door bemoeienis of veranderingen in je buitenwereld niet meer zelfstandig, zelfredzaam, onafhankelijk, vrij, jezelf, loyaal aan jezelf of succesvol kunt zijn.
Het kan ook zijn dat de sfeer of de reacties in jouw buitenwereld altijd bepalen hoe jij je voelt. En zodra iemand in jouw ogen de sfeer verpest of verkeerd reageert, vind je dat hij of zij niet alleen onrust in jouw buitenwereld veroorzaakt maar ook nog eens onrust in jouw binnenwereld.

Onbewust maken deze dingen je boos.
En als reactie daarop probeer je onbewust nog meer controle over jezelf en/of je omgeving te krijgen.
Door nog strenger naar jezelf te worden.
Door je omgeving nog duidelijker te maken dat er niet met je te sollen valt, en dat jij je door niets en niemand tegen laat houden.
Door nog meer het goede voorbeeld te geven, in de hoop dat anderen je voorbeeld zullen volgen.
Of door heel subtiel de dingen nog meer naar je hand te zetten.

Je boosheid is een onbewuste noodkreet naar jezelf toe: “Ik word nu teveel beïnvloed en wil meer invloed hebben!”.
Onderdruk of negeer je die boosheid, dan onderdruk of negeer je een belangrijke behoefte van jezelf.
Dat wil niet zeggen dat je dan maar in woede moet uitbarsten. Dat je een heel offensief moet starten om jezelf en/of je omgeving alsnog naar je pijpen te laten dansen. Of dat jij je buitenwereld op een andere manier moet opzadelen met je eigen boosheid. Want op die manier kun je inderdaad meer kapot maken dan je lief is.
Het is genoeg om in je binnenwereld je boosheid aan jezelf toe te geven. En om deze boosheid serieus te nemen en er met jezelf over te praten.
Je boosheid is namelijk een onvervulde behoefte in je binnenwereld en niet in je buitenwereld. En een gevolg van je eigen norm in je eigen binnenwereld over jezelf of je buitenwereld. Hoe eerder je iets met je boosheid doet, hoe minder die boosheid opkropt, opstapelt en tot ontploffing kan komen.
Met andere woorden: Doe lief tegen jezelf, als er in jouw ogen iets kapot is aan jou of je buitenwereld …

 

Je hebt slechts 1 angst in je (vrijgezellen)leven

 

 
 
In totaal zijn er maar 9 basisangsten waar je in je vrijgezellenleven en liefdesleven tegenaan kunt lopen:

  1. Onzekerheid (over wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe je daarmee het beste om kan gaan)
  2. Falen (je doelen niet bereiken, imagoschade oplopen, dingen zien mislukken)
  3. Pijn (zwaarte, beperking, verveling, lichamelijke pijn, emotionele pijn)
  4. Conflicten (ruzie, onderlinge verschillen, mensen of dingen die te belangrijk gemaakt worden)
  5. Kwetsbaarheid (tegen je zin in beïnvloed worden, gekwetst worden, benadeeld/misbruikt/bedrogen worden)
  6. Afhankelijkheid (te emotioneel gehecht zijn aan iets of iemand, niet zonder iets of iemand kunnen, verslaafd aan iets of iemand zijn, meegesleept worden door je emoties)
  7. Alledaagsheid (onzichtbaar zijn, niet opvallen, opgaan in de massa of in het geheel, een grijze muis zijn, een kuddedier zijn)
  8. Imperfectie (fouten maken, het onjuiste doen, doen wat niet hoort)
  9. Behoeftigheid (hulp/steun/ondersteuning van anderen nodig hebben, het niet alleen kunnen doen, jezelf niet in je eentje kunnen redden)

Je zou dan ook verwachten dat je regelmatig tegen al deze angsten aanloopt. En dat je al deze angsten zult moeten leren overwinnen om echt gelukkig te zijn.
Maar ik kan je geruststellen: van slechts 1 van deze 9 angsten heb je in je leven last.
Elke keer dat je iemand niet mag, iets niet wil, ergens tegenop ziet, weerstand voelt, ergens mee wil stoppen, ergens boos of verdrietig over bent, je tegen iets of iemand verzet, iets weigert, iets uitstelt, stress hebt, bezorgd bent, ongerust bent, twijfelt, zenuwachtig bent, frustraties voelt, van streek bent, in paniek raakt, wanhoop voelt, of depressief bent, loop je tegen een en dezelfde angst aan: jouw vermijding.
Je vermijding is de basisangst die voor jou het allergrootst is: datgene wat je nooit en te nimmer wil ervaren.
Zodra je ontdekt wat jouw vermijding is, weet je altijd waar je angst, twijfel, weerstand, antipathie en tegenzin vandaan komt, in welke situatie dan ook. En vanaf dat moment hoef je in je leven nog slechts met 1 angst om te leren gaan. Of je nou vrijgezel bent, of weer een relatie hebt. En dat maakt je leven een stuk eenvoudiger.
Meer over je vermijding wordt uitgelegd in blog Door de vervulling van jouw basisbehoefte zit je in een vicieuze cirkel. En blog 5 stappen om met moeilijke momenten om te gaan kan jou wellicht helpen om met die ene angst om te gaan …

 

Hoe je onprettige emoties op een prettige manier kunt toelaten

 

 
 
Als vrijgezel krijg je eens in de zoveel tijd slecht nieuws voor je kiezen.
Nieuws dat meteen onprettige emoties in je losmaakt zodra je het hoort: verdriet, teleurstelling, woede, machteloosheid, verbijstering of iets anders.
En die losgemaakte emoties kunnen zo sterk zijn, dat negeren niet meer helpt. Er blijft dan niets anders meer over dan ze serieus te nemen en toe te laten.
Zo’n moment had ik afgelopen donderdag. Toen hoorde ik na een drukke werkdag dat een dierbaar iemand met spoed opgenomen was in het ziekenhuis.

Op het toelaten van onprettige emoties zit jij waarschijnlijk net als ik niet echt te wachten.
Maar dat je die emoties onprettig vindt, betekent niet automatisch dat het toelaten ervan ook onprettig hoeft te zijn.
Zoals ik de afgelopen dagen zelf nog eens extra merkte.

Als je dan toch ergens je onprettige emoties toe gaat laten, dan kun je dat net zo goed doen op een plek waar jij je prettig en op je gemak voelt. En waar je door niemand gestoord kan worden.
Voor mij is dat meestal mijn gezellige woonkamer, met de luxaflex dicht en mijn mobieltje uit of op stil.
Kijk zodra je een fijne plek hebt gevonden, wat jou verder kan helpen om het toelaten van je emoties prettiger te maken. Zet bijvoorbeeld een bijpassend muziekje op, steek een kaars of wierookstokje aan, pak iets lekkers uit je (koel)kast (zoals een zak chips of een pak koekjes), of ga gezellig bij je huisdier zitten (als je geen woede voelt).
Je mag jezelf namelijk best weleens belonen dat je bereid bent om je onprettige emoties toe te laten!
En laat dan je emoties maar komen …

 

Schep orde in de chaos van je emoties

 

 
 
Een groot deel van mijn leven wist ik niet wat ik met mijn emoties aan moest.
Ze konden me ineens, onverwachts en op een ongelegen moment, overvallen. En soms waren ze zo heftig dat ik me overspoeld voelde, of er verstrikt in raakte.
Meestal had ik geen idee wat ik precies voelde. Ik voelde wel iets, maar kon dat niet precies thuisbrengen. Of ik voelde verschillende emoties door elkaar heen, waardoor ik er helemaal geen wijs meer uit kon worden.

In de loop van de tijd is het met vallen en opstaan gelukkig steeds makkelijker geworden om orde te scheppen in die chaotische emoties. Zodat ik meer overzicht heb wat er in mijn gevoelswereld gaande is, en me beter staande kan houden op de momenten dat mijn emoties de kop opsteken. En dat maakt mijn vrijgezellenleven een stuk fijner!

Weet ik niet precies wat ik voel, dan kijk ik eerst alleen welke van de volgende 2 hoofdemoties het is: tevredenheid of ontevredenheid. Ook met mijn gebrekkige ervaring met emoties van destijds kon ik dat onderscheid maken.
Onder tevredenheid zit altijd de basisemotie “Blijheid”.
En onder ontevredenheid bleken tot mijn geruststelling uiteindelijk maar maximaal drie basisemoties te zitten: Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid.
In totaal zijn er dus maar 4 Basisemoties: Blijheid, Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid. Net als het woord “Basisemotie” beginnen ze allemaal met de letter ‘b’. En dat maakt het al een stuk overzichtelijker. Voel ik nu meerdere emoties door elkaar, dan hoef ik alleen nog maar te kijken welke van de 4 basisemoties ik voel.

Verder ontdekte ik dat elke basisemotie maar 1 oorzaak heeft. En dat ik daardoor een stuk makkelijker kan achterhalen waarover ik ontevreden ben.
Bangheid (bezorgdheid, ongerustheid, twijfel, angst of onzekerheid) is een signaal dat je geen zekerheid hebt over wat er gaat gebeuren, of over wat je moet zeggen of doen.
Boosheid is een signaal dat je in je eigen ogen te weinig invloed hebt of had op jezelf, andere mensen, je omgeving of een situatie.
En bedroefdheid is meestal een signaal dat je van jezelf, van mensen of van dieren niet (meer) de aandacht, de liefde, erkenning of waardering krijgt die je graag wil hebben. En in ieder geval een signaal dat je iets of iemand mist.
Als je bang bent, dan is dat voor iets of iemand in de toekomst. Als je verdrietig bent, dat is dat over iets of iemand in het verleden. En als je boos bent, dan is dat op iets of iemand in het heden of in het verleden.
Ben ik bang, dan weet ik dat ik niet boos en niet verdrietig ben. Als iets nog niet gebeurd is, kun je er namelijk nog niet boos op zijn of verdrietig over zijn.
Als ik boos ben op iets of iemand in het verleden, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje verdriet onder verscholen zit: over datgene wat ik destijds graag had willen ervaren en toen ben misgelopen.
En als ik verdrietig ben over iets of iemand die ik mis, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje boosheid onder zit: op datgene wat er in mijn ogen voor gezorgd heeft dat ik dat iets of die iemand kwijtgeraakt ben …

 

Hoe veilig maak jij het voor jezelf?

 

 
 
Tot mijn 18e voelde ik me heel onveilig in mijn buitenwereld.
Ik werd bekritiseerd bij alles wat ik deed. Zelfs als ik rustig op een stoel zat, kreeg ik bijvoorbeeld te horen dat ik ‘op de verkeerde manier’ keek.
Ik werd uitgelachen om onder andere mijn kleding.
Ik werd uitgescholden voor van alles en nog wat, zoals ‘vissekop’ en ‘blijhoofd’.
En in dingen die ik heel graag wilde doen werd ik ontmoedigd: “Dat kun je helemaal niet!” en “Dat loopt op niets uit!”.

Lange tijd was ik boos op de mensen die mij dat in mijn beleving zo onterecht ‘geflikt hadden’. En ik voelde me een slachtoffer.
Totdat het op een gegeven moment tot mij doordrong dat ik eigenlijk de hele dag door hetzelfde bij mezelf en met mezelf deed.

In mijn eigen ogen deed ik dingen nooit goed genoeg of nooit snel genoeg.
Ik lachte mezelf uit zodra ik in mijn ogen ‘iets stoms’ zei of een ‘domme vraag’ stelde.
Ik schold mezelf regelmatig uit voor bijvoorbeeld ‘mislukkeling’ en ‘zeurpiet’.
En ik dacht al gauw bij mezelf dat ik niet genoeg wist of niet genoeg kon om de dingen te doen die ik graag wilde.

Ik trakteerde mezelf dus regelmatig op kritiek, hoongelach, scheldwoorden en ontmoediging.
Daardoor voelde ik me achteraf gezien even onveilig bij mezelf als bij die ‘gemeneriken’ in mijn buitenwereld.
En eigenlijk nog onveiliger. Want de mensen om mij heen zagen mij maar een deel van de tijd en konden mij dus maar een deel van de tijd ‘iets aandoen’. Terwijl ik mezelf elk moment van de dag zag en hoorde, en mezelf dus de hele dag door ‘het leven zuur’ kon maken. Ook kon ik mezelf veroordelen om wat ik dacht, voelde, vond en wilde. Terwijl de mensen om mij heen geen benul hadden wat zich in mijn binnenwereld afspeelde (daar zorgde ik wel voor).

Toen ik eindelijk besefte hoe onverdraagzaam ik eigenlijk al die tijd naar mezelf toe was geweest, heb ik geleerd om respectvoller, vriendelijker en milder naar mezelf te worden.
En mijn vraag aan jou is: hoe verdraagzaam, respectvol, vriendelijk en mild ben jij eigenlijk naar jezelf?
Met andere woorden, hoe veilig voel jij je eigenlijk bij jezelf?
Als je wil zou je daar de komende week eens naar kunnen kijken …

 

De sleutel tot een verwerkt verleden, een werkend heden en een verwerkelijkte toekomst

 

 
 
Zonder een fijne relatie met jezelf heb je een minder werkend heden, kun je maar de helft van je verleden verwerken, en verwerkelijk je jouw toekomstdroom maar voor de helft.

Een minder goed werkend heden

Je neemt jezelf altijd en overal mee. Wat je ook doet, en waar je ook gaat en staat.
Als je niet goed met jezelf op kunt schieten, dan heb je daar dus altijd en overal last van.
Je zit niet lekker in je vel, zit jezelf in de weg en werkt jezelf tegen.
Het heden loopt en werkt dan ook niet zo goed als je wil.
Een gelukkige relatie met jezelf zorgt daarentegen altijd en overal voor meer geluk..

Een half verwerkt verleden

Veel vrijgezellen denken dat het bij het verwerken van je verleden het moeilijkst is om oncomfortabele situaties te verwerken. Maar dat geldt alleen als je eerder ziet wat er wel is dan wat er ontbreekt of mis is. Als je terugkijkt naar het verleden vallen je in dat geval alleen de comfortabele situaties op. En het kost je dan heel veel moeite, inspanning en energie om oncomfortabele situaties te herkennen en om daar met je aandacht bij te blijven.
Het omgekeerde geldt als je eerder ziet wat er mis is of ontbreekt, dan wat er wel is. Het kost je dan heel veel moeite, inspanning en energie om comfortabele situaties in je verleden te herkennen en om daar met je aandacht bij te blijven. En hoe gek het misschien ook klinkt, ook comfortabele situaties moeten verwerkt worden voordat je ze los kunt laten,.
In beide gevallen zie je maar 1 helft van je verleden: alleen de comfortabele situaties of alleen de oncomfortabele situaties. Wat je niet ziet, kun je niet verwerken. Dus alleen die ene helft van je verleden die je wel ziet zul je in principe verwerken en loslaten.
Als je daarentegen jezelf accepteert zoals je bent, dan mogen zowel de comfortabele als de oncomfortabele kanten van jezelf er zijn. En dus ook beide kanten van je verleden, want je verleden heeft jou gevormd zoals je nu bent. En dan ben je in staat om beide helften van je verleden te verwerken en los te laten.

Een half verwerkelijkte toekomstdroom

Zie je eerder wat er wel is dan wat er ontbreekt of mis is, dan zie je wel de kansen in je toekomst en niet de risico’s. In eerste instantie lijk je jouw doelen te bereiken. Totdat je last krijgt van de risico’s die je genegeerd en onderschat had.
Zie je eerder wat er mis is of ontbreekt, dan herken je wel de risico’s en niet de kansen die onverwachts op je pad komen. Of je laat de kansen aan je neus voorbij gaan uit angst voor de risico’s.
In beide gevallen verwerkelijk je jouw toekomstdroom slechts voor de helft.
Heb je daarentegen genoeg zelfvertrouwen, dan weet je van jezelf dat je om kunt gaan met risico’s. Je staat daarom open voor alle risico’s, zonder je daar onnodig door te laten tegenhouden. En dan kun je jouw hele toekomstdroom verwerkelijken …

 

Dankzij je Innerlijke Partner hoef jij je nooit meer eenzaam te voelen

 

 
 
Je Innerlijke Partner (het deel van jezelf waar jij je nog niet bewust van bent, en waar je een relatie mee kunt opbouwen) is altijd bij je, waar je ook gaat of staat. Het is namelijk een deel van jou en dus onlosmakelijk met je verbonden. Zie ook blog Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner.
Dat betekent dat ze nooit bij je weg kan gaan. Wat je ook doet en wat je ook (tegen haar) zegt. Ze kan je nooit in de steek laten, van je scheiden, of met iemand vreemd gaan. In tegenstelling tot een Uiterlijke Partner (een partner buiten jezelf).

 
Ze was en is altijd bij je.
Ze heeft dus al jouw fijne momenten en al jouw moeilijke momenten meegemaakt. En ze zal eveneens al jouw komende fijne momenten en moeilijke momenten meemaken. Ook kent ze al jouw geheimen, want ze was bij alle momenten die je geheim wilt houden. Je kunt met haar dan ook over alles en iedereen praten.
Daarnaast was ze bij al je vriendschappen en relaties, en zal ze bij al je toekomstige vriendschappen en relaties zijn. En zelfs als een vriendschap of een relatie verbroken wordt, is ze er nog steeds. Wat dat betreft kun je haar zien als een vriend(in) voor het leven.

 
Daar komt bij dat ze het beste met je voor heeft. Zoals je in blog Je Innerlijke Partner helpt je continu om je allergrootste behoefte te vervullen al kon lezen, wil ze namelijk niets liever dan dat je 100% van je tijd 100% van je allergrootste behoefte ervaart.
En hoe kan dat ook anders. Ze is een deel van jou. Als het met jou goed gaat, dan gaat het met haar ook goed. En als het slecht gaat met jou, dan gaat het ook slecht met haar.
Ze heeft er dan ook helemaal niets aan om je het leven zuur te maken, en om jou chagrijnig, gefrustreerd of ontevreden te laten voelen.

 
Verder heeft ze een eigen kijk, wil en aanpak. Dat betekent dat jij van haar kunt leren en dat zij van jou kan leren. Ook hebben jullie nog heel wat met elkaar te bespreken, omdat jij je tot dusverre nog niet van haar bewust was, en jullie elkaar dus nog niet echt hebben leren kennen. En dat ze jou kan helpen om grote of lastige beslissingen te nemen, zoals te lezen valt in blog Je Innerlijke Partner kan je helpen om grote of lastige beslissingen te nemen.
Saai is het met haar dus allerminst. En als je met haar omgaat hoef je niet bang te zijn dat je in je eigen belevingswereld blijft hangen en kortzichtig zal worden.

 
Op elk moment van de dag heb je dus (zonder dat je het doorhebt) al iemand om je heen die het goede met je voor heeft en die je nooit en te nimmer in de steek zal laten. Die je hele verleden kent (inclusief je geheimen) en die je altijd en overal zal vergezellen, waar je ook gaat en staat. En die een eigen kijk, wil en aanpak heeft waardoor je op een hele andere manier tegen dingen aan kunt gaan kijken.
Met je Innerlijke Partner aan je zijde ben je nooit meer alleen. En hoef jij je als vrijgezel dus ook niet meer eenzaam te voelen. Ongeacht wat er verder nog in je liefdesleven gaat gebeuren.
Hoe je haar kunt herkennen, wordt uitgelegd in blog Je Innerlijke Partner staat vlak voor je neus

 

Jouw Innerlijke Overlever bepaalt hoe lang je last blijft houden van je verbroken relaties

 

 
 
Jouw Innerlijke Overlever (het deel van jouzelf dat koste wat het kost wil overleven: zie ) ziet een relatie als iets wat overleefd moet worden. En “in een relatie overleven” is voor haar: ervoor zorgen dat deze relatie eeuwig blijft duren, of dat jij je staande kunt houden zolang je nog tegen je zin in deze relatie zit.
Zodra jij en je partner uit elkaar gaan, is dat voor je Innerlijke Overlever een vloek of een zegen. Al haar inspanningen om in deze relatie te blijven zijn op niets uitgelopen. Dat is frustrerend en kan zelfs voelen als ‘doodgaan’. Of ze kan eindelijk weer meer gaan leven nu deze knellende band verbroken is en dat is voor haar een bevrijding.
Maar in beide gevallen is ze boos, verdrietig of teleurgesteld. En om met de situatie en de pijn om te gaan heeft ze verschillende mogelijkheden …
 

De breuk wel of niet onder ogen zien?

Dat je relatie verbroken is, is een feit en dus iets wat je niet meer kunt ontkennen. Toch?
Nou, dat ligt eraan. Het kan zijn dat je Innerlijke Overlever inderdaad objectief kijkt wat er gebeurd is, en eerlijk erkent dat de relatie afgelopen is. In dat geval vecht jij dankzij je Innerlijke Overlever niet meer tegen de realiteit.
Maar de kans is groot dat ze er toch voor probeert te zorgen dat jij de breuk niet onder ogen hoeft te zien. Bijvoorbeeld door jou af te leiden met leuke dingen of met veel klusjes, of door te doen alsof het uitmaken nooit is gebeurd en jullie nog steeds een relatie hebben. Of door jou voor te spiegelen dat de relatie op zich best goed ging en jou daarom aan te sporen om het weer zo snel mogelijk goed te maken met je partner. Of door de hele relatie, en dus ook de breuk, onbelangrijk te maken.
En zolang je de relatiebreuk niet onder ogen ziet, kun je haar niet verwerken.
 

Wie of wat is de zondebok?

Het is misschien niet leuk om toe te geven. Maar als mens, en dus ook als vrijgezel, zoeken we onbewust bij (bijna) alles wat er fout gaat een zondebok.
En zo is het ook bij een verbroken relatie. Je Innerlijke Overlever geeft de ander de schuld, zodat jij niet je eigen beperkingen, onprettige kanten en onvolkomenheden onder ogen hoeft te zien. Of ze geeft jou de schuld, zodat je niet de confrontatie met een ander hoeft aan te gaan. Of, als ze helemaal voor veilig wil gaan, dan geeft ze de omstandigheden de schuld: bijvoorbeeld de financiële crisis, het leeftijdsverschil of jullie cultuurverschil.
Met als gevolg dat je zo vast blijft zitten in je woede naar de ‘zondebok’ toe, dat je jezelf niet de ruimte geeft om jouw verdriet en het gemis te verwerken.
 

Wie is het grootste slachtoffer?

Als jij degene bent die ‘gedumpt’ is, dan kan je Innerlijke Overlever je een slachtoffer laten voelen door te zeggen: “Jij bent zomaar afgewezen of in de steek gelaten, zonder dat je daar ook maar iets aan kon doen”.
Maar als het voor jou te moeilijk is om te verdragen dat je ‘gedumpt’ bent, dan kan je Innerlijke Overlever ook tegen je zeggen dat jouw ex juist het grootste slachtoffer is: hij of zij loopt nu namelijk mis wat jij allemaal te bieden hebt, ontzegt zichzelf een leuke of succesvolle relatie, of weet niet hoe het in een relatie hoort of werkt.
En als je het niet kan verdragen dat jij iemand ‘gedumpt’ hebt, dan kan je Innerlijke Overlever tegen je zeggen dat jij juist zelf het grootste slachtoffer bent: je loopt nu namelijk mis wat je ex allemaal te bieden had, je ontzegt jezelf de kans op een leuke of succesvolle relatie, je weet niet hoe het in een relatie hoort of werkt, of je was je partner gewoon niet waard.
Door jezelf als een slachtoffer te blijven zien, kijk je niet (of juist alleen) naar je eigen aandeel in de relatie. Maar waar 2 mensen kijven, hebben er 2 ‘schuld’. Ook zoek je dan onbewust de oplossing bij je ex: hij of zij moet nog iets zeggen, doen of nalaten (bijvoorbeeld jou vergeven of jou genoegdoening geven) voordat je weer verder denkt te kunnen met je leven.
 

Je ongewenste emoties negeren of toelaten?

Een relatiebreuk roept altijd emoties bij je op die je liever niet hebt, zoals: wrok, jaloezie, schaamte, opluchting of pijn. Of het nou met jou uitgemaakt is, of dat je het zelf met je ex hebt uitgemaakt.
Als je Innerlijke Overlever graag intens wil voelen en vanuit haar gevoel wil leven, dan laat ze jou de ongewenste emoties doorvoelen. Daarbij maakt ze die emoties zo groot, dat andere mensen jou al gauw hysterisch, overgevoelig, of te dramatisch vinden. En in plaats van die doorvoelde emoties los te laten, heeft ze vaak de neiging om ze te blijven koesteren.
In alle andere gevallen ziet je Innerlijke Overlever je ongewenste emoties als een gevaar voor je dagelijkse functioneren (je dagelijkse leven). En ze heeft dan een heel arsenaal aan ‘wapens’ tot haar beschikking waarmee ze kort metten kan maken met die emoties: bijvoorbeeld onderdrukken, ontkennen, negeren, beheersen, wegredeneren, afvlakken, relativeren, sussen, op de buitenwereld projecteren, of op de buitenwereld afreageren.
Maar of je het nou wil of niet, je relatiebreuk roept gewoon emoties bij je op. En zolang je die niet verwerkt, blijven ze er zitten en houd je er op de achtergrond last van. En als het tegenzit stapelen ze meer en meer op, totdat je emmertje overvol is.
 

De breuk in je eentje verwerken of met anderen?

Als je relatie verbroken is, voel je je rot.
Als je Innerlijke Overlever intens wil voelen en vanuit haar gevoel wil leven, als ze jou als een slachtoffer ziet, of als ze weg blijft lopen voor deze breuk, dan kun je maandenlang, jarenlang of zelfs de rest van je leven in je verbroken relatie(s) blijven hangen.
Wil je de situatie wel verwerken en er wel mee om leren gaan, dan heb je 2 mogelijkheden: óf je doet het helemaal zelf, óf je doet het met de hulp van andere mensen. En in het laatste geval betekent dit dat jij je zult moeten uiten naar andere mensen toe. Wat je doet, hangt af van je Innerlijke Overlever. Heeft zij meer vertrouwen in de mensen om je heen dan in jou, dan spoort ze jou aan om geruststelling, bevestiging of steun te zoeken bij andere mensen. Maar ze kan ook bang zijn om afhankelijk te worden, om zwak en kwetsbaar over te komen, om met lege handen achter te blijven, om de sfeer te verpesten, om in de schuld te staan, om eeuwig je dankbaarheid te moeten laten zien, of om imagoschade op te lopen. En in dat geval zal ze jou erop wijzen dat je dit toch echt in je eentje moet kunnen en moet doen.

 

De oorzaak van al jouw mislukkende voornemens

 

 
 
In jouw (vrijgezellen)leven tot nu toe heb jij jezelf allerlei dingen voorgenomen. En er zullen vast nog allerlei voornemens volgen. Op Nieuwjaarsdag die nu al steeds dichterbij komt, op momenten dat jij nieuwe ideeën opdoet, en op momenten dat jij met wat dan ook vastloopt.
Op het moment dat jij jezelf iets voorneemt sta je er helemaal achter en laat jij je dankzij jouw enthousiasme door niets en niemand tegenhouden. En verschillende voornemens realiseer jij ook.
Maar met andere voornemens lijkt het maar niet te vlotten: hoe jij je ook inspant en hoe vaak jij het ook opnieuw probeert, telkens val je weer terug in jouw oude gedrag. En dat is erg irritant en frustrerend.
Denk bijvoorbeeld aan: meer sporten, op tijd naar bed gaan, gezonder eten, meer aan het huishouden doen, stoppen met roken, afvallen, anders met een bepaalde situatie omgaan, vriendelijker reageren, assertiever doen, het eerder uitmaken, later met seks beginnen enzovoort.

 

Een verschil van mening tussen jou als bewustzijn en jouw onderbewustzijn

Hoe kan het nou dat bepaalde voornemens gewoon echt niet van de grond komen?
Dat komt door een deel van jouzelf dat jij nog niet goed kent: jouw onderbewustzijn.
Met jouw bewustzijn neem jij je voor om iets te doen of te zeggen omdat jij daar in jouw ogen baat bij hebt. Jouw bewustzijn is het deel van jouw geest waarmee jij je bewust bent van jouw lichaam en van jouw omgeving.
Maar jouw onderbewustzijn kan daar heel anders over denken: die kan haar vraagtekens hebben of het wel echt goed voor jou is. Jouw onderbewustzijn is het deel van jouw geest dat jouw lichaam aanstuurt en dat jouw karakter bepaalt.
Jij als bewustzijn bent de kapitein van jouw lichaam. Maar jouw onderbewustzijn is de stuurman van jouw lichaam, en bepaalt dan ook uiteindelijk wat jouw lichaam doet en zegt. Terwijl jij dus met jouw bewustzijn denkt “Ik ga vanaf nu rechtsaf”, kan jouw onderbewustzijn jou consequent linksaf laten gaan.

 

Wat willen jij als bewustzijn en jouw onderbewustzijn dan precies?

Als er van jouw voornemens niet veel terecht komt, wil jij als bewustzijn dus iets anders dan jouw onderbewustzijn.
Laten we daarom eens kijken wat jullie allebei dan precies willen.
Als bewustzijn heb jij 9 behoeftes:

  1. Veiligheid
  2. Plezier
  3. Succes
  4. Harmonie
  5. Kracht
  6. Onafhankelijkheid
  7. Echtheid
  8. Zelfperfectie
  9. Nodig zijn

En als bewustzijn kan jij je voornemen om een willekeurige behoefte in dit rijtje te vervullen.
Maar jouw onderbewustzijn wil alleen jouw allergrootste en allerbelangrijkste behoefte vervullen: jouw basisbehoefte. Zie ook: De sleutel èn oplossing voor elk moeilijk moment: jouw verborgen basisbehoefte
En als jouw voornemen jouw basisbehoefte niet bevredigt, dan werkt jouw onderbewustzijn niet met jou mee. Sterker nog, ze kan jou dan continu saboteren. Want alle tijd en energie die ze aan andere behoeftes van jou besteed, kan ze niet meer besteden aan jouw basisbehoefte.
Iemand met de basisbehoefte “Plezier” wil bijvoorbeeld alleen de prettige kanten van zichzelf zien en laten zien. Terwijl iemand met de basisbehoefte “Echtheid” de prettige en vooral de onprettige kanten van zichzelf wil zien en laten zien. Als jouw basisbehoefte “Plezier” is, kan jij jezelf als bewustzijn ineens voornemen om vanaf nu 100% echt te zijn. En dan is het een kwestie van tijd voordat jouw onderbewustzijn jou weer terug laat vallen in jouw oude gedrag: zoals altijd een vrolijk en blij gezicht opzetten.

 

Hoe saboteert jouw onderbewustzijn jou als bewustzijn?

Hoe saboteert jouw onderbewustzijn dan eigenlijk?
Op het moment dat jij jezelf iets voorneemt, neem jij als bewustzijn bewust een besluit waar jij achter staat. En daarmee leg jij de lat voor jouzelf een stuk hoger dan anders.
Maar dat besluit strookt niet met wat jouw onderbewustzijn voor ogen heeft. En dus haalt ze alles uit de kast om jou op allerlei manieren zover te krijgen dat jij jouw lat steeds weer een stukje lager gaat leggen. Net zo lang totdat jouw lat ongemerkt weer op precies dezelfde hoogte terecht komt als voorheen.
Welke manieren ze gebruikt, hangt af van het soort onderbewustzijn dat zij is: in totaal zijn er 9. En in volgende artikels ga ik die 9 soorten onderbewustzijn aan jou voorstellen.
Zodra jij weet welk van de 9 soorten jouw onderbewustzijn is, weet je automatisch wat jij kunt doen om jouw voornemens alsnog te laten slagen …

 

Soms heb je een diep dal nodig voordat je weer omhoog kunt klimmen

 

 
 
Als vrijgezel heb jij zonder dat je het doorhebt 1 behoefte die je altijd (24 uur per dag, 7 dagen in de week) bevredigd wil hebben: jouw basisbehoefte (zie ook: De sleutel en oplossing voor elk moeilijk moment: jouw verborgen basisbehoefte.
En daardoor heb jij automatisch ook 1 angst waar je nooit (geen enkel moment van de dag) mee geconfronteerd wil worden: jouw basisangst.
Wil je bijvoorbeeld altijd plezier, dan wil je nooit pijn. En wil je altijd onafhankelijkheid, dan wil je nooit afhankelijk worden van iets of iemand.
Onbewust ben je dan ook continu bezig om elk moment van de dag 100% weg te blijven bij jouw basisangst. En dus om jouw basisbehoefte voor 100% te bevredigen. Want jouw basisbehoefte voor 99% bevredigen betekent dat je 1% van jouw basisangst moet toelaten. En dat wil je koste wat het kost vermijden.

 

Het leven daagt jou regelmatig uit met moeilijke momenten

Het vervelende is alleen dat je (vrijgezellen)leven jou keer op keer uitdaagt om te accepteren dat jij nooit elk moment van de dag 100% blij, onafhankelijk, succesvol, sterk, rustig, veilig, perfect, authentiek of onmisbaar kunt zijn (en dus nooit jouw basisbehoefte 100% kunt bevredigen).
En dat ze jou uitdaagt om steeds minder bang te worden voor jouw basisangst: pijn, afhankelijkheid, falen, kwetsbaarheid, onrust, onzekerheid, imperfectie, onechtheid of behoeftigheid. Door jou regelmatig situaties voor te schotelen waarin jij niet meer om jouw basisangst heen kunt. Net zolang tot je eindelijk jouw verzet opgeeft.
Veel dingen die jij namelijk niet wil, willen andere mensen juist wel. Het leven bestaat dan ook uit dingen die jij wel wil én uit dingen die jij niet wil. En door het leven te dwingen om jou alleen de dingen te geven die jij wel wil, ga jij de strijd aan met het leven en druis jij tegen het leven in.

 

Op moeilijke momenten heb jij een eerste natuurlijke reactie

Jouw natuurlijke eerste reactie op zulke momenten in jouw leven is om meteen zo snel mogelijk weg te vluchten van die vervelende en confronterende situatie. Bijvoorbeeld door te stoppen met die confronterende relatie of met dat confronterende werk.
Lukt dat om wat voor reden dan ook niet, dan trek je onbewust allerlei afweermechanismes uit de kast om je minder ongemakkelijk te voelen. En mensen hebben er nogal wat. Denk bijvoorbeeld aan het ontkennen, relativeren, wegredeneren of verfraaien van de situatie: “Ach, zo erg is het nou ook weer niet hoor”. Zie ook: 9 soorten omgang met moeilijke momenten.

 

Door deze eerste reactie kun je in een diep dal terecht komen

Voordat jij eindelijk de ernst van een situatie begint in te zien, en die situatie serieus gaat nemen, kun je dan ook al gauw weer een tijdje verder zijn. En in die tijd is de situatie steeds meer verergerd.
Als je zelfs dan nog weigert om jouw basisangst onder ogen te zien en te verduren, dan kun je in een diep dal terecht komen. In zo’n diep dal dat vluchten en ontkennen niet meer mogelijk is. En in zo’n diep dal dat je echt niet meer weet waar je het moet zoeken.
De situatie is dan inmiddels al helemaal uit de hand gelopen. En bijvoorbeeld uitgelopen op een verbroken relatie, ontslag of een faillissement.

 

Maar gelukkig is er altijd weer een weg omhoog

Op het moment dat je het gewoon echt niet meer weet, en alle mogelijkheden uitgeput zijn, geef je eindelijk jouw verzet op. Noodgedwongen verduur je jouw basisangst in deze donkere periode.
En wonderlijk genoeg begin je dan op een gegeven moment ineens als sterren aan de hemel allerlei mogelijkheden te zien om met jouw basisangst om te gaan. Jouw angst voor het onbekende begint plaats te maken voor de creativiteit die ook in jou zit. Want pas als je de realiteit erkent, kun je haar veranderen.
Vanaf dat moment krabbel je weer op uit het dal, weet jij jezelf weer te herpakken, en kan de weg alleen nog maar naar boven gaan. Met vallen en opstaan. En dankzij alle levenservaring die jij op deze manier tegen jouw zin opdoet, zal jij nooit meer zo diep in een soortgelijk dal vallen. Een eventuele volgende keer weet jij namelijk wat jou te wachten kan staan, en hoe je weer sneller uit de situatie op kunt krabbelen. Je hebt als het ware al een stukje plattegrond voor dit soort situaties.
Met als gevolg dat je tijdens het opkrabbelen weer wat meer zelfvertrouwen krijgt. En dat je weer wat minder bang wordt voor jouw basisangst. Zodat je als het moet ook genoegen kan nemen met een basisbehoefte die bijvoorbeeld maar 90% vervuld is in plaats van 100%. Door op deze manier de lat wat lager voor jezelf te leggen, wordt jouw vrijgezellenleven minder hard werken en voel jij je als vrijgezel eerder gelukkig …