Je hebt slechts 1 angst in je (vrijgezellen)leven

 

 
 
In totaal zijn er maar 9 basisangsten waar je in je vrijgezellenleven en liefdesleven tegenaan kunt lopen:

  1. Onzekerheid (over wat er in de toekomst gaat gebeuren en hoe je daarmee het beste om kan gaan)
  2. Falen (je doelen niet bereiken, imagoschade oplopen, dingen zien mislukken)
  3. Pijn (zwaarte, beperking, verveling, lichamelijke pijn, emotionele pijn)
  4. Conflicten (ruzie, onderlinge verschillen, mensen of dingen die te belangrijk gemaakt worden)
  5. Kwetsbaarheid (tegen je zin in beïnvloed worden, gekwetst worden, benadeeld/misbruikt/bedrogen worden)
  6. Afhankelijkheid (te emotioneel gehecht zijn aan iets of iemand, niet zonder iets of iemand kunnen, verslaafd aan iets of iemand zijn, meegesleept worden door je emoties)
  7. Alledaagsheid (onzichtbaar zijn, niet opvallen, opgaan in de massa of in het geheel, een grijze muis zijn, een kuddedier zijn)
  8. Imperfectie (fouten maken, het onjuiste doen, doen wat niet hoort)
  9. Behoeftigheid (hulp/steun/ondersteuning van anderen nodig hebben, het niet alleen kunnen doen, jezelf niet in je eentje kunnen redden)

Je zou dan ook verwachten dat je regelmatig tegen al deze angsten aanloopt. En dat je al deze angsten zult moeten leren overwinnen om echt gelukkig te zijn.
Maar ik kan je geruststellen: van slechts 1 van deze 9 angsten heb je in je leven last.
Elke keer dat je iemand niet mag, iets niet wil, ergens tegenop ziet, weerstand voelt, ergens mee wil stoppen, ergens boos of verdrietig over bent, je tegen iets of iemand verzet, iets weigert, iets uitstelt, stress hebt, bezorgd bent, ongerust bent, twijfelt, zenuwachtig bent, frustraties voelt, van streek bent, in paniek raakt, wanhoop voelt, of depressief bent, loop je tegen een en dezelfde angst aan: jouw vermijding.
Je vermijding is de basisangst die voor jou het allergrootst is: datgene wat je nooit en te nimmer wil ervaren.
Zodra je ontdekt wat jouw vermijding is, weet je altijd waar je angst, twijfel, weerstand, antipathie en tegenzin vandaan komt, in welke situatie dan ook. En vanaf dat moment hoef je in je leven nog slechts met 1 angst om te leren gaan. Of je nou vrijgezel bent, of weer een relatie hebt. En dat maakt je leven een stuk eenvoudiger.
Meer over je vermijding wordt uitgelegd in blog Door de vervulling van jouw basisbehoefte zit je in een vicieuze cirkel. En blog 5 stappen om met moeilijke momenten om te gaan kan jou wellicht helpen om met die ene angst om te gaan …

 

Hoe je onprettige emoties op een prettige manier kunt toelaten

 

 
 
Als vrijgezel krijg je eens in de zoveel tijd slecht nieuws voor je kiezen.
Nieuws dat meteen onprettige emoties in je losmaakt zodra je het hoort: verdriet, teleurstelling, woede, machteloosheid, verbijstering of iets anders.
En die losgemaakte emoties kunnen zo sterk zijn, dat negeren niet meer helpt. Er blijft dan niets anders meer over dan ze serieus te nemen en toe te laten.
Zo’n moment had ik afgelopen donderdag. Toen hoorde ik na een drukke werkdag dat een dierbaar iemand met spoed opgenomen was in het ziekenhuis.

Op het toelaten van onprettige emoties zit jij waarschijnlijk net als ik niet echt te wachten.
Maar dat je die emoties onprettig vindt, betekent niet automatisch dat het toelaten ervan ook onprettig hoeft te zijn.
Zoals ik de afgelopen dagen zelf nog eens extra merkte.

Als je dan toch ergens je onprettige emoties toe gaat laten, dan kun je dat net zo goed doen op een plek waar jij je prettig en op je gemak voelt. En waar je door niemand gestoord kan worden.
Voor mij is dat meestal mijn gezellige woonkamer, met de luxaflex dicht en mijn mobieltje uit of op stil.
Kijk zodra je een fijne plek hebt gevonden, wat jou verder kan helpen om het toelaten van je emoties prettiger te maken. Zet bijvoorbeeld een bijpassend muziekje op, steek een kaars of wierookstokje aan, pak iets lekkers uit je (koel)kast (zoals een zak chips of een pak koekjes), of ga gezellig bij je huisdier zitten (als je geen woede voelt).
Je mag jezelf namelijk best weleens belonen dat je bereid bent om je onprettige emoties toe te laten!
En laat dan je emoties maar komen …

 

Schep orde in de chaos van je emoties

 

 
 
Een groot deel van mijn leven wist ik niet wat ik met mijn emoties aan moest.
Ze konden me ineens, onverwachts en op een ongelegen moment, overvallen. En soms waren ze zo heftig dat ik me overspoeld voelde, of er verstrikt in raakte.
Meestal had ik geen idee wat ik precies voelde. Ik voelde wel iets, maar kon dat niet precies thuisbrengen. Of ik voelde verschillende emoties door elkaar heen, waardoor ik er helemaal geen wijs meer uit kon worden.

In de loop van de tijd is het met vallen en opstaan gelukkig steeds makkelijker geworden om orde te scheppen in die chaotische emoties. Zodat ik meer overzicht heb wat er in mijn gevoelswereld gaande is, en me beter staande kan houden op de momenten dat mijn emoties de kop opsteken. En dat maakt mijn vrijgezellenleven een stuk fijner!

Weet ik niet precies wat ik voel, dan kijk ik eerst alleen welke van de volgende 2 hoofdemoties het is: tevredenheid of ontevredenheid. Ook met mijn gebrekkige ervaring met emoties van destijds kon ik dat onderscheid maken.
Onder tevredenheid zit altijd de basisemotie “Blijheid”.
En onder ontevredenheid bleken tot mijn geruststelling uiteindelijk maar maximaal drie basisemoties te zitten: Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid.
In totaal zijn er dus maar 4 Basisemoties: Blijheid, Bangheid, Boosheid en Bedroefdheid. Net als het woord “Basisemotie” beginnen ze allemaal met de letter ‘b’. En dat maakt het al een stuk overzichtelijker. Voel ik nu meerdere emoties door elkaar, dan hoef ik alleen nog maar te kijken welke van de 4 basisemoties ik voel.

Verder ontdekte ik dat elke basisemotie maar 1 oorzaak heeft. En dat ik daardoor een stuk makkelijker kan achterhalen waarover ik ontevreden ben.
Bangheid (bezorgdheid, ongerustheid, twijfel, angst of onzekerheid) is een signaal dat je geen zekerheid hebt over wat er gaat gebeuren, of over wat je moet zeggen of doen.
Boosheid is een signaal dat je in je eigen ogen te weinig invloed hebt of had op jezelf, andere mensen, je omgeving of een situatie.
En bedroefdheid is meestal een signaal dat je van jezelf, van mensen of van dieren niet (meer) de aandacht, de liefde, erkenning of waardering krijgt die je graag wil hebben. En in ieder geval een signaal dat je iets of iemand mist.
Als je bang bent, dan is dat voor iets of iemand in de toekomst. Als je verdrietig bent, dat is dat over iets of iemand in het verleden. En als je boos bent, dan is dat op iets of iemand in het heden of in het verleden.
Ben ik bang, dan weet ik dat ik niet boos en niet verdrietig ben. Als iets nog niet gebeurd is, kun je er namelijk nog niet boos op zijn of verdrietig over zijn.
Als ik boos ben op iets of iemand in het verleden, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje verdriet onder verscholen zit: over datgene wat ik destijds graag had willen ervaren en toen ben misgelopen.
En als ik verdrietig ben over iets of iemand die ik mis, dan weet ik dat daar vaak ook een stukje boosheid onder zit: op datgene wat er in mijn ogen voor gezorgd heeft dat ik dat iets of die iemand kwijtgeraakt ben …

 

Date regelmatig met jezelf om meer van je vrijgezellenleven te genieten

 

 
 
Als je een leuk iemand tegenkomt met wie het klikt, dan kun je regelmatig met haar of hem gaan daten. Tijdens elke date praat je met elkaar, doe je leuke dingen en maak je het gezellig. En in de loop van de tijd ontdek je vanzelf of die iemand leuk genoeg is om een relatie mee op te bouwen.
Op dezelfde manier kun je ook met jezelf daten. Hoe gek dat op het eerste gehoor misschien ook klinkt. Tijdens elke date met jezelf praat je over iets wat je bezighoudt, doe je iets leuks en maak je het gezellig.
Daardoor ga je steeds meer van je vrijgezellenleven genieten. Je leert jezelf namelijk steeds beter kennen, gaat je steeds meer in je eentje vermaken, en wordt je eigen steun en toeverlaat. En in de loop van de tijd ontdekt je vanzelf of je jezelf leuk genoeg vindt om een relatie mee op te bouwen.

Dat daten met jezelf gaat op precies dezelfde manier als daten met iemand anders.
Je prikt eerst een geschikte dag en tijd. Zoals je in het vorige artikel kon lezen is het daarvoor nodig om in je buitenwereld even te stoppen met dingen doen, met dingen ervaren en met sociale contacten. Zodat jij je aandacht kunt verleggen van je buitenwereld naar jezelf.
Daarna zoek je een comfortabel en knus plekje. Een plekje waar jij je thuis voelt, veilig voelt, en door niemand gestoord kan worden,
Zodra je het gezellig gemaakt hebt voor jezelf, begin je met een openingszin. Het maakt niet uit wat je zegt. En door daarop te reageren, ontstaat er een spontaan gesprek met jezelf.
Als je vindt dat je genoeg met jezelf gepraat hebt, ga je iets leuks met jezelf doen. Bijvoorbeeld iets wat je al een tijdje graag wilde doen, maar wat er tot dan toe steeds bij inschoot. Wat je precies doet maakt niet uit. Zolang het maar een lach op je gezicht tovert, en jou een gevoel van ontspanning en rust geeft.
Als afronding fantaseer je nog even over wat je een volgende keer met jezelf zou kunnen doen, of waar je het een volgende keer met jezelf over zou kunnen hebben. Zodat je er alweer zin in krijgt om jezelf een volgende keer de tijd en aandacht te geven die je nodig hebt …

Met mezelf daten heeft voor mij persoonlijk een wereld van verschil gemaakt.
Ik heb geen hekel meer aan mezelf, en heb weer contact met mijn gedachtewereld, gevoelswereld, mijn behoeftes, en mijn meningen. Ik vind het heerlijk om alleen thuis te zijn en trek er ook regelmatig in mijn eentje op uit. Daarnaast verwen ik mezelf regelmatig en vervul ik mijn eigen behoeftes.
Met als gevolg dat ik met volle teugen geniet van mijn vrijgezellenleven. Ik voel me vrijwel nooit meer eenzaam. En ik vraag mezelf allang niet meer af of ik in de toekomst een leuke vriendin zal tegenkomen …

 

Je agenda volproppen met leuke dingen is geen garantie voor plezier

 

 
 
Tegen een plezierig vrijgezellenleven zeg je vast geen “Nee”.
En de meest voor de hand liggende manier om te garanderen dat je jouw hele vrijgezellenleven plezier zult hebben is: je agenda volproppen met leuke dingen. Als je 100% garantie wil, kun je zelfs elke dag nog wat meer leuke dingen inplannen dan in je dag passen. Zodat je nog wat extra plezierige dingen achter de hand hebt voor het geval dat prettige dingen op het allerlaatste moment niet doorgaan of onverwachts tegen blijken te vallen.
Dit klinkt ideaal, toch?
Zolang je al die leuke dingen maar ruim van tevoren inplant, is plezier op die manier verzekerd! Want hoe meer fijne activiteiten je inplant, hoe minder tijd je overhoudt om je met de minder fijne kanten van je leven bezig te houden.

Toch is er jammer genoeg ook een keerzijde. En uit eigen ervaring weet ik dat zelf maar al te goed.
Hoe meer leuke dingen je op een dag inplant, hoe gejaagder, ongeduldiger en gestesster jij je zult gaan voelen. Want de minder fijne dingen duren vaak langer dan je van te voren had ingeschat. Ook kun je tegen onverwachte tegenvallers aanlopen tijdens fijne of minder fijne activiteiten. Er kunnen onverwachts minder prettige dingen tussendoor komen. En je kunt de reistijd tussen 2 fijne dingen onderschatten. Zodat jij je moet haasten om op tijd met een leuke activiteit te kunnen beginnen. En je al tijdens die leuke activiteit moet bedenken hoe je op tijd kunt beginnen met de volgende leuke activiteit. Met als gevolg dat je al gauw met je aandacht naar de toekomst gaat, en niet lang kunt genieten van de fijne activiteit in het hier-en-nu.
Ook is er nog een ander nadeel: je kunt, hoe gek je dat misschien ook in de oren klinkt, namelijk last krijgen van keuzestress. Net als in een grote supermarkt zijn er in deze wereld enorm veel leuke dingen te doen en te ervaren, zodra je ernaar op zoek gaat. En als je “Ja” zegt tegen 1 fijn iets, dan zeg je automatisch “Nee” tegen alle andere leuke dingen in diezelfde periode. Je kunt dan ook regelmatig spijt krijgen van de dingen die je bent misgelopen.
Verder is er nog iets anders: hoeveel prettige dingen je dagelijks ook inplant, zolang je vooral ziet wat er mist of ontbreekt in plaats van wat er is, zolang jij je schuldig voelt omdat minder plezierige dingen blijven liggen, of zolang je slecht in je vel zit, kun je maar heel moeilijk van fijne activiteiten genieten.
En als je alleen maar prettige dingen inplant, dan stapelen de minder prettige dingen (zoals de afwas en de was) zich meer en meer op.

Gelukkig is er ook nog een andere manier om je vrijgezellenleven een stuk plezieriger te maken, zonder last te krijgen van de keerzijde van je agenda volproppen met fijne dingen.
En daarover vertel ik misschien wat meer in 1 van de volgende blogs …

 

Hoe veilig maak jij het voor jezelf?

 

 
 
Tot mijn 18e voelde ik me heel onveilig in mijn buitenwereld.
Ik werd bekritiseerd bij alles wat ik deed. Zelfs als ik rustig op een stoel zat, kreeg ik bijvoorbeeld te horen dat ik ‘op de verkeerde manier’ keek.
Ik werd uitgelachen om onder andere mijn kleding.
Ik werd uitgescholden voor van alles en nog wat, zoals ‘vissekop’ en ‘blijhoofd’.
En in dingen die ik heel graag wilde doen werd ik ontmoedigd: “Dat kun je helemaal niet!” en “Dat loopt op niets uit!”.

Lange tijd was ik boos op de mensen die mij dat in mijn beleving zo onterecht ‘geflikt hadden’. En ik voelde me een slachtoffer.
Totdat het op een gegeven moment tot mij doordrong dat ik eigenlijk de hele dag door hetzelfde bij mezelf en met mezelf deed.

In mijn eigen ogen deed ik dingen nooit goed genoeg of nooit snel genoeg.
Ik lachte mezelf uit zodra ik in mijn ogen ‘iets stoms’ zei of een ‘domme vraag’ stelde.
Ik schold mezelf regelmatig uit voor bijvoorbeeld ‘mislukkeling’ en ‘zeurpiet’.
En ik dacht al gauw bij mezelf dat ik niet genoeg wist of niet genoeg kon om de dingen te doen die ik graag wilde.

Ik trakteerde mezelf dus regelmatig op kritiek, hoongelach, scheldwoorden en ontmoediging.
Daardoor voelde ik me achteraf gezien even onveilig bij mezelf als bij die ‘gemeneriken’ in mijn buitenwereld.
En eigenlijk nog onveiliger. Want de mensen om mij heen zagen mij maar een deel van de tijd en konden mij dus maar een deel van de tijd ‘iets aandoen’. Terwijl ik mezelf elk moment van de dag zag en hoorde, en mezelf dus de hele dag door ‘het leven zuur’ kon maken. Ook kon ik mezelf veroordelen om wat ik dacht, voelde, vond en wilde. Terwijl de mensen om mij heen geen benul hadden wat zich in mijn binnenwereld afspeelde (daar zorgde ik wel voor).

Toen ik eindelijk besefte hoe onverdraagzaam ik eigenlijk al die tijd naar mezelf toe was geweest, heb ik geleerd om respectvoller, vriendelijker en milder naar mezelf te worden.
En mijn vraag aan jou is: hoe verdraagzaam, respectvol, vriendelijk en mild ben jij eigenlijk naar jezelf?
Met andere woorden, hoe veilig voel jij je eigenlijk bij jezelf?
Als je wil zou je daar de komende week eens naar kunnen kijken …

 

De sleutel tot een verwerkt verleden, een werkend heden en een verwerkelijkte toekomst

 

 
 
Zonder een fijne relatie met jezelf heb je een minder werkend heden, kun je maar de helft van je verleden verwerken, en verwerkelijk je jouw toekomstdroom maar voor de helft.

Een minder goed werkend heden

Je neemt jezelf altijd en overal mee. Wat je ook doet, en waar je ook gaat en staat.
Als je niet goed met jezelf op kunt schieten, dan heb je daar dus altijd en overal last van.
Je zit niet lekker in je vel, zit jezelf in de weg en werkt jezelf tegen.
Het heden loopt en werkt dan ook niet zo goed als je wil.
Een gelukkige relatie met jezelf zorgt daarentegen altijd en overal voor meer geluk..

Een half verwerkt verleden

Veel vrijgezellen denken dat het bij het verwerken van je verleden het moeilijkst is om oncomfortabele situaties te verwerken. Maar dat geldt alleen als je eerder ziet wat er wel is dan wat er ontbreekt of mis is. Als je terugkijkt naar het verleden vallen je in dat geval alleen de comfortabele situaties op. En het kost je dan heel veel moeite, inspanning en energie om oncomfortabele situaties te herkennen en om daar met je aandacht bij te blijven.
Het omgekeerde geldt als je eerder ziet wat er mis is of ontbreekt, dan wat er wel is. Het kost je dan heel veel moeite, inspanning en energie om comfortabele situaties in je verleden te herkennen en om daar met je aandacht bij te blijven. En hoe gek het misschien ook klinkt, ook comfortabele situaties moeten verwerkt worden voordat je ze los kunt laten,.
In beide gevallen zie je maar 1 helft van je verleden: alleen de comfortabele situaties of alleen de oncomfortabele situaties. Wat je niet ziet, kun je niet verwerken. Dus alleen die ene helft van je verleden die je wel ziet zul je in principe verwerken en loslaten.
Als je daarentegen jezelf accepteert zoals je bent, dan mogen zowel de comfortabele als de oncomfortabele kanten van jezelf er zijn. En dus ook beide kanten van je verleden, want je verleden heeft jou gevormd zoals je nu bent. En dan ben je in staat om beide helften van je verleden te verwerken en los te laten.

Een half verwerkelijkte toekomstdroom

Zie je eerder wat er wel is dan wat er ontbreekt of mis is, dan zie je wel de kansen in je toekomst en niet de risico’s. In eerste instantie lijk je jouw doelen te bereiken. Totdat je last krijgt van de risico’s die je genegeerd en onderschat had.
Zie je eerder wat er mis is of ontbreekt, dan herken je wel de risico’s en niet de kansen die onverwachts op je pad komen. Of je laat de kansen aan je neus voorbij gaan uit angst voor de risico’s.
In beide gevallen verwerkelijk je jouw toekomstdroom slechts voor de helft.
Heb je daarentegen genoeg zelfvertrouwen, dan weet je van jezelf dat je om kunt gaan met risico’s. Je staat daarom open voor alle risico’s, zonder je daar onnodig door te laten tegenhouden. En dan kun je jouw hele toekomstdroom verwerkelijken …

 

Geef jezelf meer aandacht door minder in je buitenwereld op te gaan

 

 
 
Als je een relatie met een partner op wil bouwen, is het nodig om regelmatig aandacht aan je partner te besteden.
En als je een relatie met jezelf wil opbouwen, dan ontkom je er niet aan om jezelf regelmatig aandacht te geven.
Met jezelf regelmatig aandacht geven bedoel ik: regelmatig aandacht geven aan je lichaam en aan je binnenwereld. En dat is niet altijd even makkelijk. Want onbewust concentreer jij je waarschijnlijk bijna de hele dag door op je buitenwereld.
In je buitenwereld ben je druk bezig met geld verdienen, je huishouden doen en je doelen bereiken. Je komt in je buitenwereld regelmatig mensen, dingen en situaties tegen waar je van geniet. Maar ook mensen, dingen of situaties waar jij je aan ergert, die je lastig vindt, of die je als een risico, gevaar of bedreiging ziet. En daarnaast ben je in je buitenwereld regelmatig met bekenden en onbekenden aan het praten, omgaan en samenwerken.

Door continu dingen in je buitenwereld te doen, blijft het er vaak bij om te kijken wat je daarbij denkt, voelt en vindt. Kijken naar je binnenwereld kost namelijk extra tijd, en die tijd kun je ook goed gebruiken voor je bezigheden.
Door je continu te concentreren op de mensen, dingen en situaties die in je buitenwereld verschijnen, kun je verstrikt raken in je eigen ervaringen, voorkeuren en afkeren. Net als een sportcommentator vertel je dan de hele dag door aan jezelf en aan anderen wat je van alles vindt. Zonder jezelf af te vragen waarom je zo (on)tevreden bent over die mensen, dingen en situaties, en of je er ook op andere manieren tegenaan zou kunnen kijken.
En door je continu te richten op de mensen om je heen (omdat je hen wantrouwt, hun steun of medewerking wil, hun goedkeuring wil, hun gezelschap wil of hen wil helpen), kun je het contact met jezelf verliezen. Je vindt het dan zonde van je tijd of egoïstisch om je aandacht op jezelf te richten, en cijfert jezelf weg of raakt jezelf kwijt.

De komende week zou je eens kunnen kijken hoe vaak en hoe lang je aandacht voor jezelf hebt in je dagelijkse leven.
En op de momenten dat je merkt dat je wel heel weinig aandacht voor jezelf hebt (of even tijd voor jezelf nodig hebt) is er een hele eenvoudige manier om jezelf aandacht te geven, waar je ook bent: Concentreer je met je volle aandacht op je lichaam, en kijk wat er in jezelf allemaal naar boven komt. Word je tussendoor even afgeleid door iets in je buitenwereld, dan is dat geen enkel probleem: breng daarna je aandacht weer terug naar je lichaam …

 

Je Innerlijke Partner kan je helpen om grote of lastige beslissingen te nemen

 
Marc Weinberg, DC Chiropractic Wellness (305) 949-5999

 
 
Veel vrijgezellen gaan op zoek naar een partner buiten zichzelf. Maar zoals je hebt kunnen lezen in blog Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner heb je sinds je geboorte al een Innerlijke Partner. En die staat vlak voor je neus. Je hoeft je er alleen maar voor open te stellen. Kijk maar in blog Je Innerlijke Partner staat vlak voor je neus.

 
Als je een Uiterlijke Partner (een partner buiten jezelf) hebt, dan neem je kleine of eenvoudige beslissingen waarschijnlijk zelf. Maar bij grotere of lastigere beslissingen vraag je vast ook hoe hij of zij er tegenaan kijkt. Zodat je van zijn of haar kijk kunt leren en misschien een nog betere beslissing gaat nemen.
Precies datzelfde kun je als vrijgezel ook doen bij je Innerlijke Partner (het deel van jou waar jij je niet bewust van bent en waar je een relatie mee aan kunt gaan). Of je in de supermarkt dit keer andijvie of prei moet nemen, is iets waar je ook zonder haar wel uitkomt. Maar bij grote aankopen (zoals een wasmachine, meubels, een computer of auto), het zoeken van nieuwe woonruimte, het zoeken van een (andere) baan, of het zoeken van een Uiterlijke Partner kun je haar vragen wat in haar ogen de beste beslissing is voor jou.

 
Je Innerlijke Partner kan namelijk binnen enkele seconden mensen (en dus ook een potentiële partner of werkgever) en situaties (zoals verkeerssituaties) inschatten. Niet altijd vlekkeloos, maar over het algemeen goed genoeg.
Daarnaast ziet ze bijvoorbeeld bij het bezichtigen van woonruimte ook de dingen waar jij als bewustzijn niet je aandacht op richt. Dus bijvoorbeeld dat de tegels al van de muur beginnen te vallen, terwijl jij het motiefje van die tegels aan het bewonderen bent.
Verder kijkt zij altijd naar het totaalplaatje, en niet alleen naar 1 eigenschap die jij op dat moment met je verstand het belangrijkste maakt. Daardoor voorkom je dat je bij de inrichting van je woonruimte eerst met je verstand kiest voor “de laagste prijs” en kort daarna tot je spijt ontdekt dat je eigenlijk beter had kunnen kiezen voor “het meeste woongenot”.
Ook maakt ze niet de denkfouten, inschattingsfouten en interpretatiefouten die jij als bewustzijn met je verstand kan maken.
En niet te vergeten: ze weet wat jouw allergrootste behoefte is. En het is maar de vraag of jij als bewustzijn je allergrootste behoefte ook kent.

 
Je Innerlijke Partner raadplegen kan op een hele eenvoudige manier. Zonder dat je urenlange gesprekken met haar hoeft te voeren. En zonder dat je zelf hoeft te wikken, te wegen, te heroverwegen en je hoofd hoeft te breken.
Om je Innerlijke Partner te vragen wat volgens haar het beste is voor jou, hoef je namelijk alleen: informatie te verzamelen (door iets te bezichtigen of met iemand een gesprek aan te gaan), er één of enkele nachtjes over te slapen, en daarna te luisteren wat ze jou via je intuïtie adviseert.
Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat mensen die dit doen bij grote of lastige beslissingen, achteraf gezien tevredener zijn met hun beslissing dan mensen die de beslissing met hun verstand genomen hebben. En dat de voors en tegens afwegen met je verstand juist wel handig en praktisch is bij kleine of eenvoudige beslissingen (bijvoorbeeld wat je gaat eten of welke aardappelschilmesjes je gaat kopen).
Ook diverse wetenschappers (zoals Einstein en Newton) en kunstenaars (zoals Mozart en Picasso) kwamen op die manier aan antwoorden en ideeën.

 
Hoogstwaarschijnlijk gaat dit lijnrecht tegen wat je van jongs af aan hebt meegekregen: dat je juist de belangrijke beslissingen zorgvuldig met je verstand moet afwegen en dan de meest verstandige keuze moet maken.
Ik zou dan ook zeggen: probeer dit eerst gewoon eens in je eigen tempo uit met iets grotere of iets lastigere beslissingen. En wacht nog even om dit met beslissingen te doen waar veel vanaf hangt, totdat je genoeg vertrouwen hebt in de adviezen van je Innerlijke Partner.
En onthoud goed: twijfel je aan het advies van je Innerlijke Partner, dan kun je altijd nog een extra keer bezichtigen wat je op het oog hebt, of een extra gesprek met een potentiële werkgever of partner aangaan. Het mooie is namelijk dat ze jou de volgende keer graag opmerkzaam maakt op de plussen en minnen die zij ontdekte, als jij je daarvoor openstelt …

 

Sinds je geboorte heb je al een Innerlijke Partner

 

 
 
Het vinden van een partner buiten jezelf (je “Uiterlijke Partner”) kan veel tijd kosten.
Om te voorkomen dat je hem of haar misloopt, moet je op het juiste moment op de juiste plek zien te verschijnen. En dat is zoeken naar een naald in een hooiberg.
Hij of zij kan op dit moment namelijk overal in Nederland zijn, en zich op heel veel datingsites schuilhouden.

Gelukkig is er een alternatief.
Je kunt een partner namelijk ook zoeken binnen jezelf. Ja, je hoort het goed: binnen jezelf. Daar zit namelijk je “Innerlijke Partner” verborgen.
Je “Innerlijke Partner” is een deel van jezelf waar jij je hoogstwaarschijnlijk nog niet van bewust bent, hoe lang jij jezelf ook kent en hoeveel zelfonderzoek je ook gedaan hebt.
Dit deel van jezelf heeft een eigen kijk op dingen, een eigen aanpak en een eigen wil.
Ik noem haar ook wel: je “Innerlijke Overlever” (zie blog Als vrijgezel heb je een onbekende ik: je Innerlijke Overlever) of je Onderbewustzijn.

 
Je Innerlijke Partner heeft veel voordelen.
Ze helpt je continu om je allergrootste behoefte te vervullen. Blog Je Innerlijke Partner helpt je continu om je allergrootste behoefte te vervullen vertelt daar meer over.
Ze kan je helpen om grote of lastige beslissingen te nemen. Hoe precies, kun je lezen in blog Je Innerlijke Partner kan je helpen om grote of lastige beslissingen te nemen.
Ze bepaalt hoe lang je last blijft houden van verbroken relaties, zoals je kunt zien in blog Jouw Innerlijke Overlever bepaalt hoe lang je last blijft houden van je verbroken relaties.
En dankzij haar hoef jij je nooit meer eenzaam te voelen. Hoe dat zit vertelt blog Dankzij je Innerlijke Partner hoef jij je nooit meer eenzaam te voelen.

 
Dat jij je nu nog onbewust van haar bent, wil niet zeggen dat je haar nooit zult leren kennen.
Sterker nog, je kunt haar de hele dag op verschillende momenten herkennen.
Bijvoorbeeld als je iets heel graag wil, maar iets in je sterker lijkt te zijn en je tegenhoudt. Als alles wat je zegt en doet vanzelf lijkt te gaan. Of als je ineens ‘overvallen’ wordt door een gedachte, gevoel, herinnering, fantasie of verlangen, die zomaar uit de lucht lijkt te komen vallen en niets te maken heeft met wat je aan het doen was,

Het enige wat je hoeft te doen om je “Innerlijke Partner” te vinden is ervoor open staan, en jezelf aandacht en interesse geven.
En dat kan gelukkig zonder dat je de deur uit hoeft: lekker op je eigen bank, in bed of tijdens het huishouden.
Kijk maar in blog Je Innerlijke Partner staat vlak voor je neus

 
Je Innerlijke Partner is een deel van jezelf waar jij je nog niet bewust van bent.
Ze helpt je om je allergrootste behoefte te vervullen. Want jij en zij zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en vormen een eenheid. En ze wil graag dat jullie als geheel tevreden zijn.
Daarnaast vult ze jou ook aan bij alles wat je doet. En dat kan ik het duidelijkst laten zien aan de hand van een voorbeeld.

Voorbeeld: Ik rijd op de fiets van het station naar huis en herinner me ineens iets wat ik op mijn werk fout gedaan heb in een gesprek. Automatisch komt er een oordeel in me op: “Nou, dat was erg … van mij”. Maar al gauw nuanceer ik dat weer: “Het lag niet aan mij, maar aan …”. De naam van de persoon die ik van plan was om te noemen ligt op het puntje van mijn tong, maar is me even helemaal ontschoten. Ik peins me suf, maar kom er niet op. De irritatie die ik al voelde wordt nog groter. En pas als ik een tijdje later een aflevering van een leuk televisieseizoen bekijk, schiet het me ineens te binnen zonder dat ik er nog mee bezig was: “O ja, hij/zij heet …”.

In dit voorbeeld was ik een groot deel van mijn fietstocht met mijn aandacht bij het gesprek op mijn werk en bij de naam waar ik niet op kon komen.
Om mij daarvoor de ruimte te geven zorgde mijn Innerlijke Partner ervoor dat ik onder andere zonder kleerscheuren een drukke weg kon oversteken.
Terwijl ik met mijn aandacht bij het verleden was, zag zij in het hier-en-nu het fietspad, de weg en de medeweggebruikers. Ze schatte de verkeerssituatie in toen ik bij de drukke weg aankwam en loodste me veilig naar de overkant. Ook liet ze mijn lichaam de fiets besturen zonder om te vallen, en zag ze erop toe dat tijdens het fietsen alle organen in m’n lichaam bleven functioneren.
Tegelijkertijd was ze met haar aandacht bij mijn denkproces. Het spontane oordeel en de groeiende irritatie die me ‘overvielen’, waren afkomstig van haar. De herinnering aan het gebeuren, mijn fout en de ontschoten naam stonden in haar overtuiging namelijk mijn allergrootste behoefte (mijn plezier) in de weg. En toen ik gestopt was met het bewust zoeken naar de naam en daardoor in haar ogen ontvankelijk genoeg was, hielp ze me tijdens het bekijken van de aflevering om me de naam weer te herinneren. De schuld afschuiven in het voorbeeld was iets wat ik zelf als bewustzijn deed met mijn verstand.

Nu denk je wellicht: “Een leuk verhaal Marcel, maar dat mijn Innerlijke Partner dit allemaal doet klinkt me wel erg onlogisch in de oren”.
Toch concludeert de wetenschap inmiddels dat we ons maar bewust zijn van ongeveer 5% van alles wat we ervaren, doen, vinden en beslissen. Slechts 5%! Dat betekent dat een deel van ons (onze Bewuste Ik, oftewel ons Bewustzijn) zich bewust is van 5% van onze ervaringen, daden, woorden, meningen en beslissingen. En dat een ander deel van ons (onze Onbewuste Ik, oftewel ons onbewuste) zich bewust is van die andere 95% van onze ervaringen, daden, woorden, meningen en beslissingen.
Wetenschappers hebben lang gedacht dat ons onbewuste vergelijkbaar is met een computerprogramma dat automatisch en zonder zelfbesef allerlei taken voor haar rekening neemt. En nu lijken ze er steeds meer achter te komen dat het onbewuste bepaalde doelen kan nastreven, in de gaten kan houden of die doelen gehaald worden, en maatregelen kan nemen als die doelen in gevaar komen.
En dat sluit precies aan op mijn persoonlijke ervaring dat ons onbewuste een deel van onszelf is met een eigen kijk, wil en aanpak. Een deel van onszelf waar we contact mee kunnen leggen en waar we zelfs een relatie mee aan kunnen gaan. Vandaar dat ik je onbewuste (of onderbewustzijn) “je Innerlijke Partner” noem.